## บทที่ 778: Chapter 777 “คาน!!” เมื่อร่างของคานแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาจางๆ เกริดได้โผเข้ากอดร่างนั้นไว้ราวกับไม่ต้องการให้สิ่งใดเลือนหายไป "เจ้าคงจะมีความสุขสินะ" คานอยากจะเอ่ยถ้อยคำมากมาย แต่เวลากลับมีน้อยนัก สิ่งที่คานฝากไว้เป็นคำพินัยสุดท้ายคือความปรารถนาเพียงหนึ่งเดียว *ฟุ่บ* ในที่สุด มือทั้งสองข้างของคานที่พยายามจะคว้าจับเกริดให้แน่น ก็พลันเลือนหายไปก่อนที่จะทันได้โอบกอดร่างของเกริดได้สำเร็จ ทว่าบนใบหน้านั้นกลับมีรอยยิ้มอันสดใสประดับอยู่ มิใช่ความเศร้าสร้อยใดๆ นี่คือภาพจำสุดท้ายของคานที่จะประทับอยู่ในห้วงคำนึงของเกริดตลอดไป "ค๊าาาาาานนนนน!" เกริดไม่อยากให้สัมผัส, อุณหภูมิร่างกาย, และกลิ่นอายของคานที่กำลังเลือนหายไปดุจภาพลวงตาได้หลุดลอยไปจากเขา เขาเอื้อมมือออกไปสุดกำลังแต่ก็ไร้ซึ่งประโยชน์ มือของเขาสัมผัสได้เพียงอากาศที่ว่างเปล่า "พี่ชาย..." หยาดน้ำตาไหลรินไม่ขาดสายจากดวงตาของรูบี้ขณะที่นางมองดูการอำลาครั้งสุดท้ายระหว่างเกริดและคาน เฟเกอร์ประคองร่างของนางไว้ ขณะที่จมูกของนางเริ่มแดงก่ำจากการร่ำไห้ "ปล่อยเกริดไว้คนเดียวเถอะ" *** ผู้คนคนแรกที่ยอมรับเขา ผู้ร่วมทุกข์ ร่วมเศร้า และร่วมสุขไปกับเขา คานคืออาจารย์, ลูกศิษย์, สหาย, และครอบครัว เขาคือบุคคลที่อยู่เบื้องหน้าเสมอเมื่อเกริดคิดถึง 'ผู้คนอันเป็นที่รัก' ในหัวใจ "ครืด..." โรงตีเหล็กอันเวิ้งว้าง ที่ซึ่งบัดนี้ไร้ซึ่งเงาของคาน เกริดจ้องมองไปในอากาศด้วยดวงตาที่แห้งผาก ก่อนจะทรุดตัวลงกุมอกไป ความรู้สึกเจ็บปวดประดุจมีดกรีดแทงบีบคั้นหัวใจเขา กี่ชั่วโมงแล้วที่คานจากไป? เขาคิดว่าน้ำตาคงเหือดแห้งไปแล้ว แต่บัดนี้มันกลับหลั่งรินออกมาอีกครา "...ตาแก่บ้าเอ๊ย" เกริดร้องไห้พลางเอาศีรษะกระแทกพื้นเป็นครั้งแรก เสียงแหบพร่าก้องสะท้อนไปทั่วโรงตีเหล็กอันว่างเปล่า "ท่านไม่เคยพูดว่าจะไม่จากไปจนกว่าจะได้รับทักษะทั้งหมดของข้าไม่ใช่หรือ? แล้วทำไม... ทำไมท่านถึงผิดสัญญา? ห๊ะ? ท่านมันคนเลว..." คนเลว เกริดพึมพำก่อนจะหยุดชะงัก เขาเกรงว่าเหล่าทวยเทพกำลังสดับฟังอยู่ และอาจตีความผิดพลาด ส่งผลให้คานต้องตกขุมนรก "..." กาลเวลาไหลผ่านไปในความว่างเปล่า เกริดรู้สึกถึงความขุ่นเคืองอันลึกซึ้งเมื่อมองไปยังโรงตีเหล็กที่ยังคงเปื้อนร่องรอยของคาน เขาขมขื่นต่อตัวเอง เหตุใดเขาจึงปกป้องคานไว้ไม่ได้? เหตุใดเขาถึงมาไม่ทันเสียที? "เราใช้เวลาร่วมกันถึง 10 ปีอันยาวนาน" เกริดสัมผัสได้ถึงสภาวะบางอย่างของผู้คนรอบข้างและเอ่ยขึ้น "แต่ช่วงเวลาที่จะได้ร่ำลากลับมีเพียงเสี้ยววินาที" คานรู้สึกเศร้าและโดดเดี่ยวเพียงใด? เกริดตะโกนเรียก 'พ่อ' และ 'ปู่' ในใจ แต่กลับไม่อาจแสดงความกตัญญูได้ ท่านแม้แต่จะอยู่เคียงข้างท่านในวาระสุดท้ายอย่างเหมาะสมก็ยังทำไม่ได้ เลาเอลเข้ามาปลอบประโลมเกริดที่ไม่อาจเงยหน้าขึ้นได้ "สำหรับคาน หนึ่งวินาทีนั้นอาจยาวนานราวกับชั่วนิรันดร์ เขาคงไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เขามีความสุขที่ได้เห็นท่าน" 13 ชั่วโมง 23 นาทีหลังจากการจากไปของคาน เลาเอลยังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ขณะที่เกริดยังคงจมอยู่ในห้วงแห่งความโศกเศร้า "ข้าได้ใช้เครือข่ายข้อมูลของเราในการระบุตัวสมาชิกของอิมมอร์ทัลแล้ว กำลังสืบสวนขอบเขตและฐานปฏิบัติการของพวกมันอยู่ โปรดมีบัญชาแห่งการสังหารมาได้เลย" พวกมันบังอาจบุกรุกอาณาจักรโอเวอร์เกียร์และทำร้ายครอบครัวและสหายของเกริด หากไม่ต้องคำนึงถึงตัวเกริดเอง ก็ไม่มีการให้อภัยใดๆ จากตำแหน่งแห่งอาณาจักรโอเวอร์เกียร์ เลาเอลและเหล่าสมาชิกโอเวอร์เกียร์พร้อมแล้วที่จะปลดปล่อยนรกให้หลั่งรินลงสู่สมาชิกของอิมมอร์ทัล พวกเขาวางแผนจะเหยียบย่ำอิมมอร์ทัลให้จมอยู่กับความสำนึกผิดและทนทุกข์ทรมานตลอดไป "นอกจากนี้ งานศพของคานจะจัดเป็นพิธีศพแห่งชาติ เพื่อเป็นเกียรติแก่คุณงามความดีที่เขาสร้างสมมาตลอดชีวิต การมีส่วนร่วมในการพัฒนาเศรษฐกิจและกำลังทางทหารของชาติถือเป็นคุณูปการอันใหญ่หลวง และ..." เลาเอลหยุดพูดครู่หนึ่งขณะรายงาน เขาหายใจเข้าลึกๆ สงบหัวใจที่สั่นคลอน แล้วเอ่ยปากอีกครั้ง "สุดยอดช่างตีเหล็กในตำนานคนใหม่ที่ปรากฏตัวขึ้น... ท่านเดาถูกแล้ว มันคือคาน" เขามั่นใจได้ เพราะข้อความแจ้งเตือนระดับโลกปรากฏขึ้นในขณะที่คานจากไป คานได้ทุบตีเหล็กจนถึงที่สุดและกลายเป็นตำนานหลังความตาย เขาอาจเป็นตำนานที่มีอยู่เพียงชั่วพริบตา แต่คุณูปการของเขาจะคงอยู่ตลอดไป เลาเอลจะทำให้แน่ใจ "สาเหตุการเสียชีวิตที่แท้จริงคือ 'ธรรมชาติ' ไม่ใช่การวางยาพิษ" ตำนานมีสกิลติดตัวที่ทำให้ต้านทานสภาวะผิดปกติทุกชนิดและมีอมตะชั่วพริบตาห้าวินาที หากคานอยู่ในสภาวะปกติ พิษควรจะหายไปทันทีที่เขากลายเป็นตำนาน และค่าพลังชีวิตของเขาควรจะคงที่อยู่ที่ระดับต่ำสุด แต่สิ่งนั้นกลับไม่เกิดขึ้น จากคำให้การของเฟเกอร์, รูบี้, และเหล่าบาทหลวง คานได้ถึงจุดสิ้นสุดของอายุขัยแล้ว "นับว่าเป็นโชคดี คานสามารถจากไปได้อย่างสงบสุขโดยไม่เจ็บปวด" ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้พบกับเกริดอีกครั้งด้วยอมตะห้าวิของตำนาน เลาเอลหวังว่าจะช่วยบรรเทาความทุกข์ของเกริดได้เล็กน้อย แต่กลับกลายเป็นว่าความโกรธของเกริดพุ่งสูงถึงขีดสุด สีหน้าเขาบิดเบี้ยว และเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "อายุขัยของท่านอาจสั้นลงเพราะพิษนั้น" "..." "ถึงแม้จะไม่ใช่เช่นนั้น คานก็ยังต้องทนทุกข์จากพิษที่ได้รับ" คานถูกวางยาพิษเป็นเวลาหลายชั่วโมงในสภาพชรา ในฐานะผู้เล่น เกริดไม่สามารถหยั่งรู้ถึงความเจ็บปวดและความหวาดกลัวที่คานต้องเผชิญ คาน ผู้มีชีวิตอยู่อย่างเศร้าโศกหลังจากสูญเสียภรรยาและบุตร เกริดรู้สึกเศร้าอย่างหาที่สุดมิได้ที่ท่านต้องทนทุกข์แม้ในวินาทีสุดท้าย "อิมมอร์ทัล..." ร่างของเกริดสั่นเทาด้วยความโกรธที่ไม่อาจควบคุมได้ เขาไม่ได้เอ่ยสิ่งใดเป็นพิเศษ เพียงแต่กำหมัดแน่น เขายังต้องการเวลาอีกสักพักเพื่อควบคุมจิตใจ "ข้าจะเป็นผู้จัดการเรื่องเอง" เลาเอลโค้งคำนับแล้วหันหลัง เขาทำหน้าที่ในฐานะผู้แทนของเกริดและไม่มีเวลาจะอยู่ที่นี่อีกต่อไป เขาต้องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว 'เมื่อมองดูสภาพขององค์ราชา ข้าคิดว่าควรเตรียมพร้อมสำหรับการเคลื่อนทัพแล้ว' เลาเอลคาดการณ์ว่าเกริดจะเข้าสู่ภาวะคลุ้มคลั่ง เกริดคงไม่พอใจเพียงคำสั่งสังหาร และจะกวาดล้างอิมมอร์ทัลด้วยการเคลื่อนทัพทั้งกองทัพ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่ดี มันคือหายนะที่สุด สงครามได้คร่าทหาร อาหาร และเสบียงจำนวนมหาศาล หากพวกเขาต้องทำสงครามกับเหล่านักเวทย์ของอิมมอร์ทัล อาณาจักรโอเวอร์เกียร์จะประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ 'เวอราดิน แกไอ้สารเลว มาสร้างเรื่องในขณะที่ยังมีการสงบศึกกับจักรวรรดิเนี่ยนะ' เลาเอลวางแผนที่จะเพิ่มอำนาจแห่งชาติของอาณาจักรโอเวอร์เกียร์ให้มากกว่า 20% ในช่วงการสงบศึกกับจักรวรรดิ ทว่ามันจะกลายเป็นผลเสีย เมื่อสิ้นสุดช่วงสงบศึก การจัดการกับจักรวรรดิก็จะยากลำบากยิ่งขึ้น ดวงตาของเลาเอลพลันมืดมน เขารู้สึกไร้หนทางเมื่อมุ่งหน้าไปยังทางออก เบื้องหลังเขา เกริดกำลังลุกขึ้นยืนจากที่ของตน ชุดเกราะเต็มตัวบนทั่งตีเหล็กของคานดึงดูดสายตาเขาในที่สุด ผลงานชิ้นสุดท้ายของคาน เกริดก้าวเข้าไปใกล้ชุดเกราะนั้น และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น ขณะที่มืออันสั่นเทาของเขากำมันไว้ [วัลฮัลล่าแห่งความรักนิรันดร์] ระดับ: ลับ ความทนทาน: ??? ป้องกัน: ??? คุณสมบัติ: ??? ชุดเกราะที่บรรจุเรื่องราวอันลึกลับของสุดยอดช่างตีเหล็กในตำนานลำดับที่ 2 อย่างเกริด และสุดยอดช่างตีเหล็กในตำนานลำดับที่ 3 อย่างคาน * เฉพาะ 'เกริด' เท่านั้นที่สามารถตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียดของไอเทมได้ [ท่านคือเกริด] [ข้อมูลไอเทมจะได้รับการอัปเดต] *ติ๊ง~* [วัลฮัลล่าแห่งความรักนิรันดร์] ระดับ: ลับ ความทนทาน: 1,721/1,721 ป้องกัน: 1,410 * เพิ่มพลังฟื้นฟู 20% * ลดความเสียหายจากการโจมตีทางกายภาพและการโจมตีด้วยเวทมนตร์ 40% * มีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีแบบสังหารฉับพลันและสกิลลอบสังหาร * รักษาอุณหภูมิร่างกาย * หากอยู่ในปาร์ตี้ การป้องกันจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนสมาชิกปาร์ตี้ * การป้องกันจะเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ความทนทานของชุดเกราะลดลง * ป้องกันเวทมนตร์ +300 * เมื่อถูกโจมตี มีโอกาสสูงที่จะปล่อย 'พิษของนักวางยาอันเลื่องชื่อ' ออกไป * จะสร้างสกิลติดตัว 'ต้านทานพิษหมื่นทิศ' * จะสร้างสกิลติดตัว 'ป้อมปราการเคลื่อนที่' ชุดเกราะที่สร้างขึ้นโดยสุดยอดช่างตีเหล็กในตำนาน คาน ขณะที่ท่านปรารถนาความปลอดภัยของเกริด มันเปี่ยมล้นไปด้วยความห่วงใย, ความรัก, และความภักดีของคาน ทั้งยังปกคลุมไปด้วยพิษ มันคือผลงานที่อ้างอิงจากวัลฮัลล่า ผลงานชิ้นเอกของช่างตีเหล็กอัลบาติโน ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจอันลึกซึ้งแก่แพ็กมา ประสิทธิภาพของมันอยู่เหนือกว่าต้นฉบับ และมีศักยภาพที่จะกลายเป็นระดับตำนานขึ้นอยู่กับการกระทำของผู้สวมใส่ น้ำหนัก: 3,980 เงื่อนไขการใช้งาน: เกริด “คาน...” เกริดมองเห็นได้ในทันทีว่าคานทุ่มเทความใส่ใจและฝีมือลงไปในชุดเกราะนี้มากเพียงใด เขาสังเกตเห็นว่ามันถูกออกแบบมาเพื่อเขาเพียงผู้เดียว ในท้ายที่สุด "ข้าขอโทษ... ข้าขอโทษนะคาน" เกริดร้องไห้อีกครั้งด้วยความเศร้าโศก เขารู้สึกผิดในฐานะคนบาป เหตุใดเขาจึงไม่เคยให้สิ่งใดแก่คานเลย? หากเกริดได้มอบของขวัญอันล้ำค่าเช่นนี้แก่คาน ชะตากรรมของคานอาจเปลี่ยนไป เกริดตระหนักถึงความเฉยเมยที่เขามีต่อคาน และรู้สึกผิด เขาให้คำมั่นว่าจะทำสิ่งต่างๆ ให้ดีขึ้นกับครอบครัวในอนาคต -เตรียมการแถลงข่าว เกริดสงบลงและส่งข้อความกระซิบถึงเลาเอล -ห๊ะ? การแถลงข่าว? เลาเอลตกตะลึงยิ่งนัก เนื่องจากเขากำลังคาดหวังว่าเกริดจะสั่งให้เขาออกตามหาเวอราดินและอัคนัสในทันที เกริดจึงอธิบายให้เขาฟัง -ประณามอิมมอร์ทัล ผู้ซึ่งบุกรุกอาณาจักรอื่นระหว่างการแข่งขันระดับชาติและก่อความเสียหายอันใหญ่หลวง -...ท่านกำลังวางแผนจะชี้นำความคิดเห็นของสาธารณชนผ่านสื่อใช่หรือไม่? -ใช่ ทวีปนั้นกว้างใหญ่ไพศาล การที่สมาชิกโอเวอร์เกียร์จะค้นหาและลงโทษสมาชิกอิมมอร์ทัลที่กระจายตัวอยู่ทั่วทุกหนแห่งนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้ แน่นอนว่าพวกเขาสามารถสังหารคนได้ไม่กี่คน แต่ก็แค่นั้น ประสิทธิภาพต่ำเกินไป -ดังนั้น ข้าจะยืมมือผู้อื่น ข้าจะออกคำสั่งสังหารอิมมอร์ทัลไปยังผู้เล่นทั้งสองพันล้านคน 'ข้ารู้ดีว่าข้าไม่สามารถเคลื่อนทัพได้' เกริดเต็มไปด้วยความโกรธและความเศร้า แต่เขากลับวิเคราะห์สถานการณ์อย่างใจเย็น นี่คือทัศนคติของกษัตริย์ เลาเอลชื่นชมอย่างจริงใจ แต่เขากลับรู้สึกไม่เห็นด้วยกับการชี้นำความคิดเห็นของสาธารณชน การบุกจู่โจมของอิมมอร์ทัลและการตายของคาน มันเป็นภัยพิบัติครั้งใหญ่และแหล่งที่มาแห่งความโศกเศร้าสำหรับอาณาจักรโอเวอร์เกียร์ แต่การตายของ NPC นั้นเป็นเพียงเหตุการณ์เล็กน้อยสำหรับบุคคลภายนอกที่กำลังเล่นเกม เกริดจะประณามอิมมอร์ทัลแล้วจะทำให้เกิดการเยาะเย้ยหรือไม่? โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกริดได้รับรางวัลอันมหาศาลจากการแข่งขันระดับชาติในปีนี้ ผู้คนมากมายที่อิจฉาเขา มีแนวโน้มที่จะเยาะเย้ยและวิพากษ์วิจารณ์เขา -ข้าคิดว่าไม่มีอะไรจะได้จากการใช้สื่อ แม้ว่าท่านจะประณามอิมมอร์ทัล มันก็เป็นเพียงเรื่องราวของคนอื่น ผู้เล่นมักไม่ค่อยลงมือปฏิบัติ เลาเอลตอบอย่างตรงไปตรงมา -ท่านเข้าใจผิดแล้ว -...? -ข้าไม่ได้พยายามจะใช้สื่อเพื่อขอความร่วมมือจากผู้คน ข้าต้องการจะโฆษณา -โฆษณา...? -ใช่ หลังจากให้เหตุผลว่าทำไมข้าถึงต้องตามล่าอิมมอร์ทัลในการแถลงข่าว ข้าจะประกาศว่าข้าจะสร้างไอเทมให้กับผู้เล่นทุกครั้งที่พวกเขาตามล่าสมาชิกของอิมมอร์ทัล - ... มันเป็นวิธีที่แน่นอน ทันทีที่โฆษณาของเกริดแพร่กระจายไปทั่วโลก ผู้คนสองพันล้านคนจะกลายเป็นนักล่าอิมมอร์ทัล ผู้คนที่จะตามหาอิมมอร์ทัลจะเพิ่มขึ้นราวกับหน่อไม้ และอิมมอร์ทัลจะเผชิญหน้ากับการ PK อันไม่สิ้นสุดโดยไม่มีที่ให้หายใจ ทว่า สิ่งนี้หมายความว่าเกริดจะต้องจ่ายเงินจำนวนมาก การสร้างไอเทมสำหรับผู้ล่าหลายร้อยหรืออาจถึงหลายหมื่นคน จะทำให้กระเป๋าของเขาต้องร่อยหรอ - ...ท่านจะมีเงินพอได้อย่างไร? เลาเอลพูดถึงปัญหาที่จับต้องได้จริง และเกริดก็ตอบกลับทันที -ข้ามีเงินมากมาย ทรัพย์สินของเกริดได้สะสมมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่การขายคันศรปีกแดงให้แก่จิชุกะ และเขาก็แสดงความมุ่งมั่น -ไม่ว่าข้าจะต้องหมดตัวก็ตาม ข้าจะทำให้พวกหมาอิมมอร์ทัลเลิกเล่นเกมไปเลย นี่คือคำสั่ง บัดนี้ มันไม่ใช่แค่เรื่องไอเทมอีกต่อไป เกริดกำลังเรียนรู้วิธีใช้ประโยชน์จากความมั่งคั่งและตำแหน่งของตนเอง