Chapter 104: พุ่มไม้ เขาสั่งการอย่างเงียบเชียบ ถ่ายทอดเจตจำนงผ่านฝ่ามือเข้าไปในกล้ามเนื้อของเธอ ‘สัมผัสทุกอย่างเสีย’ ภายใต้ฝ่ามือของเขา เอวาร่าสะดุ้งเฮือก ร่างกายของเธอสั่นกระตุกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อต พลังงานสีเทาเถ้า (Ash Gray) ช่วยกระตุ้นความรู้สึกของเธอขึ้นมาทันที มันชำระล้างความด้านชาจากการใช้ชีวิตประจำวันทิ้งไป และเปลี่ยนสัมผัสจากการนวดที่ควรจะเพลิดเพลินให้กลายเป็นการกระตุ้นที่รุนแรงจนแทบคลั่ง “โซล!” เธอร้องออกมา ศีรษะสะบัดขึ้น เส้นผมสีน้ำตาลแดงของเธอสยายรุงรังปิดบังใบหน้า นิ้วเท้าของเธอจิกเกร็งลงบนหนังสัตว์ ส่วนนิ้วมือนั้นขยุ้มขยำผ้าขนสัตว์ที่รองอยู่ด้านล่าง “นั่น... มันรู้สึกเหมือนไฟเผาเลย! นายกำลังทำอะไรน่ะ?” “แน่นอนว่าต้องเป็นการรักษาเธอ” โซลโกหกอย่างแนบเนียนโดยไม่ผ่อนแรง “ความร้อนนั่นหมายความว่าสิ่งที่ติดขัดกำลังถูกทำลายทิ้ง” เขากระซิบพลางนวดเฟ้นเนื้อหนังของเธอด้วยความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างรุนแรง “เธอต้องรับมันไว้ เอวาร่า ปล่อยให้มันเผาไหม้ไป” ผิวพรรณของเธอแดงก่ำ เส้นประสาทในร่างกายราวกับกำลังปะทุ ทุกสัมผัสจากมือของเขาให้ความรู้สึกเหมือนทั้งไฟและน้ำแข็ง โซลยิ้มอยู่ภายในใจด้วยความปิติ ทฤษฎีของเขาถูกต้องแล้ว ความใคร่กระตุ้นพลังได้ดีไม่แพ้ความเกลียดชัง เขามองดูหญิงสาวที่แทบจะเปลือยเปล่าซึ่งกำลังบิดเร้าอยู่ใต้ร่าง โซลถ่ายทอดพลังงานเข้าไปในสายใยที่เชื่อมต่อกันมากขึ้น กระแสคำสั่งที่มั่นคงถูกส่งออกไปเพื่อปลุกเร้าความใคร่ที่ซ่อนเร้นและหลับใหลอยู่ในตัวเธอ ช้าๆ การนวดก็เปลี่ยนไป มันเริ่มลดความเป็นการบำบัดและกลายเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของมากขึ้น มือของเขาเลื่อนจากหัวไหล่ลงมา ลากผ่านส่วนโค้งเว้าของแนวกระดูกสันหลัง เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ใช้มือทั้งสองข้างประคองทรวงอก นิ้วหัวแม่มือของเขาคลึงเคล้นผิวบอบบางบริเวณใกล้รักแร้ หยอกเย้าเนื้อนุ่มที่ล้นทะลักออกมาบนขนสัตว์ “โซล...” เอวาร่าหอบหายใจ เสียงของเธอสั่นเครือ เขาขยับต่ำลงมา ตอนนี้เขานั่งเกือบจะทับอยู่บนบั้นท้ายของเธอแล้ว ต้นขาของเขากดทับสะโพกของเธอไว้ เขารับรู้ได้ถึงความนุ่มหยุ่นของแก้มก้นที่เบียดเสียดไปมากับขาของเขา เอวาร่าครางกระหึ่มยิ่งกว่าเดิม สะโพกเริ่มบดเบียดเข้ากับขนสัตว์โดยสัญชาตญาณ ร่างกายของเธอกำลังร้อนระอุราวกับเตาหลอม พลังชีวิต (Vitality) แผ่ซ่านออกมาเป็นระลอกซึ่งโซลสูบกลืนมันเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม โซลโน้มตัวลงมา ริมฝีปากของเขาแตะเบาๆ ที่ใบหู เสียงลมหายใจของเขาร้อนผ่าวและหอบกระชั้น “ครั้งนี้ฉันจะลงลึกกว่าเดิมนะ เอวาร่า” เขาพึมพำ แทรกคำสั่งด้วยพลังสีเทาเถ้าอย่างแนบเนียน “เพื่อกระตุ้นและผ่อนคลายร่างกายอย่างล้ำลึก ฉันจำเป็นต้องจัดการกับความตึงเครียดที่ต้นตอของมัน” เธอพยายามเค้นเสียงถามว่านั่นหมายความว่าอย่างไร แต่สมองของเธอกำลังล่องลอยอยู่ในม่านหมอกแห่งความสุขสมที่ถูกกระตุ้นด้วยสารเคมี เธอทำได้เพียงส่งเสียงครางแผ่วเบา เป็นเสียงที่แหลมสูงและบ่งบอกถึงความโหยหา ร่างกายของเธอกระตุกเกร็งดั่งคันธนูที่ถูกดึงจนสุด ยกสะโพกขึ้นจากพื้นและกดบั้นท้ายกลับเข้าหาเป้ากางเกงของเขา การกระตุ้นนั้นรุนแรงเกินไป จนแทบจะก้ำกึ่งไปสู่ความเจ็บปวด แต่เธอก็ไม่ยอมผันตัวออก สัญชาตญาณดิบที่ถูกปรับจูนด้วยพลังของเขาได้เข้าควบคุมเหนือเหตุผล เธอเบียดกายเข้าหา สรรหาแรงเสียดทานนั้นอย่างโหยหา โซลยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจและปลดปล่อยทุกความยับยั้งชั่งใจ เขาทาบทับลงไปบนร่างของเธอแทบจะทั้งตัว มือทั้งสองข้างนวดเฟ้นและคลึงเคล้นด้วยน้ำหนักที่หนักหน่วงและครอบครอง เขาเอื้อมลงไปที่เอวของเธอ กำขอบกระโปรงหยาบๆ เอาไว้ “ฉันต้องถอดเสื้อผ้าออกเพื่อให้เข้าถึงได้ดีขึ้น” เขากระซิบ “เนื้อผ้ามันขวางกั้นการไหลเวียนของพลังงาน” “ไม่มีปัญหา...” เธอตอบรับด้วยเสียงลมหายใจ ถึงตอนนี้ เธอร้อนรุ่มด้วยความใคร่ที่สั่งสมมานานปีจากความเหงา เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่ทุกครั้งที่โซลสัมผัส เธอจะรู้สึกราวกับจะละลาย แม้เธอจะรู้ว่าไม่ควรปล่อยให้เขาถอดเสื้อผ้าชิ้นล่าง... สิ่งนั้นที่ต่างจากเสื้อผ้าด้านบน ซึ่งมีความศักดิ์สิทธิ์ในอีกแง่มุมหนึ่ง... แต่เธอก็ยังครางตอบรับอย่างเห็นดีเห็นชอบ เธอรู้สึกได้ว่าส่วนล่างของตัวเองกำลังเปียกแฉะจนทำให้ขนสัตว์เปียกชื้น และความคาดหวังนั้นก็กำลังทำให้เธอแทบคลั่ง โซลยิ้มกว้างขึ้น เขาใช้มือทั้งสองข้างจับสะโพกอันผายกว้างของเธอไว้แล้วยกขึ้นเล็กน้อย เขาค่อยๆ รูดเนื้อผ้าหยาบๆ นั้นลงมาทีละนิด ชื่นชมภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า เริ่มจากส่วนโค้งของแผ่นหลังช่วงล่างที่มีรอยบุ๋ม จากนั้นคือแก้มก้นที่กลมกลึงและสวยงามของเธอซึ่งสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจที่รวดเร็ว ตามมาด้วยร่องลึก และสุดท้าย ในตอนที่เธอขยับตัวเล็กน้อยเพื่อช่วยเขา... ภาพที่เห็นทำให้เขากลั้นหายใจ ต่างจากเนียที่สะอาดเกลี้ยงเกลา เอวาร่ามีพุ่มขนหนาดกดำอยู่ระหว่างขา ปกปิดร่องสวาทที่กำลังเปียกชุ่มของเธอ มันเป็นสิ่งที่ดูดิบเถื่อน เป็นธรรมชาติ และไม่ถูกเจียระไน ภาพของมัน... ที่ดูไร้การปรุงแต่งและดิบเถื่อน... ทำให้เลือดในกายของโซลเดือดพล่าน เขาถอดเสื้อผ้าออกจนหมดสิ้นแล้วโยนทิ้งไปที่มุมห้อง เธอนอนอยู่ตรงนั้น เปลือยเปล่าต่อหน้าเขาอย่างสมบูรณ์ ราวกับเป็นอาหารอันโอชะ เขาได้รับความพึงพอใจอย่างท่วมท้นและรู้สึกถึงความสำเร็จ แต่แน่นอนว่า ตามปกติแล้วเขาไม่ได้เริ่มในทันที อย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เขายืนขึ้นและถอดชุดทูนิคออก ตามด้วยผ้าเตี่ยวของเขาเอง ตอนนี้ทั้งคู่เปลือยเปล่าไร้สิ่งปิดบัง ความร้อนที่พุ่งพล่านอยู่ระหว่างร่างของทั้งสองในกระท่อมเล็กๆ ที่สลัวรางยิ่งทำให้อุณหภูมิในห้องสูงขึ้น เขาเทน้ำมันลงบนหน้าอกและหน้าท้องของตนเอง ลูบไล้จนผิวหนังเป็นมันวาวภายใต้แสงไฟ จากนั้นเขาก็นอนทับลงบนร่างของเธออย่างช้าๆ และตั้งใจ ผิวหนังแนบชิดผิวหนัง เอวาร่าสะดุ้ง น้ำหนักที่จู่ๆ ก็ทาบทับลงมาและการสัมผัสของเนื้อหนังเปลือยเปล่าของเขากับเธอช่างน่าตกใจ แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องอุทานออกมา... เป็นเสียงที่แหลมสูงและสั่นพร่า... คือท่อนเนื้อแข็งขึงที่พุ่งตรงมาแนบชิดอยู่ระหว่างแก้มก้นของเธอ เธอครางและหันศีรษะอย่างยากลำบาก ดวงตาเบิกกว้างและพร