ตอนที่ 1259
1260 / 5804
อ่าน 12 นาที
Chapter 1259 - Taking Inventory
เผยแพร่เมื่อ 11 เม.ย. 2569 04:20
## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose):
**บทที่ 1259 - การสำรวจตรวจสอบสิ่งของ**
หนึ่งในสิ่งของที่หยางไค่ยื่นออกมาคือ กระดูกผลึกยาวเหยียดราวหนึ่งศอก หนาว่าแขนทารกน้อยเป็นแน่ ในแวบแรกก็เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้ไม่ธรรมดา ชิ้นที่สองคือ ลูกแก้วกลมขนาดเท่าไข่นกพิราบ ลูกแก้วนี้โปร่งใสไร้ที่ติ แต่ดูเหมือนจะมีงูสีเขียวขนาดจิ๋วราวมีชีวิตกำลังแหวกว่ายอยู่ภายใน
งูเขียวจิ๋วนี้ยังแผ่คลื่นพลังวิญญาณออกมา แม้จะแผ่วเบาก็ตาม แต่กลับแฝงไว้ซึ่งอำนาจกดดันอันน่าหวาดหวั่น
ทันใดนั้น ขณะที่ลูกแก้วกลมปรากฏขึ้น เสียงคำรามของมังกรดังก้องกังวานสะท้อนจากร่างของหยางไค่ พร้อมกันนั้น แรงกดดันอีกรูปแบบหนึ่งก็พลันแผ่ซ่านออกจากกายเขา
หยางหยานเงยหน้าขึ้นด้วยความอัศเจรีย์ขณะจับจ้องไปยังหยางไค่ แต่แล้วสายตาของนางก็พลันถูกดึงดูดไปยังกระดูกและลูกแก้วกลมตรงหน้า
เมื่อพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน สีหน้าของนางก็แปรเปลี่ยนไปอีกครา ฉายประกายแห่งอารมณ์อันซับซ้อนอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทั้งฉายแววประหลาดใจระคนสงสัย และบางคราก็เผยให้เห็นความตกตะลึง...
หลังจากเวลาผ่านไปเนิ่นนาน นางสูดลมหายใจลึก พลันเงยตาขึ้นและจ้องตรงไปยังหยางไค่
“ท่านทราบแล้วหรือว่าสิ่งของทั้งสองนี้คืออะไร?” หยางไครู้สึกได้ถึงริมฝีปากที่เริ่มแห้งผาก แม้ว่าสิ่งของเหล่านี้จะอยู่ในแหวนมิติของข้ามานานแล้ว แต่เมื่อนำมันออกมาอีกครา ข้าอดที่จะรู้สึกตื่นเต้นมิได้
“โชคชะตาของเจ้านี่ช่างน่าเหลือเชื่อเสียจริง! เจ้าสามารถครอบครองกระดูกมังกรและไข่มุกมังกรมาได้ถึงเพียงนี้ ข้าไม่อาจหยั่งรู้ได้เลยว่าเจ้าไปคว้าสิ่งเหล่านี้มาจากที่ใดภายในทุ่งทรายเพลิงไหล” หยางหยานเม้มริมฝีปากสีแดงสดของนางแผ่วเบา เห็นได้ชัดว่านางเองก็ตื่นเต้นอย่างสุดขีด แต่กำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านภายในอย่างสุดกำลัง
“นี่คือ... กระดูกมังกรและไข่มุกมังกรจริงหรือ?” หยางไค่ยิ้มกว้างด้วยความปลาบปลื้ม แม้ว่าข้าจะเคยสงสัยเช่นนั้นเมื่อได้สิ่งของทั้งสองนี้มาที่แหล่งแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์ใต้พิภพ แต่เมื่อหยางหยานยืนยัน ความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อก็ยังคงท่วมท้น
“นี่คือ กระดูกมังกรและไข่มุกมังกรอย่างแน่นอน!”
หยางไค่ยิ้มกว้างจนแทบจะฉีกถึงใบหูด้วยความสุขล้น ในทำนองเดียวกัน หยางหยานก็ดูจะปลาบปลื้มเช่นกัน ราวกับว่าโอกาสอันฟ้าลิขิตของหยางไค่นั้นเป็นของนางเสียเอง ทั้งสองพลันหัวเราะอย่างบ้าคลั่งไปตามกันอยู่ครู่หนึ่ง
เมื่อหยางหยานและหยางไค่สงบลง นางจึงเอ่ยถาม “แล้วเจ้าจะทำอย่างไรกับมันเล่า?”
“มันสามารถหลอมเป็นอาวุธได้หรือไม่? ข้ากำลังขาดแคลนอาวุธประเภทโจมตีอยู่พอดี!” หยางไค่มีแผนการในใจอยู่แล้ว จึงถามออกไปทันที หยางไค่มิใคร่ใส่ใจกับอาวุธประเภทโจมตีเท่าใดนัก แม้แต่อาวุธระดับตำนานชั้นสูง (Origin Grade High-Rank) ก็อาจมิอาจโจมตีได้รุนแรงเท่าที่ตัวเขาเองสามารถทำได้ ส่วนอาวุธระดับจอมราชันย์ (Origin King Grade) ด้วยพละกำลังในปัจจุบัน เขายังไม่อาจปลุกพลังของมันออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่บัดนี้เมื่อได้ครอบครองกระดูกมังกรและไข่มุกมังกร หากมันสามารถหลอมรวมเป็นอาวุธโจมตีได้ หยางไค่ย่อมรู้ดีว่าพลังการต่อสู้ของตนจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล
ภาพวาดร้อยยอดเขา (Hundred Mountains Picture) นั้นมิเลวร้ายนัก แต่หยางไค่ก็ยังคงรู้สึกไม่พึงพอใจอยู่บ้างยามที่ต้องใช้งานมัน
“เรื่องนั้น... คงจะยากสักหน่อย...” ทว่า เป็นที่น่าประหลาดใจสำหรับหยางไค่ ยามที่หยางหยาน ผู้ซึ่งดูเหมือนจะรอบรู้ทุกสรรพสิ่งในเรื่องนี้ ได้ยินคำขอของเขา นางกลับส่ายหน้า
การกระทำนี้ทำให้หยางไค่ผู้กำลังตั้งตารอ ต้องแสดงสีหน้าผิดหวังออกมาในทันที
“ข้ามิได้หมายความว่าจะหลอมมันเป็นอาวุธมิได้ แต่การกระทำเช่นนั้นจะลดทอนคุณค่าของมันลง มิใช่ส่งเสริม”
“หมายความว่าอย่างไร?” หยางไค่ขมวดคิ้วถาม
“กระดูกชิ้นนี้มาจากมังกรแท้ (True Dragon) และภายในได้กักเก็บพลังอันเหลือคณาไว้แล้ว จากสีสันของวิญญาณมังกร (Dragon Soul) ในไข่มุกมังกรนี้ ทั้งสองสิ่งนี้น่าจะมาจากมังกรแท้แห่งธาตุไม้ ข้ามิอาจหยั่งรู้ได้เลยว่าพลังโดยกำเนิดอันใดที่ถูกเก็บซ่อนไว้ภายในสองสิ่งนี้ แต่มันก็กล่าวได้ว่ามันคือสุดยอดอาวุธในตัวมันเองแล้ว หากให้ข้าหลอมรวม มันก็เพียงจะเจือปนเจือจางกลิ่นอายตามธรรมชาติและขัดขวางการไหลเวียนของพลัง จนลดทอนพลังโดยรวมลง แน่นอน หากข้าเป็นผู้หลอมอาวุธระดับจอมราชันย์ชั้นสูง (Origin King Grade High-Rank Artifact Refiner) ข้าคงมิมีข้อกังวลเช่นนี้ ทว่า ด้วยฝีมือในระดับปัจจุบันของข้า การหลอมรวมสองสิ่งนี้ให้สมบูรณ์แบบนั้นเป็นเรื่องที่ยากยิ่งนัก!”
“แล้วข้าควรทำอย่างไร?” ความร้อนแรงในใจของหยางไค่ประหนึ่งถูกดับด้วยหม้อน้ำเย็น ชำระล้างให้เขาสงบลงในพริบตา “ข้าต้องรอจนกว่าท่านจะเติบโตเป็นผู้หลอมอาวุธระดับจอมราชันย์ชั้นสูงเช่นนั้นหรือ?”
หยางหยานขมวดคิ้วและตกอยู่ในภวังค์ ราวกับกำลังจมดิ่งลงในความคิดเป็นเวลานาน
ครู่ต่อมา นางเงยหน้ามองหยางไค่และยิ้ม “ปราณศักดิ์สิทธิ์ (Saint Qi) ในกายเจ้าเป็นธาตุหยาง (Yang Attribute) ใช่หรือไม่?”
“มิใช่เสียทีเดียว แต่เคยเป็นเช่นนั้น” หยางไค่ส่ายหน้าช้าๆ บัดนี้เมื่อปราณศักดิ์สิทธิ์ของเขาถูกแปรเปลี่ยนเป็นอัคคีมาร (Demonic Flame) สีดำ หยางไค่ไม่อาจระบุได้แน่ชัดว่ามันมีคุณสมบัติใด จึงไม่แน่ใจว่าจะตอบคำถามของหยางหยานเช่นไร
“ปล่อยปราณศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าออกมาให้ข้าดูหน่อย” หยางหยานเอ่ยถาม ดวงตาอันงดงามของนางจับจ้องไปยังเขา
หยางไค่เร่งปล่อยปราณศักดิ์สิทธิ์ออกมา ขณะเดียวกันก็แปรเปลี่ยนอัคคีมารให้กลายเป็นความร้อนบริสุทธิ์
ดวงตาของหยางหยานสว่างวาบขึ้นเมื่อได้เห็นเช่นนั้น และยิ้ม “หากเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีปัญหา โชคของเจ้าช่างดีจริงๆ หากผู้ฝึกตนอื่นได้ครอบครองกระดูกมังกรและไข่มุกมังกรนี้ พวกเขาอาจจะต้องรอจนกว่าข้าจะเติบโตเป็นผู้หลอมอาวุธระดับจอมราชันย์ชั้นสูงเสียก่อน จึงจะสามารถแปรรูปให้เกิดประโยชน์ได้ แต่เนื่องจากปราณศักดิ์สิทธิ์ของเจ้ามีธรรมชาติแห่งความร้อน เจ้าก็สามารถหลอมรวมมันได้ด้วยตนเอง”
“หลอมรวมด้วยตนเอง?” หยางไค้ตะลึง
“อืม หลอมรวมด้วยตนเอง การกระทำเช่นนี้จะนำมาซึ่งผลประโยชน์อันมหาศาล อันที่จริง ด้วยพละกำลังในปัจจุบันของเจ้า แม้เจ้าจะยังไม่สามารถหลอมรวมสิ่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์ และยังไม่อาจปลดปล่อยพลังของมันออกมาได้ทั้งหมด แต่เมื่อกาลเวลาผันผ่านและการฝึกฝนของเจ้าก้าวหน้าไป พลังที่กระดูกมังกรนี้จะสามารถแสดงออกมาได้ก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วน เมื่อถึงเวลานั้น มันอาจกลายเป็นอาวุธที่เชื่อมต่อโดยตรงกับจิตวิญญาณและชีวิตของเจ้าเลยทีเดียว” หยางหยานอธิบายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“แต่ข้ามิใช่นักหลอมอาวุธ แล้วข้าจะหลอมรวมมันได้อย่างไร?” หยางไค่ยังคงสับสน
“เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นนักหลอมอาวุธเลย เพราะมันได้กลายเป็นอาวุธที่สมบูรณ์แล้ว โดยมิมีความจำเป็นต้องเสริมแต่งใดๆ เจ้าเพียงแค่ต้องค่อยๆ อบอุ่นและหล่อเลี้ยงมัน ข้าจะมอบชุดวิชาลับ (Secret Arts) ให้เจ้าใช้”
“เพียงเท่านี้หรือ?” หยางไค้ปลาบปลื้มจนอารมณ์ของเขาก็พลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง
“ใช่ และเจ้ายังมีไข่มุกมังกรที่มีวิญญาณมังกรแท้ หากเจ้าสามารถหลอมรวมวิญญาณมังกรและไข่มุกมังกรเข้ากับกระดูกมังกรได้ ฮิฮิ... ข้าแทบจะจินตนาการมิออกเลยว่ากระดูกมังกรชิ้นนี้จะมีรูปลักษณ์เช่นไรเมื่อถึงเวลานั้น” ดวงตาอันงดงามของหยางหยานส่องประกายเจิดจรัส เผยให้เห็นความหลงใหลระคนปรากฏ ราวกับว่านางแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เห็นภาพกระดูกมังกรที่ถูกหลอมรวมแล้ว
เมื่ออธิบายเสร็จ หยางหยานก็รีบส่งมอบวิธีการหลอมรวมให้แก่หยางไค่
หยางไค่ตั้งใจฟังและจดจำสิ่งที่หยางหยานกล่าวไว้อย่างรอบคอบ ถามทันทีเมื่อมีสิ่งใดที่เขาไม่เข้าใจ หยางหยานอธิบายทุกอย่างอย่างอดทน
วิธีการหลอมรวมนี้มิใช่เรื่องยาก จึงใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงที่หยางไค่จะจดจำมันได้ทั้งหมด บัดนี้ สิ่งที่เขาต้องทำก็มีเพียงใช้เวลาค่อยๆ ทำความเข้าใจหลังจากนั้น เขาก็จะสามารถเริ่มหลอมรวมกระดูกมังกรได้
หลังจากสอนชุดวิชาลับนี้ให้แก่หยางไค่แล้ว หยางหยานก็นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “หากเจ้าต้องการเร่งกระบวนการ ข้าสามารถให้เจ้ายืมเตาหลอมอาวุธ (Artifact Refining Furnace) ของข้าได้ แม้ว่าเตาหลอมอาวุธของข้าจะมิใช่สิ่งที่ดีเลิศนัก แต่มันก็จะยังคงสามารถช่วยเหลือในกระบวนการหลอมรวมได้”
“เตาหลอมอาวุธ?” หยางไค่ยักคิ้ว เผยสีหน้าประหลาดใจ “ข้ามีอยู่แล้ว”
“เจ้ามีเตาหลอมอาวุธ?” หยางหยานตะลึง และรีบถาม “เจ้ามิใช่นักหลอมอาวุธ แล้วเหตุใดเจ้าถึงมีเตาหลอมอาวุธเล่า?”
“อืม ข้าได้มันมาในทุ่งทรายเพลิงไหล (Flowing Flame Sand Field) ยิ่งไปกว่านั้น มันมิใช่เตาหลอมธรรมดา” หยางไค่กล่าวพร้อมกับหยิบเตาหลอมอาวุธขนาดเล็กออกมา
เมื่อหยางหยานเห็นเตาหลอมอาวุธน้อยชิ้นนี้ นางมิได้แสดงความประหลาดใจมากนัก เพียงรู้สึกว่าลวดลายรูปนกประหลาดบนนั้นดูผิดธรรมดาไปบ้าง แต่ขณะที่นางกำลังตรวจสอบคุณภาพของเตาหลอมอาวุธนี้ ลวดลายรูปนกประหลาดนั้นก็มีชีวิตขึ้นมา ว่ายวนไปตามพื้นผิวของเตา แล้วกระโดดออกมาจากพื้นผิวของมัน แปลงกายกลายเป็นอัคคีเพลิงศักดิ์สิทธิ์ (Scarlet Firebird)
ทันใดนั้น อุณหภูมิในห้องหินก็พุ่งสูงขึ้น ขณะที่กลิ่นอายของธาตุไฟบริสุทธิ์ (Fire Attribute) ก็พลันอบอวลไปทั่ว
“จิตวิญญาณอาวุธ (Artifact Spirit)!” หยางหยานอุทานด้วยความตื่นตระหนก เอามือปิดปาก ดวงตาอันงดงามของนางจับจ้องไปยังจิตวิญญาณอาวุธนั้นอย่างแน่วแน่ พร้อมกับความตกใจอันยิ่งใหญ่ ใบหน้าของนางยังฉายแววความสนใจที่แทบจะหลงใหล
จิตวิญญาณอาวุธดูเหมือนจะตระหนักถึงความปรารถนาอันร้อนแรงของหยางหยาน หลังจากบินวนหนึ่งรอบ มันก็ร่อนลงบนบ่าของหยางไค่ ขนหางยาวสามเส้นลากลากไปตามลำตัว ขณะที่มันใช้จะงอยปากเล็กๆ เล็มปีกเป็นครั้งคราว พร้อมกันนั้นก็ใช้ดวงตาเล็กๆ สังเกตการณ์หยางหยานอย่างระมัดระวัง ยกเว้นความเฉลียวฉลาดของมัน
หยางหยานถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออก ดวงตาของนางส่องประกายความปรารถนาอันมิอาจปิดบัง
นางพลันตระหนักได้ว่ามันเป็นการสูญเสียที่แท้จริงอย่างยิ่งที่หยางไค่ไม่ได้เป็นนักหลอมอาวุธ
เขามีคุณสมบัติปราณศักดิ์สิทธิ์ที่เหมาะสม และมีจิตวิญญาณอันทรงพลังอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีผู้ช่วยที่ดีที่สุดในรูปแบบของหุ่นกระบอกหิน (Stone Puppet) และบัดนี้ยังครอบครองเตาหลอมอาวุธที่มีจิตวิญญาณอาวุธอีกด้วย เตาหลอมอาวุธชิ้นนี้ยังเป็นระดับจอมราชันย์ (Origin King Grade) อีกด้วย...
มันช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!
เมื่อหยางหยานเปรียบเทียบสิ่งของที่นางมีกับของหยางไค่ นางพลันพบว่าตนเองหมดกำลังใจอย่างยิ่ง
จิตวิญญาณอาวุธชิ้นนี้เห็นได้ชัดว่าถูกหยางไค่พิชิตแล้ว ดังนั้น แม้นางจะปรารถนาเตาหลอมอาวุธชิ้นนี้ แต่มันก็อยู่เกินเอื้อม ยามที่จิตวิญญาณอาวุธถูกปราบปรามแล้ว เป็นไปมิได้ที่มันจะยอมสวามิภักดิ์ต่อบุคคลที่สอง เว้นแต่บุคคลแรกจะสิ้นชีวิตไป
“ด้วยเตาหลอมอาวุธอันทรงพลังเช่นนี้มาช่วยเหลือ การหลอมรวมกระดูกมังกร ไข่มุกมังกร และวิญญาณมังกรของเจ้า จะได้รับผลลัพธ์เป็นสองเท่าด้วยความพยายามเพียงครึ่งเดียว” หยางหยานกล่าวด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง ชำเลืองมองหยางไค่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคับแค้น
“อืม... อันที่จริง การเดินทางครั้งนี้ข้าได้รวบรวมเตาหลอมอาวุธมามากมาย และหลายชิ้นเป็นระดับจอมราชันย์ด้วย”
“จริงหรือ?” จิตใจของหยางหยานพลันเบิกบานขึ้นทันที
“อืม แต่ดูเหมือนว่ามันจะเสียหายเล็กน้อยทั้งหมด” หยางไค่กล่าวพร้อมกับหยิบเตาหลอมอาวุธที่เขาได้รวบรวมมาจากบ่อไฟพุงมังกร (Earth Lung Fire Pond) ออกมา กระจายไปทั่วห้อง
ปากของหยางหยานอ้าค้างและไม่ปิดเป็นเวลานาน แต่หลังจากตรวจสอบเตาหลอมอาวุธเหล่านี้ทีละชิ้น สีหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความรำคาญ พลันตะโกน “นี่มัน ‘เล็กน้อย’ ตรงไหนกัน! มันเหมือนกับว่าพวกมันทั้งหมดถูกทิ้งไปแล้ว! พวกมันถูกเผาไหม้อย่างไม่ระมัดระวังได้อย่างไร?”
“พวกมันยังพอจะใช้ได้หรือไม่?”
“ข้ามิอาจทราบได้ แต่ข้าจะพยายามอย่างดีที่สุดในการซ่อมแซมพวกมัน” หยางหยานโบกมือและนำเตาหลอมอาวุธทั้งหมดใส่เข้าไปในแหวนมิติของนาง
ต่อไป หยางไค่ได้นำสิ่งของอื่นๆ ที่เขาได้รับจากทุ่งทรายเพลิงไหลออกมาทีละชิ้น และมอบให้กับหยางหยานทั้งหมด
ตัวอย่างเช่น ศิลาผลึกเพลิง (Fire Crystal Stones) จำนวนมหาศาล แก่นแท้ศิลาผลึกอันเจิดจรัส (Brilliant Fire Crystal Essence) เพลิงบินทรายไหล (Flowing Flame Flying Fire) และอื่นๆ
หยางไค่ได้รวบรวมเพลิงบินทรายไหลมาทั้งหมดเก้าชิ้น ดังนั้นหลังจากมอบให้หยางหยานไปหนึ่งชิ้น เขาก็เหลืออีกแปดชิ้น เขาอยากจะรู้ว่าการหลอมรวมสิ่งเหล่านี้จะช่วยเสริมพลังแห่งมหาสมุทรแห่งความรู้ที่ลุกโชน (Conflagrated Knowledge Sea) ของเขาได้หรือไม่
เศษแผนที่โบราณ (ancient map fragment) ที่หยางไค่ได้รับจากการสังหารเมิ่งหงเหลียง (Meng Hong Liang) ก็ถูกมอบให้กับหยางหยานเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ นางจึงมีเศษแผนที่เหล่านี้อยู่สองชิ้นในครอบครอง แม้ว่ามันจะยังไม่เพียงพอที่จะประกอบเป็นแผนที่ที่สมบูรณ์ได้ แต่การนำมาต่อกันและทำการวิจัยอาจให้ผลลัพธ์บางประการ
ผลึกชิ้นที่หยางไค่ได้รับในชั้นที่หกซึ่งทำให้เขาเกิดอาการประสาทหลอน ก็ได้รับการยอมรับจากหยางหยานเช่นกัน นางกล่าวว่ามันเป็นขุมทรัพย์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เรียกว่าศิลามายา (Illusion Stone) นางยังได้รับผลึกชิ้นนี้ไปด้วย เพราะมันเป็นวัสดุที่ดีที่สุดในการจัดวางมายาอาร์เรย์ (Illusion Array)
ไม้ไผ่ยี่สิบชิ้นที่หยางไค่ใช้เวลาสะสมครึ่งปีก็นำมามอบให้กับหยางหยานด้วย เพื่อให้นางหาวิธีนำมันมาใช้ประโยชน์
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.