## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 1731 - ปริศนาใต้พิภพ** **ผู้แปล:** ซิลาวิน & พิวพิวเลเซอร์กัน **บรรณาธิการและพิสูจน์อักษร:** ลีโอแห่งภูเขาไซออน & เดล ไลเกอร์คีย์ส เมื่อหยางไคกลับมายังยอดเขาบุปผานับร้อย เย่ซีหยุน ผู้กำลังสั่งสอนลินหยุนเอ๋อร์ตัวน้อย พลันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยสิ่งใด นางก็ถามด้วยความสงสัย “ท่านเจ้าสำนัก เหตุใดท่านจึงกลับมาเร็วปานนี้? พลันประสบอันตรายใดมาหรือ?” ความประหลาดใจของนางนั้นสมเหตุสมผล เป็นธรรมดาที่ครั้งสุดท้ายที่หยางไคจากดาวเงา (Shadowed Star) ไป เขาก็หายไปนานถึงแปดปี จากคำบอกเล่าของหยางซิ่วจูและคนอื่นๆ เย่ซีหยุนได้ทราบถึงความห่างไกลของดาวเงาเป็นอย่างดี และเข้าใจว่าการเดินทางไปยังดาวเพาะบ่มที่ใกล้ที่สุดนั้นยังต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งปีเสียอีก แต่บัดนี้ เพียงหนึ่งปีให้หลัง หยางไคกลับมาสู่ดาวเงาอีกครา เหตุใดเขาจึงกลับมาเร็วปานนี้อีกหน? “ข้าพบดาวแร่” หยางไคกล่าวสั้นๆ ขณะตอบคำถามของเย่ซีหยุน เขาก็ได้กวาดตามองลินหยุนเอ๋อร์ด้วยญาณทิพย์ของตน หยางไคตกตะลึงเมื่อพบว่าเด็กหญิงผู้นี้ ผู้ครอบครอง ‘กายาแห่งพละกำลังทรราช’ (Tyrant Strength Body) และมีอายุเพียงราวสิบห้าปี กลับมีพลังชีวิตทางกายภาพที่ทัดเทียมกับปรมาจารย์ระดับ ‘คืนสู่ต้นกำเนิด’ (Origin Returning Realm) ทั่วไปผู้มีอายุขัยนับร้อยปี! แม้ร่างเล็กบอบบางของนางจะยังดูบอบช้ำ แต่พละกำลังที่ซุกซ่อนอยู่ภายในนั้นยากที่จะมองข้าม เมื่อเทียบกับครั้งสุดท้ายที่หยางไคพบเห็นนางนอกเมืองทะเลดำของสำนักฟ้ากระจ่าง (Clear Sky Sect) ลินหยุนเอ๋อร์สูงขึ้นเล็กน้อย และเรือนร่างเริ่มมีส่วนโค้งเว้าชัดเจนขึ้น ขาเรียวยาวระหง ผมมวยขึ้นที่ท้ายทอย ทำให้ดูสง่างามราวกับนักรบ เมื่อเห็นหยางไคมองมา ลินหยุนเอ๋อร์ก็ทักทายอย่างฉลาดแกมโกงว่า “ท่านลุงเจ้าสำนัก” หยางไคพยักหน้าเบาๆ เป็นการตอบรับ “ดาวแร่รึ?” ดวงตาของเย่ซีหยุนฉายประกาย แม้นางจะใช้ชีวิตบนดาวเงาทั้งหมด และไม่เคยได้ประจักษ์ถึงความมหัศจรรย์ของสมรภูมิแห่งดวงดาว (Star Field) ด้วยตนเอง แต่นั่นก็มิได้หมายความว่าเย่ซีหยุนจะไม่ทราบถึงความหมายของการค้นพบดาวแร่นั้น ดาวแร่เปรียบเสมือนขุมทรัพย์ อำนาจ และอนาคตอันรุ่งโรจน์! โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสำนัก “เป็นดาวแร่ที่อุดมสมบูรณ์งั้นหรือ?” เย่ซีหยุนถามด้วยความสนใจ “รุ่มรวยยิ่งนัก รุ่มรวยจนเกินกว่าจินตนาการของเจ้า!” หยางไคตอบอย่างจริงจัง “ข้าเพียงสำรวจได้เดือนเดียว ก็พบแหล่งแร่ถึงแปดแหล่ง ตั้งแต่มากไปน้อย ตั้งแต่แร่คริสตัลแห่งการดับสูญ (Annihilation Crystal) แร่เหล็กน้ำตาหงส์ฟ้า (Blue Phoenix Tear Iron) แร่หยกคว้าฟ้า (Heaven Grasping Jade) แร่ทองแดงน้ำแข็งเจาะภูผา (Mountain Piercing Ice Copper) แร่เหล็กเมฆาธารา (Water Cloud Steel) และแหล่งแร่คริสตัลนักบุญ (Saint Crystal)!” “มากมายถึงเพียงนี้เชียว?” เย่ซีหยุน ผู้ซึ่งปกติแล้วสงบเสงี่ยมอย่างยิ่ง ไม่อาจระงับความตกตะลึงต่อข่าวคราวที่หยางไคนำกลับมาได้ คิ้วเรียวงามของนางเลิกขึ้นเล็กน้อย ขนตายาวกะพริบไหว “และนั่นเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น!” หยางไคย้ำ “มีอันตรายใดแฝงอยู่หรือไม่?” “ไม่มีเลย มันคือดาวร้างที่ไร้พลังแห่งโลก (World Energy)!” หยางไคหัวเราะ “หากมีอันตรายใดที่พอจะรับรู้ได้ ข้าคงไม่เดินทางกลับมาเป็นพิเศษเช่นนี้ ข้าสำรวจที่นั่นทั้งเดือน ยังไม่เห็นสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตนเดียว นับประสาอะไรกับสิ่งอันตราย” “เช่นนั้นท่านเจ้าสำนักตั้งใจจะ...” เย่ซีหยุนมองหยางไคด้วยดวงตาเปล่งประกาย “แน่นอน เราต้องระดมกำลังพลจำนวนมากไปเริ่มทำการขุดแร่!” หยางไคยิ้มกว้าง “อย่างไรก็ตาม แม้แต่สำหรับสำนักสวรรค์สูง (High Heaven Sect) ดาวแร่ดวงนั้นก็ใหญ่เกินกว่าจะผูกขาดได้ เชิญสำนักบางแห่งที่มีความสัมพันธ์อันดีและไว้ใจได้ มาแบ่งปันข่าวนี้ และเข้าร่วมกับเรา” “เมื่อเป็นคำสั่งของท่านเจ้าสำนัก หม่อมฉันย่อมไม่ขัดข้อง แต่... แม้จะมีไม่กี่สำนักที่เราสามารถร่วมมือในโครงการนี้ได้ เราก็ไม่อาจให้ผลประโยชน์แก่พวกเขาไปเปล่าๆ เราควรอนุญาตให้พวกเขาขุดแร่ที่นั่น แต่ให้พวกเขาจ่ายภาษีให้สำนักสวรรค์สูงสามสิบถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ อีกทั้งเรื่องนี้ต้องรอจนกว่าเราจะตั้งหลักปักฐานที่นั่นได้ก่อน” “อืม ความรอบคอบของท่านผู้อาวุโสใหญ่ทำให้วางใจได้” หยางไคพยักหน้า “แต่หอพระจันทร์เงา (Shadow Moon Hall)...” “หอพระจันทร์เงาย่อมเป็นข้อยกเว้น!” เย่ซีหยุนยิ้ม นางทราบดีว่ามิตรภาพระหว่างหยางไคและเฉียนถงนั้น transcend ผลกำไรและผลประโยชน์ไปแล้ว “ยอดเยี่ยม ข้าจะมอบหมายเรื่องนี้ให้ท่านจัดการ ข้าจะปรับแต่ง ‘โทเค็นส่งผ่านพิเศษ’ (Special Transmission Tokens) เพื่อช่วยในโครงการนี้ด้วย” หยางไคกล่าวจบก็รีบจากไปทันที เพราะมีความจำเป็นต้องนำพาผู้คนจำนวนมากไปยังดาวแร่เพื่อทำการขุดแร่ในครั้งนี้ จึงต้องมีการปรับแต่งโทเค็นส่งผ่านพิเศษเป็นการเฉพาะ โทเค็นส่งผ่านประเภทนี้แตกต่างจากอันก่อนๆ และสามารถรับรองได้ว่าคนห้าสิบคนจะสามารถเดินทางผ่าน ‘อาร์เรย์มิติ’ (Space Array) ที่หยางไคจัดเตรียมไว้ได้ในคราวเดียว ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อหยางไคปรับแต่งโทเค็นส่งผ่านเหล่านี้ เขาก็ได้ติดตั้ง ‘อาร์เรย์จิตวิญญาณ’ (Spirit Array) ไว้ภายใน ซึ่งจะตอบสนองต่อ ‘ปราณนักบุญ’ (Saint Qi) ของเขาหรือเย่ซีหยุนเท่านั้น ด้วยวิธีนี้ หากใครต้องการใช้โทเค็นส่งผ่านนี้ พวกเขาจะต้องให้เย่ซีหยุนหลอมรวมปราณนักบุญของนางเข้าไปก่อน แม้ว่าวิธีนี้จะค่อนข้างยุ่งยากสักหน่อย แต่มันสามารถรับประกันความปลอดภัยและมั่นใจได้ว่า หากโทเค็นส่งผ่านนี้ตกไปอยู่ในมือศัตรู พวกมันก็ไม่อาจนำไปใช้ได้ ผู้ใดก็ตามที่ต้องการใช้โทเค็นส่งผ่านนี้ จะต้องได้รับการอนุมัติจากเย่ซีหยุนเท่านั้น! โทเค็นส่งผ่านพิเศษเหล่านี้ยุ่งยากในการปรับแต่งมากกว่า ทำให้หยางไคใช้เวลาสิบวันในการปรับแต่งทั้งหมดห้าสิบชิ้น เมื่อปรับแต่งเสร็จ หยางไคก็ไปหาซูหยานและเซี่ยหนิงฉางอีกครั้ง แต่ทั้งสองกลับอยู่ในช่วงเข้าฌานสมาธิ เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น หยางไคก็จำต้องยอมแพ้ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาสร้างเครือข่าย ‘อาร์เรย์มิติข้ามดาวเพาะบ่ม’ (Cross-Cultivation Star Space Array) เสร็จสิ้น เขาก็สามารถกลับมายังสำนักสวรรค์สูงได้ทุกเมื่อ จึงไม่รีบร้อนที่จะรบกวนพวกนาง ขณะเดียวกัน เฉียนถงได้นำกลุ่มยอดฝีมือจากหอพระจันทร์เงามายังสำนักสวรรค์สูงแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาค่อนข้างสนใจข่าวคราวจากเย่ซีหยุน จึงคราวนี้เขานำศิษย์กว่าพันคนมาด้วย สำหรับหอพระจันทร์เงาที่ยังอยู่ในช่วงฟื้นฟู การมีศิษย์พันคนนี้ถือเป็นจำนวนที่ไม่น้อยเลยทีเดียว หลังจากมาถึงสำนักสวรรค์สูงและได้ฟังหยางไคอธิบายสถานการณ์เกี่ยวกับดาวร้าง เฉียนถงก็กล่าวทันที “เราจะรออะไรอยู่เล่า? รีบรุดไปยังที่นั่นทันทีสิ! หากเราสามารถขุดแร่หายากเหล่านั้นได้ทั้งหมด เราจะไม่ร่ำรวยได้อย่างไร?” “ท่านชราเฉียนดูเหมือนจะกระตือรือร้นที่จะจากดาวเงาไปเสียแล้ว” หยางไคมองเขาด้วยรอยยิ้ม เฉียนถงนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจ “จริงแท้ ปรมาจารย์ผู้นี้ถูกฟ้าผ่ามาสองสามครั้งในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เมื่อเวลาผ่านไป หลักการแห่งโลก (World Principles) ที่นี่ก็ยิ่งผลักไสปรมาจารย์ผู้นี้มากขึ้นเรื่อยๆ ปรมาจารย์ผู้นี้เดิมทีก็กังวลว่าจะทำอย่างไรหากท่านไม่กลับมาเป็นสิบปี บัดนี้เมื่อมีโอกาสเช่นนี้ ปรมาจารย์ผู้นี้ก็กระหายที่จะคว้ามันไว้ หยางไค เจ้าวางใจได้เลย ด้วยการดูแลของปรมาจารย์ผู้นี้ ณ ดาวแร่แห่งนั้นชั่วคราว หากมีพวกโง่เขลาใดๆ มาพยายามก่อปัญหา ปรมาจารย์ผู้นี้จะจัดการพวกมันเอง” “เมื่อท่านชราเฉียนกล่าวเช่นนี้ ข้าพเจ้าก็วางใจได้อย่างแท้จริง” หยางไคพยักหน้า ลุกขึ้นยืนและโบกมือ “ไม่มีประโยชน์ที่จะรอช้าอีกต่อไป ไปกันเถิด” เบื้องหน้าอาร์เรย์มิติข้ามดาวเพาะบ่มภายในสำนักสวรรค์สูง ผู้ฝึกตนกว่าสองพันคนได้มารวมตัวกัน ในจำนวนคนกว่าสองพันคนนี้ ครึ่งหนึ่งเป็นของหอพระจันทร์เงา ส่วนที่เหลือเป็นของสำนักสวรรค์สูง ระดับการบ่มเพาะของผู้คนเหล่านี้หลากหลาย มีส่วนใหญ่เป็น ‘ราชันนักบุญ’ (Saint Kings) และบางส่วนเป็นปรมาจารย์ระดับ ‘ต้นกำเนิด’ (Origin Realm) แม้การขุดแร่จะสามารถกระทำได้โดย ‘นักบุญ’ (Saints) และ ‘ราชันนักบุญ’ โดยไม่มีปัญหา แต่ก็ย่อมมีความจำเป็นต้องมีปรมาจารย์บางส่วนเพื่อการรักษาความปลอดภัย ทีมละห้าสิบคนถูกจัดตั้งขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยหัวหน้าทีมแต่ละคนถือโทเค็นส่งผ่านที่ได้รับมาจากเย่ซีหยุน กลุ่มเหล่านี้สลับกันขึ้นสู่อาร์เรย์มิติข้ามดาวเพาะบ่ม โดยเฉียนถงเป็นกลุ่มแรกที่เดินทางไปสำรวจเส้นทางและรับรองว่าไม่มีอันตรายใดๆ อยู่เบื้องหน้า แสงสีขาวสาดส่องเจิดจ้าขณะที่อาร์เรย์มิติยังคงทำงานต่อไปเกือบไม่หยุดพัก ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป ผู้คนทั้งสองพันคนก็อันตรธานหายไปหมดสิ้น บนดาวร้างอันหนาวเหน็บและเวิ้งว้าง ผู้คนสองพันคนปรากฏกายขึ้นภายในหุบเขาลึก เมื่อหันศีรษะมองไปรอบๆ เกือบทุกคนรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงเล็กน้อย สำหรับผู้คนทั้งสองพันคน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้สัมผัสกับความกว้างใหญ่และความน่าสะพรึงกลัวของสมรภูมิแห่งดวงดาว ดาวร้างดวงนี้ ที่ปราศจากพลังแห่งโลกและสิ่งมีชีวิต เป็นสภาพแวดล้อมที่มืดมิดและน่าหวาดหวั่นสำหรับพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเห็นหยางไคปรากฏตัวมาพร้อมกับผู้คนกลุ่มสุดท้าย เฉียนถงรีบรุดเข้ามาถาม “นี่คือดาวแร่ที่ท่านกล่าวถึงใช่หรือไม่?” “อืม” “ดูไม่ค่อยอุดมสมบูรณ์เท่าใดนัก” เฉียนถงขมวดคิ้ว หยางไคหัวเราะและกล่าว “ดาวร้างย่อมเต็มไปด้วยรัศมีอันอ้างว้าง ดังนั้นแน่นอนว่ามันย่อมดูไม่ค่อยอุดมสมบูรณ์ ความลึกลับที่แท้จริงซ่อนอยู่ที่นี่!” กล่าวพลาง หยางไคก็แตะพื้นเบาๆ ด้วยปลายเท้า “ใต้พิภพ?” “อืม ตามข้ามา!” หยางไคโบกมือพร้อมนำทาง ทีมผู้ฝึกตนสองพันคนติดตามหยางไคไปอย่างระแวดระวังสิ่งรอบข้างขณะออกเดินทาง อย่างไรก็ตาม หลังจากพบว่าที่นี่ไม่มีสิ่งใดให้น่าหวาดระแวงจริงๆ ทุกคนก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ปราศจากพลังแห่งโลก เป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่สิ่งใดก็ตามที่อาจเป็นภัยคุกคามจะปรากฏขึ้นที่นี่ได้ ทีมสองพันคนใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนจะมาถึงหลุมยักษ์ที่หยางไคดำดิ่งลงไปทันที ผู้ฝึกตนสองพันคนค่อยๆ ตามเขาลงไปอย่างเป็นระเบียบ ไม่นาน ทุกคนก็ยืนอยู่เบื้องหน้าซากปรักหักพังโบราณ ฟังการคาดเดาต่างๆ นานาของหยางไคเกี่ยวกับซากปรักหักพังเหล่านี้ เฉียนถงและเย่ซีหยุนไม่อาจกลั้นถอนหายใจออกมาเล็กน้อย การเกิด, การแก่, การเจ็บ, และสุดท้ายคือความตาย นี่คือวิถีแห่งสวรรค์ (Heavenly Way) ที่แม้แต่ดวงดาวยังไม่อาจหลีกหนีได้ แต่หากเป็นเช่นนั้น ผู้ฝึกตนจะสามารถฝ่าฝืนกฎธรรมชาติได้หรือไม่? บางทีพวกเขาเองก็จะกลายเป็นเพียงเถ้าธุลีที่กระจัดกระจายไปหลังเวลาผ่านไปนานปี บางทีสำนักสวรรค์สูงและหอพระจันทร์เงาอันทรงอำนาจในปัจจุบัน อาจจะวันหนึ่งล่มสลายและถูกลืมเลือนไปจากประวัติศาสตร์ สีหน้าของผู้นำทั้งสองพลันซับซ้อนและอ้างว้างเมื่อคิดถึงอนาคตเช่นนั้น “ความคิดของข้าคือ: เราใช้ที่นี่เป็นที่ตั้งค่าย เนื่องจากมีพื้นที่พร้อมใช้งานอยู่แล้ว สิ่งที่ต้องการคือการซ่อมแซมและจัดระเบียบเล็กน้อย โดยมีที่นี่เป็นศูนย์กลาง ทุกคนสามารถกระจายออกไปสำรวจ ขุดแร่ แล้วกลับมาพักผ่อนฟื้นฟูกำลังที่นี่ ท่านทั้งสองคิดเห็นเป็นประการใด?” หยางไคถามพลางชี้ไปยังซากปรักหักพังเบื้องหน้า “ดีมาก! ข้าไม่มีปัญหาด้วย” เฉียนถงพยักหน้า “ท่านผู้อาวุโสใหญ่?” หยางไคหันไปหาเย่ซีหยุน “แน่นอน ข้าไม่มีข้อคัดค้านใดๆ” “แต่เรื่องวัสดุก่อสร้าง...” เฉียนถงขมวดคิ้ว เย่ซีหยุนหัวเราะเบาๆ และกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “เรานำมาเพียงพอแล้ว เนื่องจากท่านเจ้าสำนักมีความคิดนี้มาระยะหนึ่งแล้ว เราจะเตรียมการที่เหมาะสมได้อย่างไร ก่อนที่เราจะมาถึง เราได้ให้ศิษย์รวบรวมสิ่งของที่จำเป็นไว้แล้ว” “เช่นนั้น ปรมาจารย์ผู้นี้ก็จะได้กำไรจากความเตรียมพร้อมของพวกเจ้าแล้ว” เฉียนถงหัวเราะ ก่อนจะหันกลับไปตะโกน “ศิษย์หอพระจันทร์เงาทั้งหลาย จงช่วยพี่น้องจากสำนักสวรรค์สูงสร้างบ้านเรือนที่นี่ ที่นี่จะเป็นบ้านชั่วคราวของเรา” ศิษย์หอพระจันทร์เงาพันคนรับคำและเริ่มลงมือ ซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งร้างมานับพันปีพลันกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยผู้คนสองพันคนกำลังตั้งรกรากสร้างบ้านเรือนจากวัสดุต่างๆ ที่พวกเขานำมา ขณะเดียวกัน หยางไคเริ่มลงมือจัดเตรียมอาร์เรย์มิติที่นี่ เนื่องจากที่นี่จะเป็นค่ายหลัก ย่อมมีความจำเป็นต้องมีอาร์เรย์มิติเพื่อติดต่อกับโลกภายนอก ไม่ว่าจะเป็นอาร์เรย์มิติข้ามดาวเพาะบ่มบนพื้นผิว หรืออาร์เรย์มิติที่หยางไคทิ้งไว้ก่อนหน้าแหล่งแร่คริสตัลนักบุญ สถานที่แห่งนี้จำเป็นต้องเชื่อมต่อกับทั้งหมด การทำเช่นนี้จะช่วยให้ศิษย์เดินทางไปกลับขณะขุดแร่ได้สะดวกสบายยิ่งขึ้น ประหยัดทั้งเวลาและแรงงาน