ณ ห้องพักรับรองของทีมสหรัฐอเมริกา แพนเมียร์นั่งอยู่ข้างเลาเอลพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุด หย่อนใจของเขาดูราวกับเด็กน้อยที่กำลังตื่นเต้นอยู่หน้าเค้กวันเกิดก้อนโต ช่างตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้กำลังลิงโลดใจกับชีวิตใหม่ที่จะได้เริ่มต้นในฐานะสมาชิก ‘โอเวอร์เกียร์’ หลังจากจบศึกประลองนานาชาติครั้งนี้ “ในอาณาจักรโอเวอร์เกียร์มีช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์ (Craftsman) บ้างไหม?” “มีสิครับ... รวมทั้งหมดห้าคนด้วยกัน” เลาเอลตอบด้วยรอยยิ้ม เหล่าช่างตีเหล็กที่เดินทางมาจากทวีปตะวันออก เมืองปานเกีย และยังมีคาน ทุกคนต่างได้รับการถ่ายทอดวิชาจากเกริดจนบรรลุการรู้แจ้งเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ โดยเฉพาะคานที่ฝีมือรุดหน้าไปไกลมาก เลาเอลถึงขั้นกล้าโอ้อวดเลยว่าฝีมือของคานนั้นติดอันดับท็อป 10 ของทวีปอย่างแน่นอน “ช่างตีเหล็กคาน...? ผมเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน จำได้ว่าเมื่อยี่สิบปีที่แล้วเขาถูกยกย่องว่าเป็นช่างตีเหล็กที่เก่งที่สุด ก่อนจะเกษียณตัวเองไปหลังจากสูญเสียลูกชาย” “ใช่ครับ ถูกต้องแล้ว” “หึหึ ที่จริงเขาไม่ได้เกษียณหรอก แต่เลือกที่จะติดตามเกริดต่างหาก คานก้าวขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์ได้ก็เพราะเกริด สำหรับเขาแล้ว เกริดไม่ต่างจากผู้มีพระคุณช่วยชีวิต” เกริดบ่มเพาะยอดฝีมือมาเนิ่นนานจนน่าเหลือเชื่อ แพนเมียร์อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความจริงข้อนี้ ทว่าเลาเอลกลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงมีนัยสำคัญว่า “ผู้มีพระคุณ... แต่บางที คานอาจจะเป็นผู้มีพระคุณของราชาเกริดด้วยเช่นกัน” “หืม?” “ฮะๆ ไม่มีอะไรครับ” เลาเอลหัวเราะกลบเกลื่อน หากมองในมุมของ NPC คานคือช่างตีเหล็กชั้นยอด ทว่าในความเป็นจริง เขาคือเพื่อนคนแรก ครูผู้สอน ลูกศิษย์ และสมาชิกในครอบครัวของเกริด... จะมีใครเข้าใจความผูกพันนี้ได้ลึกซึ้งเท่าพวกเขาอีก? ภาพบนหน้าจอมอนิเตอร์ปรากฏร่างของเกริด เลาเอลเฝ้ามองชายผู้ยืนตระหง่านอยู่ใจกลางโลกด้วยสายตาที่แน่วแน่พลางระบายรอยยิ้มอันอ่อนโยน *** “...” “...” ปราสาทที่ถูกโอบล้อมด้วยความมืดมิดยามราตรี ‘ปราสาทราชสีห์’ สถานที่ซึ่งถูกใช้เป็นเวทีประลอง PvP ทุกปีนั้นช่างกว้างใหญ่ไพศาล มันประกอบด้วยหอคอยสี่แห่ง อาคารเจ็ดชั้น และระเบียงทางเดินที่มีห้องหับนับร้อย ทว่าบัดนี้กลับเหลือเพียงซากปรักหักพัง แม้ในอดีตจะเคยโอ่อ่าและรุ่งเรืองเพียงใด แต่ปัจจุบันกลับเหลือเพียงสายลมอันอ้างว้างที่พัดผ่านรอยแยก *ชิชิก... ชิจิจิก* เสานับร้อยที่ค้ำยันเพดานอยู่ในสภาพสั่นคลอนจวนเจียนจะพังทลาย ผงหินที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินเป็นดั่งสัญญาณเริ่มศึก เกริดและเคราเกลที่ยืนจันหน้ากันอยู่กลางลานน้ำพุต่างเคลื่อนที่พร้อมกันในชั่วพริบตา! *เคร้ง—!* ดาบที่ถูกอาบด้วยความมืดมิดพุ่งเข้าหาเกริด ‘เขี้ยวสีขาว’ +9 ในมือของเคราเกลรวดเร็วปานสายฟ้าแลบจนไร้ร่องรอยให้จับจ้อง [ล้มเหลวในการหลบหลีกโดยสมบูรณ์ คุณได้รับความเสียหาย 1,290 หน่วย] [ความทนทานของ ‘ไตรเลเยอร์’ ลดลง 1 หน่วย] *โครมมม!* ดาบอีกเล่มแผดเผาความมืดมิดจนแตกกระจาย ‘ดาบอัสนีที่ถือกำเนิดจากการรู้แจ้งและความปรารถนาอันแรงกล้า’ ตะปบลงมาราวกับกรงเล็บของนกนักล่า บดขยี้วงเวียนน้ำพุเก่าจนพังยับเยิน “ชิ!” เกริดอุทานด้วยความตกใจ ทั้งที่เขาสวมใส่ ‘ถุงมือรวดเร็วของอเล็กซ์’ แต่เคราเกลกลับหลบการโจมตีนี้ได้อย่างง่ายดาย? เกริดทึ่งในทักษะการเคลื่อนไหวของเคราเกลที่ใช้ประโยชน์จากพาสซีฟ ‘สัมผัสขั้นสุดยอด’ (Super Sensitivity) และพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิดได้อย่างไร้ที่ติ เคราเกลหมุนตัวถอยฉากพร้อมกับดึงดาบกลับมาเตรียมโจมตีต่อเนื่อง ทันใดนั้นเอง! *เปรี้ยง—!* ดาบแห่งการรู้แจ้งของเกริดเข้าปะทะกับเขี้ยวสีขาวของเคราเกลที่โผล่มาด้านหลังอย่างกะทันหัน [คุณสามารถป้องกันการโจมตีอันรุนแรงได้สำเร็จ!] [มือของคุณตกอยู่ในสภาวะเป็นอัมพาตชั่วคราว] [คุณต้านทานสถานะได้สำเร็จ] [ความทนทานของเขี้ยวสีขาว +9 ลดลง 2 หน่วย] “กึก...!” พลังโจมตีจากดาบเล่มใหม่ของเกริดนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เคราเกลคาดการณ์ไว้ เพียงแค่ดาบปะทะกัน แรงกดดันมหาศาลก็ทำให้เคราเกลถึงกับครางออกมาด้วยความหนักอึ้ง “เป็นไงบ้าง?” เกริดเอ่ยถามพลางตั้งรับอย่างรวดเร็ว ด้วยผลจาก ‘ผ้าปิดตาเพชฌฆาต’ และค่าสถานะความหยั่งรู้ที่สูงลิ่ว ทำให้เขาตอบโต้การเคลื่อนไหวของเคราเกลได้ทันท่วงที “ฉันแข็งแกร่งขึ้นบ้างหรือยัง?” “ที่สุดเลยล่ะ” “หึ...!” คำยืนยันจากปากเคราเกลทำให้เกริดลิงโลด หัวใจของเขาสูบฉีดเลือดด้วยความระทึกขณะโถมกายเข้าหา เขาพยายามใช้จังหวะก้าวเดินกดดันดาบเขี้ยวสีขาวด้วยดาบแห่งการรู้แจ้ง ทว่าในวินาทีนั้น... “วิชาดาบบดขยี้ (Crushing Sword)” เคราเกลใช้ทักษะพิเศษสำหรับทำลายจังหวะดาบโดยเฉพาะ! *วืดดด!* ดาบแห่งการรู้แจ้งที่พัวพันอยู่กับเขี้ยวสีขาวถูกบิดหมุนด้วยแรงมหาศาล ส่งผลให้ข้อมือของเกริดถูกบิดตามไปด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ *กร๊อบ!* เสียงที่ชวนขนลุกดังขึ้นพร้อมกับความเย็นวาบที่แล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลังของเกริด [ข้อมือของคุณหัก] [คุณติดสถานะ ‘กระดูกแตก’] [ความเร็วโจมตีลดลง 50% เป็นเวลา 20 วินาที และพลังโจมตีลดลง 30%] [ความทนทานของดาบอัสนีที่ถือกำเนิดจากการรู้แจ้งและความปรารถนาอันแรงกล้า ลดลง 12%] ‘บ้าไปแล้ว!’ นี่มันคือการโจมตีที่สร้างสถานะผิดปกติทางกายภาพที่มิอาจต้านทานได้ แถมยังลดความทนทานของอาวุธอย่างฮวบฮาบ? เกริดเตือนตัวเองในใจ เคราเกลคือ ‘ดาบศักดิ์สิทธิ์’ ผู้บรรลุถึงแก่นแท้แห่งดาบ ชายที่โลกทั้งใบยกย่องว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในซาทิสฟายตอนนี้! *ฉัวะ!* *ฉับ ฉับ ฉับ!* [คุณได้รับความเสียหาย 4,700 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 3,950 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 4,230...] [คุณได้รับความเสียหาย 4,110...] ทันทีที่เสียจังหวะ การโจมตีต่อเนื่องก็โถมเข้าใส่ ผ้าปิดตาเพชฌฆาตและความหยั่งรู้ไม่สามารถตรวจจับเพลงดาบอันรวดเร็วที่กระหน่ำแทงลงบนร่างได้ทัน พลังโจมตีพื้นฐานของดาบศักดิ์สิทธิ์บวกกับโบนัสความเสียหายเพิ่มเติมต่อทุกเผ่าพันธุ์ ทำให้การป้องกันของ ‘ไตรเลเยอร์’ ดูไร้ความหมายไปในพริบตา “หัตถ์เทวะ! (God Hands)” สถานการณ์เริ่มไม่สู้ดี เกริดตัดสินใจต้องรีเซ็ตจังหวะใหม่ เขาตะโกนก้องก่อนที่หัตถ์เทวะทั้งสี่จะปรากฏกายขึ้นด้านหลัง แสงสีทองสว่างวาบท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่อง ทว่าแสงนั้นกลับถูกดับลงอย่างรวดเร็ว ดาบสี่เล่มพุ่งออกจากช่องเก็บของของเคราเกลเข้าปะทะกับหัตถ์เทวะจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง มันคือทักษะ ‘ควบคุมดาบ’ (Control Sword) ของอาชีพดาบศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถบังคับดาบได้ถึง 10 เล่มพร้อมกัน คนธรรมดามิอาจควบคุมร่างกายไปพร้อมกับการบังคับดาบกลางอากาศได้ ทว่าสำหรับเคราเกล... ‘นภาเหนือระดับนภา’ ผู้นี้ทำได้อย่างไร้ที่ติ เขาบังคับดาบพลางใช้ทักษะ ‘ก้าวย่างแสงขาว’ เร้นกายไปตามแสงจันทร์โผล่มาข้างกายเกริด ‘อึก...!’ เกริดรู้ตัวช้าไป เขาพยายามเหวี่ยงดาบสวนกลับ *ฟุบ!* แต่ด้วยสภาวะข้อมือหักบวกกับความเร็วสูงสุดของดาบศักดิ์สิทธิ์ เคราเกลจึงเร็วกว่าดาบของเกริดหลายขุม [คุณได้รับความเสียหาย 4,900 หน่วย] “อั่ก!” เกริดกระอักเลือดออกมาเมื่อถูกคมดาบฟันเข้าที่สีข้าง เคราเกลพุ่งตัวผ่านไปอย่างรวดเร็วเพื่อชิงตำแหน่งด้านหลังของเกริด... ช่องว่างอันสมบูรณ์แบบปรากฏขึ้นแล้ว *กริ๊ก!* เคราเกลโน้มตัวไปข้างหน้าและตั้งท่าดาบ นี่คือสัญญาณเตือนภัยของเพลงดาบที่ตัดขาดได้แม้กระทั่งโลก ‘ดาบตัดมิติ’ (Space Sword) *วาบ—!* ทันทีที่เขี้ยวสีขาวเปล่งแสงสีดำทมิฬ ทั้งพื้นดิน ความมืด และแสงจันทร์... *ครืนนนนน!* ทุกสิ่งถูกแยกออกเป็นสองเสี่ยงในชั่วพริบตา! ทว่าเกริดที่เป็นเป้าหมายกลับไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย เป็นเพราะเขาเรียกใช้ทักษะ ‘เคลื่อนที่อิสระ’ (Freely Move) ซึ่งสามารถหลบหลีกทุกทักษะที่ไม่ได้เจาะจงเป้าหมายได้ทั้งหมด แม้แต่ดาบศักดิ์สิทธิ์ผู้รุ่งโรจน์ก็ยังยากจะทำอันตราย ‘วีรบุรุษลับ’ ผู้กอบกู้โลกคนนี้ได้ง่ายๆ *เปรี้ยง!* เกริดหลุดพ้นจากระยะของดาบตัดมิติและเหวี่ยงดาบเข้าใส่ร่างของเคราเกลอย่างรุนแรง [คุณได้รับความเสียหาย 9,490 หน่วย] “...!” ทั้งที่มีพาสซีฟลดความเสียหายจากอาวุธประเภทดาบลงถึง 40% แต่ทำไมความเสียหายถึงรุนแรงขนาดนี้? ความสงสัยวาบผ่านสายตาของเคราเกล ทว่าปัญหาที่ใหญ่กว่าคือการโจมตีของเกริดยังไม่จบลงเพียงแค่นั้น แต่มันมาพร้อมกับโบนัสความเสียหายต่อเนื่องถึงสามระดับ! *ตูมมมมม!* เพลิงดำลุกท่วมสร้างความเสียหายถึง 300%! 『 อา...! 』 เหล่านักพากย์ทั่วโลกต่างแผดเสียงร้องด้วยความตกใจ นี่คือทักษะทำลายล้างที่เคยบดขยี้ทาร์ม่า หนึ่งในตัวเต็งแชมป์ PvP มาแล้ว นักพากย์บางคนถึงกับทำนายจุดจบของเคราเกลในทันที 『 ผ-ผู้เล่นเคราเกล! เขาจะถูกส่งออกจากเกมไปทั้งแบบนี้เลยหรือครับ!? 』 อาชีพระดับตำนานมีพาสซีฟ ‘อมตะ’... ความจริงข้อนี้คนทั้งโลกต่างประจักษ์ดี เหล่านักพากย์เองก็รู้ว่าเคราเกลจะไม่ตายจากการโจมตีนี้เพียงครั้งเดียว แต่เพื่ออรรถรส พวกเขาจึงต้องพากย์ให้ดูดราม่า บีบคั้นอารมณ์ผู้รับชมให้ถึงขีดสุด โดยเฉพาะเหล่าแฟนคลับของเคราเกลที่ต่างเฝ้ามองกลุ่มควันเพลิงสีดำด้วยความกังวลใจ พวกเขาไม่อยากเห็น ‘นภาเหนือระดับนภา’ ที่ชื่นชมมานานหลายปีต้องร่วงหล่นลงในลักษณะนี้ ทว่าในวินาทีนั้น... *เคร้งงง!* โล่แห่งแสงสว่างปรากฏขึ้นขวางกั้นเพลิงดำไว้ เพลิงสีทมิฬที่พัดกระหน่ำประสาทราชสีห์สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย มันคือทักษะป้องกันของดาบศักดิ์สิทธิ์ ‘ม่านดาบ’ (Sword Curtain) ที่ใช้พลังงานดาบเป็นทรัพยากร ทักษะนี้สร้างม่านคุ้มกันจากดาบนับสิบเล่มเพื่อสกัดกั้นทั้งเวทมนตร์และการโจมตีกายภาพทุกรูปแบบ “...ว้าว” เกริดปาดเหงื่อพลางจ้องมองเคราเกล ที่ผ่านมาเขาประมือกับคู่แข่งมามากมาย แต่ละคนคงมีความคิดแบบเดียวกันนี้เวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาใช่ไหม? “นี่มันขี้โกงชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?” เกริดโพล่งความในใจออกมา ดาบศักดิ์สิทธิ์... อาชีพระดับตำนานที่แข็งแกร่งที่สุด กำลังสำแดงเดชอันน่าเกรงขามต่อหน้าราชาโอเวอร์เกียร์ แต่ทว่า... [คุณได้ค้นพบผู้แข็งแกร่งแห่งยุคสมัย!] [เจตจำนงแห่งการต่อสู้ของ ‘ราชาผู้กล้า’ เริ่มเดือดพล่าน!] เกริดเองก็พร้อมแล้วเช่นกัน เจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาที่ถูกกดไว้เพียงระดับ 10 เนื่องด้วยเลเวลที่ต่ำกว่าของเคราเกล บัดนี้มันเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างช้าๆ นี่คือเอฟเฟกต์ลับที่เกิดขึ้นเมื่อต้องปะทะกับอาชีพดาบศักดิ์สิทธิ์ *วูบบบบ!* ผู้คนต่างพากันกระซิบกระซาบเมื่อเห็นไอพลังมหาศาลแผ่ออกมาจากร่างของเกริดราวกับภาพลวงตา “นั่นมันอะไรกัน?” “โอ้โห โคตรเท่เลย!” ผู้ชมเริ่มสังเกตเห็นทีละคน ออร่าสีม่วงแดงเข้มข้นห่อหุ้มร่างกายของเกริดไว้ มันคือพลังอันยิ่งใหญ่ของ ‘ราชันผู้ไม่แพ้’ ผู้ซึ่งตัวตนเป็นดั่งตำนาน เกริดผู้สืบทอดเจตจำนงนั้นกำลังปลดปล่อยมันออกมาให้โลกได้รับรู้ *ตึกตัก!* เคราเกลสัมผัสได้ทันที... การดวลกันในปีนี้ จะต้องหนักหนาสาหัสกว่าปีที่ผ่านมาอย่างแน่นอน!