บทที่ 448: คุณจะต้องตกนรก ในเกม Endless Leveling Online ผู้เล่นสามารถดูมาตรวัดความชอบที่แสดงให้เห็นว่าตัวละครบางตัวมีความรู้สึกต่อพวกเขามากน้อยเพียงใด อเล็กซ์ไม่รู้เลยว่าเขายืนอยู่จุดไหนในใจของลาวิเนียและลาทิฟา แต่ถ้าให้เดา ความชอบของพวกเธอน่าจะอยู่ที่ประมาณสี่ดาว หรือราวๆ 80% ห้าดาวหมายถึงความชอบ 100% ซึ่งจะเป็นการปลดล็อกเส้นทางความรักที่แท้จริงของตัวละครนั้นๆ และเปิดโอกาสให้ผู้เล่นสานสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นกับคู่รักที่เลือก หรือจะหลายคนพร้อมกันหากพวกเขากล้าพอ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาและลาวิเนียจะใกล้ชิดกันได้ถึงเพียงนี้ อันที่จริงตอนที่เขาพบเธอครั้งแรกที่เผ่าคลอว์ฟอร์ด เจ้าหญิงน้อยผู้นี้ยังเคยมองเขาด้วยสายตาดูถูกดูแคลนเสียด้วยซ้ำ แต่หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง ท่าทีของเธอที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไป เธอถึงขั้นเคยช่วยเหลือเขาในดันเจี้ยนแห่งจุดเริ่มต้น ยอมเสี่ยงชีวิตต่อสู้เคียงข้างเขา หลังจากเอาชีวิตรอดจากประสบการณ์ดั่งนรกขุมนั้นมาได้ เธอยังทำสิ่งที่เหนือไปกว่านั้นด้วยการปฏิเสธที่จะใช้ความมั่งคั่งและเส้นสายของครอบครัวเพื่อเข้าเรียนที่สถาบันฟรีเดน เธอเข้าเรียนในฐานะนักเรียนทุนด้วยพลังและความสามารถของตัวเอง ทำให้ยอมรับได้เลยว่าลาวิเนียเป็นคนที่เก่งกาจและพึ่งพาได้อย่างแท้จริง เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีวันที่หญิงสาวผู้สวยงาม ซึ่งเป็นน้องสาวของอาจารย์ไคโรของเขา จะมองมาที่เขาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนและเสน่หา อเล็กซ์ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่หลังจากปิดประตูและสบตากับเธออยู่เกือบนาที เขาก็เอื้อมมือไปดึงเธอเข้ามาใกล้แล้วสวมกอดเธอไว้ สมองของเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะ เพราะนี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาตั้งใจไว้ตอนที่เชิญเธอเข้ามาในห้อง เขาตั้งใจเพียงแค่จะมอบหนังสือทักษะเฉพาะตัวให้เธอแล้วจบเรื่องเท่านั้น ในจังหวะที่อเล็กซ์กำลังจะผละออก ลาวิเนียก็ตวัดแขนโอบกอดเขาตอบ ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรและโอบกอดกันอยู่นานเนิ่นนานราวกับชั่วนิรันดร์ ห้องเงียบสนิท อเล็กซ์จึงกลัวว่าด้วยโสตประสาทที่เฉียบคมของลาวิเนีย เธออาจจะได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเขาในตอนนี้ สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ลาวิเนียเองก็กำลังกังวลเรื่องเดียวกันขณะที่เธอหลับตาลงและซบหน้าลงบนไหล่ของอเล็กซ์ “ลาวิเนีย...” อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ผมเป็นคนโลภมาก ผมเคยใช้ชีวิตอยู่คนเดียวและมันก็ดีอยู่แล้ว แต่ใครบางคนกลับบุกรุกเข้ามาในชีวิตผม ดึงผมออกมาจากห้องอันว่างเปล่านั้น และพยายามแสดงให้เห็นว่าโลกนี้มันสวยงามกว่าที่ผมคิดไว้” เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงเริ่มพูดเรื่องนี้ อันที่จริงเขาคิดว่ามันเสียมารยาทด้วยซ้ำที่พูดถึงผู้หญิงอีกคนต่อหน้าหญิงสาวที่กำลังเผยความรู้สึกที่แท้จริงให้เขาเห็น ลึกๆ แล้วอเล็กซ์รู้สึกผิด แต่ทันทีที่เขาเริ่มพูด เขาก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้ “พูดตามตรงนะ ผมไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักกับชีวิตนี้” อเล็กซ์พูดต่อ “ผมคิดว่าตัวเองคงต้องแก่ตายไปคนเดียว แต่ผมคิดผิด มีสิ่งสวยงามมากมายในโลกนี้... รวมไปถึงคุณด้วย” ชายหนุ่มกอดเธอแน่นขึ้นอีกนิด และหางของลาวิเนียก็แกว่งไปมาอย่างช้าๆ ด้านหลัง ราวกับว่าความรู้สึกที่อเล็กซ์ต้องการสื่อไปถึงหัวใจของเธอแล้ว ไม่กี่นาทีต่อมา อเล็กซ์คลายอ้อมกอดและถอยออกมาเพื่อมองดูเธอให้ชัดๆ เจ้าหญิงแห่งเผ่าแคทคินงดงามเหลือเกิน ผมสีดำยาวสลวยนั้นสัมผัสนุ่มนวลมากจนอเล็กซ์อดไม่ได้ที่จะลูบศีรษะเธออย่างแผ่วเบา มือขวาของเขาเลื่อนไปแตะที่หูแมวของเธออย่างเบามือ ซึ่งทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน แต่หลังจากความตื่นเต้นนั้น ลาวิเนียก็หลับตาลง เป็นการอนุญาตให้เขาได้สัมผัสจุดที่อ่อนไหวซึ่งชาวแคทคินจะยอมให้เฉพาะคนที่คนพิเศษของพวกเขาแตะต้องเท่านั้น อเล็กซ์รู้ดีว่าชาวแคทคินมีวัฒนธรรมเช่นนี้ เขาจึงกล้าที่จะสัมผัสหูของเธอ หากลาวิเนียไม่ได้ชอบเขา เธอคงจะผลักเขาออกไปแล้ว เพราะการสัมผัสหูเป็นหนึ่งในวิธีที่คนในเผ่าของเธอใช้แสดงความรักและความเสน่หาที่มีต่อกัน เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ อเล็กซ์ก็เข้าใจว่าลาวิเนียไว้ใจเขาอย่างแท้จริง ด้วยเหตุนี้ เขาจึงขยับเข้าไปใกล้และกระซิบข้างหูเธอ “คุณแน่ใจนะ ลาวิเนีย?” อเล็กซ์ถามขณะหยุดลูบหูเธอแล้ววางมือทั้งสองข้างไว้บนเอวของเธอ “ค่ะ” ลาวิเนียตอบอย่างหนักแน่น “ฉันชอบคุณค่ะ อเล็กซ์” ราวกับจะพิสูจน์คำพูดของเธอ เธอประทับจูบลงบนแก้มของเขา ก่อนจะโอบกอดเขาไว้อีกครั้ง อเล็กซ์ไม่มีเหตุผลที่จะต้องสงสัยในความรู้สึกของเธออีกต่อไป เขาจึงตอบแทนด้วยการจูบที่ศีรษะของเธอ ครู่ต่อมา ลาวิเนียผละออก ทั้งสองจ้องตากันอยู่เกือบครึ่งนาที ก่อนที่เธอจะเขย่งปลายเท้าขึ้นมาจูบริมฝีปากเขา จูบนั้นกินเวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่ข้อความที่สื่อออกมานั้นชัดเจน “หลังจากจบทริปภาคสนามที่โซลารา คุณจะไปเยี่ยมเผ่าคลอว์ฟอร์ดกับฉันได้ไหมคะ?” ลาวิเนียถามพลางมองตาอเล็กซ์ด้วยความกังวลเล็กน้อย “ได้สิ” อเล็กซ์ตอบ “ผมไม่คิดว่าท่านอาจารย์จะฆ่าผมหรอกนะ แต่พ่อแม่และคุณปู่ของคุณจะไม่จัดการผมก่อนเหรอ?” หญิงสาวหลุดหัวเราะออกมา ดวงตาของเธอโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวราวกับเห็นภาพนั้นเป็นเรื่องตลก “คุณคือผู้รักษาคำสาบานของเราค่ะ” ลาวิเนียยิ้ม “ตั้งแต่แรกที่คุณปู่มีแผนที่จะเป็นกามเทพให้เราสองคนอยู่แล้ว” “ผมก็รู้สึกตะหงิดๆ อยู่เหมือนกัน แต่ดูเหมือนผมจะหนีไม่พ้นเผ่าคลอว์ฟอร์ดสินะ?” อเล็กซ์ยิ้มแหย “อยากหนีงั้นเหรอคะ?” ลาวิเนียถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า “ไม่หรอก...” อเล็กซ์ประคองใบหน้าของเธอไว้อย่างนุ่มนวล “แต่ลาวิเนีย ผมมีเรื่องต้องสารภาพ ถ้าคุณยังชอบผมหลังจากได้ฟังทั้งหมดนี้ ผมสัญญาว่าจะทำให้คุณมีความสุข” จากนั้นอเล็กซ์ก็เล่าถึงหญิงสาวคนอื่นๆ ที่เขาอยากจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วย ลาวิเนียรู้อยู่แล้วว่าอเล็กซ์กับลาทิฟาสนิทสนมกันมาก แต่เมื่อได้ยินว่ายังมีหญิงสาวอีกหลายคน ทั้งฟราน, ลาพิซ และอาจรวมถึงเอฟ่าด้วย ใบหน้าที่สวยงามของเธอก็เริ่มมุ่ยลง “แล้วอีแวนเจลีนล่ะคะ?” ลาวิเนียหรี่ตาลงเหมือนแมวที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ “ผมคิดว่าเธอเป็นเพื่อนในวัยเด็กของผมน่ะ” อเล็กซ์ตอบ “และผมคิดว่าความสัมพันธ์ของเราคงจะใกล้ชิดกันมากขึ้นในอนาคต” หญิงสาวถอนหายใจพลางมองดูชายหนุ่มที่เธอตกหลุมรัก “คุณนี่มันคนบาปจริงๆ เลยนะ” ลาวิเนียกล่าว “ผมรู้” อเล็กซ์พยักหน้า “แถมยังโลภมากอีก” “คุณพูดถูก” “เจ้าชู้ด้วย” “อันนี้ก็เถียงไม่ออกครับ” ลาวิเนียขยับเข้ามาใกล้แล้วกอดอเล็กซ์แน่น “คุณจะต้องตกนรก” “ผมหวังว่าจะไม่นะ” อเล็กซ์หัวเราะเบาๆ ขณะกอดเธอตอบ “แต่ถ้าผมต้องไปที่นั่นจริงๆ คุณจะยอมไปกับผมไหมล่ะ?” “หึ...” ลาวิเนียหลับตาลง เธอไม่ได้พูดอะไรอีกเพียงแต่กอดอเล็กซ์ไว้แนบแน่น เวลาดูเหมือนจะเดินช้าลง หรือบางทีอาจจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองไม่อาจทราบได้ว่ากอดกันนานเพียงใด หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ราวกับมีความเข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก ทั้งสองก็ผละออกจากกันเล็กน้อย อเล็กซ์ก้มหน้าลง และคราวนี้เขาเป็นฝ่ายรุกจูบริมฝีปากของเธอก่อน ลาวิเนียตอบรับจูบนั้น ทั้งคู่จูบกันหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง... และอีกหลายต่อหลายครั้ง หางของเธอแกว่งไกวเบาๆ อยู่ด้านหลัง ราวกับจะแสดงถึงความสุขที่เปี่ยมล้นอยู่ในหัวใจ ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าในห้องโถงกลาง ดิมดิมเพิ่งจะใช้ค้อนฟาดชัคจนสลบเหมือดไปอีกครั้ง เพราะเจ้าตัวปัญหานี้คิดจะพังประตูเข้าไปขัดจังหวะช่วงเวลาส่วนตัวของอเล็กซ์และลาวิเนีย