“ข้าไม่ต้องการ” เฟคเกอร์เอ่ยคำปฏิเสธออกมาทันทีหลังจากตรวจสอบข้อมูลของ ‘กางเกงของครูเกอร์’ ที่เกริดยื่นส่งให้ ปฏิกิริยาที่ผิดคาดไปไกลทำเอาเกริดถึงกับยืนเซ่อไปชั่วขณะ “ทำไมล่ะ? เหตุใดเจ้าถึงไม่ต้องการมัน? ข้านึกว่าเจ้าจะดีใจจนเนื้อเต้นเสียอีก” “มันล้ำค่าเกินไป” กางเกงของครูเกอร์ตัวนี้เรียกได้ว่ามีระดับเหนือกว่าไอเทมที่เกริดสวมใช้อยู่ในปัจจุบันเสียด้วยซ้ำ ออปชันสีทองพราวระยับและพลังป้องกันที่สูงล้ำทำให้มันกลายเป็นของวิเศษที่ยอดเยี่ยมเกินไป... และนั่นเองที่กลายเป็นภาระทางใจ “เกริด... เจ้ามักจะมอบสิ่งดี ๆ ให้พวกเรามากเกินไปเสมอ” “...หือ?” ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เฟคเกอร์มองดูเกริดที่ทำท่าจะอ้าปากค้านพลางอธิบายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ในบรรดาผู้เล่นสองพันล้านคน จะมีสักกี่คนที่ได้รับโอกาสสวมใส่ไอเทมที่สร้างโดยช่างตีเหล็กในตำนาน? มีเพียงสมาชิกโอเวอร์เกียร์เท่านั้น พวกเราซาบซึ้งในน้ำใจของเจ้าเสมอมา และนั่นคือเหตุผลที่ข้าอยากจะตอบแทนเจ้าบ้าง ข้าไม่อาจแบมือขอจากเจ้าได้ตลอดไปหรอกนะ” เกริดถึงกับอึ้งกิมกี่ “เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน? ข้าเคยสร้างไอเทมให้พวกเจ้าฟรี ๆ ที่ไหน? เจ้าคือลูกค้าที่ซื้อไอเทมจากข้าในราคามิตรภาพต่างหาก ข้าไม่ได้ทำเพื่อการกุศลเสียหน่อย” สมาชิกโอเวอร์เกียร์ต่างหากที่เป็นฝ่ายจัดหาวัตถุดิบและวิธีสร้างมาให้เกริด ทำให้เขาได้เรียนรู้วิธีสร้างไอเทมใหม่ ๆ โดยไม่ต้องเสียเงิน แถมยังได้กำไรจากการขายมันให้พรรคพวกอีกด้วย ไม่ว่าจะมองมุมไหนเกริดก็คือผู้ได้รับผลประโยชน์เต็ม ๆ และนั่นคือเหตุผลที่เขารู้สึกขอบคุณเสมอมา “เพราะคำสั่งซื้อที่สม่ำเสมอของพวกเจ้านั่นแหละที่ทำให้ข้าได้สร้างไอเทมมากขึ้นจนขัดเกลาฝีมือมาถึงจุดนี้ได้ แถมข้ายังได้เงินอีกด้วย ครั้งนี้ก็เช่นกัน ข้าขายมันให้เจ้า ไม่ได้ให้เปล่าเสียหน่อย มันไม่ใช่ราคาที่สมเหตุสมผลหรือไง?” “...เจ้าไม่รู้เลยว่ามูลค่าของตัวเองน่ะสูงส่งเพียงใด” โลกนี้มีมหาเศรษฐีอยู่มากมาย ไอเทมที่เกริดสร้างนั้นมีราคาสูงเกินกว่าที่สมาชิกโอเวอร์เกียร์จะจ่ายไหว แต่พวกคนรวยเหล่านั้นกลับยินดีควักกระเป๋าจ่ายอย่างไม่เสียดาย ทว่าพวกเขากลับไม่มีโอกาสได้ครอบครอง เพราะเกริดยุ่งมากเสียจนแทบไม่มีเวลาเหลือไปสร้างไอเทมให้ใครนอกจากสมาชิกโอเวอร์เกียร์ นั่นหมายความว่าเกริดกำลังทุ่มเท ‘ค่าเสียโอกาส’ ทั้งหมดมาลงที่พรรคพวกของเขา เฟคเกอร์และเพื่อนพ้องจึงมักรู้สึกผิดอยู่ในใจเสมอ “ในความเป็นจริง เจ้าสามารถหาเงินได้มหาศาลกว่านี้มาก แต่เจ้ากลับต้องมาติดแหง็กอยู่กับกิลด์...” “เหลวไหล!” เกริดขมวดคิ้วฉับพลันพลางขัดจังหวะ “ติดแหง็กกับกิลด์อะไรกัน? ไร้สาระสิ้นดี ข้าคือคนสร้างโอเวอร์เกียร์ขึ้นมาเองนะ และข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณที่พวกเจ้ายอมตอบรับคำเชิญของข้า” “แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือพวกเราได้รับประโยชน์มากกว่าไม่ใช่หรือ? เพราะฉะนั้นข้าจะไม่ซื้อกางเกงตัวนี้ เจ้าควรจะเก็บไว้ใช้เองเถอะ” อย่างน้อยที่สุด ก็อย่าได้ยกไอเทมที่เลิศเลอขนาดนี้ให้คนอื่นเลย เกริดไหวไหล่ “ข้าเข้าใจความหมายของเจ้า แต่ไอเทมชิ้นนี้มันไม่มีผลกับข้าหรอก” ทั้งการเพิ่มค่าความคล่องตัว พลังการกระโดด และการเสริมอานุภาพทักษะช่วงล่าง ออปชันเหล่านี้เกิดขึ้นตามทฤษฎีเพราะมันเป็นกางเกงรัดรูปที่เบาและสวมใส่สบาย หากสวมทับด้วยเกราะหนัก ผลลัพธ์เหล่านั้นจะมลายหายไปสิ้น มันคือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะซาทิสฟาย (Satisfy) ไล่ตามความสมจริงอย่างที่สุด ระบบนี้ช่วยเพิ่มความสมจริงก็จริงอยู่ แต่มันก็น่าหงุดหงิดในหลาย ๆ ความหมาย “ทว่า พลังป้องกันของมันยังแสดงผลไม่ใช่หรือ?” “ไม่ล่ะ พับผ่าสิ มันรัดเกินไป! จะให้ข้าทนเลือดเดินไม่สะดวกเพียงเพื่อแลกกับพลังป้องกันเพิ่มขึ้นแค่นิดหน่อยน่ะเหรอ? อีกอย่าง ข้าสามารถสร้างไอเทมประเภทเลเยอร์ (สวมซ้อน) ที่เพิ่มแค่พลังป้องกันเพียว ๆ ขึ้นมาเองได้ง่าย ๆ อยู่แล้ว” ความจริงแล้ว พลังป้องกันแบบสวมซ้อนที่ใช้ใน ‘ทริปเปิลเลเยอร์’ (Triple Layers) ก็มีประสิทธิภาพดีไม่แพ้กัน “...” “อย่าดื้อดึงไปหน่อยเลย และอย่าลืมเสียด้วยว่าสิ่งที่ข้าทำให้พวกเจ้าทั้งหมดก็เพื่อความแข็งแกร่งของโอเวอร์เกียร์ สิ่งที่เจ้าจะตอบแทนข้าได้คือการเก่งขึ้นกว่าเดิม อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาอ้างกับข้าอีก” “...ตกลง” เฟคเกอร์เผยรอยยิ้มที่หาดูได้ยาก ใบหน้าของเขาดูมีรัศมีเจิดจ้าดุจเทพบุตรซึ่งเป็นจุดเด่นของลูกครึ่งตะวันออกและตะวันตก ‘หล่อชะมัดเลยแฮะ’ ทำไมสมาชิกโอเวอร์เกียร์ถึงมีแต่คนหน้าตาดีขนาดนี้? พูดตามตรง เกริดดูหม่นหมองไปเลยเมื่อเทียบกับพวกเขา ถ้าพวกนี้ย้ายไปอยู่เกาหลีใต้แล้วออกไปเดินเที่ยวทุกวันล่ะก็... เขาดีใจที่มีเพื่อนแบบนี้ แต่ลึก ๆ มันก็น่าหดหู่ใจพิกล ‘ข้าควรรับสมาชิกกิลด์ใหม่ที่ขี้เหร่กว่าข้า... ใช่แล้ว เอาแบบลุงแวนต์เนอร์ดีไหมนะ?’ เกริดยังคงไม่รู้ตัวเลยว่ารูปลักษณ์ที่ดูเป็นชายชาตรีของเขานั้นมีเสน่ห์เพียงใด เขากำลังจมดิ่งอยู่กับความกังวลเรื่องหน้าตาตอนที่เฟคเกอร์เอ่ยถามอย่างลังเล “คือว่า... ข้าขอผ่อนชำระได้ไหม?” “...” มูลค่าของกางเกงครูเกอร์นั้นสูงถึง 6,000 ล้านโกลด์ ซึ่งเป็นภาระที่หนักอึ้งหากต้องจ่ายรวดเดียว สุดท้ายเกริดก็พยักหน้า “ได้สิ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าข้าไม่ได้ขายราคาแพงเลย เพราะมันไม่มีเงื่อนไขการสวมใส่ ข้าสามารถเอาไปขายให้พวกเศรษฐีได้แพงกว่านี้อีกหลายเท่าตัว” “...ข้ารู้ดี” อันที่จริงมันก็ไม่ได้ถูกเลย แต่เฟคเกอร์รู้สึกขอบคุณอีกครั้งที่เกริดไม่คิดดอกเบี้ยในการผ่อนส่ง ‘ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อตอบแทนน้ำใจนี้’ ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร เขาจะไม่มีวันยอมให้แม้แต่คราวเกล (Kraugel) เข้ามาสคุกคามเกริดและกิลด์โอเวอร์เกียร์ได้เป็นอันขาด บังอาจคิดประจันหน้ากับคราวเกลเชียวหรือ? ใครบางคนอาจจะหัวเราะเยาะและมองว่าเฟคเกอร์ช่างจองหองนัก แต่เกริดและสมาชิกโอเวอร์เกียร์ย่อมรู้ซึ้งถึงคุณค่าที่แท้จริงของเขา ภายใต้ม่านหมอกแห่งความมืด พลังของเขานั้นทัดเทียมหรืออาจเหนือกว่าเกริดเสียด้วยซ้ำ หากยูเฟมิน่าคืออัญมณีที่ซ่อนเร้นของโอเวอร์เกียร์ เฟคเกอร์ก็คือเสาหลักที่มองไม่เห็นซึ่งคอยค้ำจุนกิลด์ไว้ และเพื่อให้สมกับบทบาทนี้ เฟคเกอร์จึงมีพันธะที่ต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าใคร *** [ตำราเวทมนตร์ของมูมุด] ระดับ: ?? ตำราเวทเก่าแก่ที่บรรจุเวทมนตร์ของ ‘มูมุด’ อัจฉริยะนักเวทในตำนาน ผลการใช้งาน: ?? เงื่อนไขการใช้งาน: ?? น้ำหนัก: 10 “...อืม” ภายในห้องของยูเฟมิน่าที่อยู่ตรงข้ามกับห้องนอนของเกริด หลังจากกลับมาจากหารือกับเพื่อนพ้องจนสบายใจขึ้นแล้ว สีหน้าของเธอก็กลับมาเคร่งเครียดอีกครั้ง เธอไม่อาจคาดเดามูลค่าของตำราเวทมูมุดที่ได้รับเป็นรางวัลจากเควสต์ได้เลย ‘ระดับไม่ระบุ...’ โดยปกติ ระดับของตำราเวทจะขึ้นอยู่กับเวทมนตร์ที่บรรจุอยู่ภายใน เช่น ตำราที่บรรจุเวทมนตร์ระดับ A อย่าง ‘ไฟร์สตอร์ม’ ก็จะมีระดับ A พูดง่าย ๆ คือตำราเวทมักจะแบ่งเกรดตั้งแต่ D ถึง S แล้วไอ้ที่ว่า ‘ไม่ระบุ’ นี่มันคืออะไรกันแน่? ‘หรือว่ามันไม่ได้บรรจุแค่เวทมนตร์เดียว?’ เช่น มีเวทมนตร์หลายบทที่มีระดับต่างกันไปจนระบบไม่สามารถระบุเกรดที่แน่นอนได้? ‘แต่อย่างไรเสีย มันก็คือตำราที่ใช้เรียนเวทมนตร์’ นั่นแหละคือปัญหา เพราะยูเฟมิน่าไม่ใช่นักเวท เธอเลียนแบบเวทมนตร์ได้ก็จริง แต่เธอไม่มีพรสวรรค์ในการ ‘เรียนรู้’ มันเลย ‘ตำราอาจจะระเบิดคามือก็ได้...’ ความจริงยูเฟมิน่าอยากจะขายมันให้เซดนอสหรือลาเอลล่ามากกว่า เธอประเมินว่านั่นเป็นทางเลือกที่มั่นคงกว่าในหลายด้าน แต่เกริดกลับห้ามความคิดนั้นไว้ ตำราเวทที่แม้แต่ทักษะ ‘ประเมินของช่างตีเหล็กในตำนาน’ ยังระบุไม่ได้ เกริดเดาว่ามันน่าจะมีมูลค่าสูงยิ่งกว่าหนังสือเปลี่ยนอาชีพในตำนานเสียอีก “บราแฮมเคยบอกไว้ว่า มูมุดนั้นเป็นอัจฉริยะยิ่งกว่าตัวเขาเสียอีก จนขนาดทำให้บราแฮมยังรู้สึกหวาดกลัวและระแวง พูดง่าย ๆ คือเขามีพรสวรรค์เหนือกว่านักเวทในตำนานไปแล้ว หากเจ้าขายตำรานี้ไปแล้วมารู้มูลค่าที่แท้จริงทีหลัง เจ้าอาจจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต อย่ามัวแต่เล่นเกมอย่างระมัดระวังเกินไปนักเลย ลองเสี่ยงดูสักตั้งเถอะ ถึงตำราจะหายไปโดยไม่เกิดอะไรขึ้น แต่มันก็ยังน่าเสียดายน้อยกว่าการยกของดีให้คนอื่นไปโดยไม่รู้อะไรเลย” ‘เกริดพูดถูก’ ในความเป็นจริง ยูเฟมิน่าคือหนึ่งในไม่กี่คนในโอเวอร์เกียร์ที่ไม่รู้ถึงนิสัย (บื้อ ๆ) ที่แท้จริงของเกริด เธอมักจะเข้าใจผิดว่าเกริดคือผู้ยิ่งใหญ่ที่เปี่ยมด้วยวิสัยทัศน์เสมอ สำหรับยูเฟมิน่าแล้ว เกริดคือเป้าหมายที่เธอมองด้วยความเลื่อมใส โดยเฉพาะเกริดในตอนนี้ นั่นคือเหตุผลที่เธอสลักคำแนะนำของเขาไว้ในใจ “ใช่แล้ว ข้าต้องเรียนรู้มัน” เมื่อตัดสินใจได้เธอก็ไม่รอช้า ยูเฟมิน่าเปิดตำราเวทมนตร์ของมูมุดออกทันที [ท่านได้อ่านตำราเวทมนตร์ของมูมุดแล้ว] [ความรู้ทางเวทมนตร์ของมูมุดกำลังหลั่งไหลเข้าสู่สมองของท่าน] [ค่าสติปัญญาของท่านต่ำกว่า 5,000 ท่านไม่สามารถรับความรู้ใหม่ได้ การเรียนรู้ล้มเหลว...] หน้าต่างแจ้งเตือนที่ชวนให้สิ้นหวังเด้งขึ้นมา ยูเฟมิน่าเริ่มใจเสีย ทว่า... [ท่านอยู่ภายใต้ผลของฉายา ‘ผู้อารักขาไซเรน’ ความรู้ของมูมุดมีความโปรดปรานต่อท่าน ความรู้ถูกปรับเปลี่ยนโครงสร้างเพื่อให้ทำความเข้าใจได้ง่ายขึ้น] [ท่านได้รับความรู้ใหม่เสร็จสิ้น] [ผังเวทมนตร์ของมูมุด (Magic Tree) ถูกเปิดออก] [ร่างกายของท่านไม่เหมาะสมกับการเรียนรู้เวทมนตร์ธาตุไฟของมูมุด] [ร่างกายของท่านไม่เหมาะสมกับการเรียนรู้เวทมนตร์ธาตุไม้ของมูมุด] [ร่างกายของท่านไม่เหมาะสมกับการเรียนรู้เวทมนตร์ธาตุดินของมูมุด] [ท่านได้รับเวทมนตร์ธาตุน้ำของมูมุด] [ท่านได้รับเวทมนตร์ไร้ธาตุของมูมุด] [เวทมนตร์ธาตุน้ำของมูมุด] ระดับ: ตำนาน (เติบโต) ขั้นที่ 1: ท่านสามารถเปลี่ยนพลังมานาให้กลายเป็นน้ำหรือน้ำแข็งได้ตามใจนึก ระยะเวลาการร่ายและคูลดาวน์จะขึ้นอยู่กับรูปแบบของเวทมนตร์ จำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อให้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด [เวทมนตร์ไร้ธาตุของมูมุด] ระดับ: ตำนาน (เติบโต) ขั้นที่ 1: ผลของ ‘เพิกเฉยพลังป้องกันเวท 30%’ จะถูกปรับใช้กับพลังมานาของท่าน [เควสต์ลับ ‘การปลดปล่อยดวงวิญญาณของมูมุด’ ถูกสร้างขึ้น] ★ เควสต์ลับ ★ [การปลดปล่อยดวงวิญญาณของมูมุด] เมื่อครั้งยังมีชีวิต ในฐานะศิษย์ของบราแฮม มหาจอมเวทในตำนาน มูมุดฉายแววความเป็นอัจฉริยะอย่างหาตัวจับยาก ทว่าอัจฉริยะมักอายุสั้น หัวใจของเขาอ่อนแอมาตั้งแต่กำเนิดและต้องจบชีวิตลงก่อนวัย 30 เขาไม่ได้บอกอาการเจ็บป่วยให้ใครรู้ และทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อวิจัยและสร้างระบบเวทมนตร์ที่ใคร ๆ ก็เข้าถึงได้ง่าย มันคือความสำเร็จสูงสุดในฐานะนักเวท ซึ่งทำให้มูมุดรู้สึกพึงพอใจกับชีวิตอันสั้นของตน แม้มันจะเป็นชีวิตที่แสนสั้น แต่เขาก็มีความสุขและเติมเต็มที่ได้อุทิศตนเพื่อโลกใบนี้ เขาพร้อมจะยอมรับความตายอย่างสงบ ทว่าเพียงชั่วครู่ ความสำเร็จของเขากลับถูกช่วงชิงไปโดย ‘บราแฮม’ ผู้เป็นอาจารย์ สร้างความตกตะลึงและโกรธแค้นจนถึงขีดสุด มูมุดสาบานว่าจะล้างแค้นบราแฮม เขาจะสร้างสูตรเวทมนตร์ใหม่ที่เหนือกว่าบราแฮม และนั่นนำเขาไปสู่ไซเรนเพื่อตามหาลูกแก้วอันทรงพลัง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ดำเนินแผนการแก้แค้น ชีวิตของเขาสั้นเกินไป เขาเลือกที่จะใช้เวลาที่เหลืออยู่กับความสุขแทนที่จะเป็นความแค้น เขาตกหลุมรักกับหญิงสาวเผ่าเงือกในไซเรนและหลับตาลงอย่างสงบ ทว่าแม้ตายไปแล้วเขาก็ยังต้องทนทุกข์ ร่างของเขาถูก ‘ผู้ทำสัญญากับบาล’ (Baal's Contractor) ชิงไปเพื่อใช้ในการเข่นฆ่ามวลมนุษย์ ซึ่งขัดต่อเจตจำนงของดวงวิญญาณอย่างยิ่ง ท่านได้ช่วยเหลือไซเรนที่มูมุดรักและล่วงรู้เรื่องราวของเขา จงใช้พลังใหม่ที่ได้รับมานี้เพื่อปลดปล่อยดวงวิญญาณที่ร่ำไห้ของมูมุดเสีย เงื่อนไขการสำเร็จเควสต์: ทำลาย ‘ลิช’ (Lich) ของมูมุดที่อยู่ในมือของ ‘ผู้ทำสัญญากับบาล’ (????) และปลดปล่อยดวงวิญญาณ รางวัลเควสต์: ได้รับอาชีพระดับตำนานประเภทเติบโต ‘ผู้สืบทอดของมูมุด’ และเปิดเวทมนตร์ทั้งหมดของมูมุด เงื่อนไขการล้มเหลว: ไม่มี “นะ... นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ยูเฟมิน่าตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ มูลค่าของตำราเวทมูมุดนั้นสูงล้ำเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการไว้มาก หลังจากที่ต้องตรากตรำอย่างยาวนานในไซเรนเพื่อเกริดและกิลด์โอเวอร์เกียร์ ในที่สุดเธอก็ได้รับ ‘ปีกคู่ใหม่’ ที่จะส่งให้เธอทะยานขึ้นสู่ความไร้เทียมทาน นี่คือช่วงเวลาที่ขุมกำลังของโอเวอร์เกียร์กำลังจะก้าวกระโดดครั้งใหญ่ที่สุด!