‘เกริดสร้างไอเทมระดับตำนานได้งั้นเหรอ? ในเวลาอันสั้นขนาดนี้น่ะนะ?’ แพนมีร์ (Panmir) เคยวิเคราะห์ไว้ว่าความน่าจะเป็นที่เกริดจะสร้างไอเทมระดับตำนานได้นั้นมีน้อยกว่า 0.01% หลักฐานประกอบนั้นมีเพียงพอ เกริดเป็นทายาทของแพ็กม่า (Pagma’s Descendant) มาอย่างน้อยสามถึงสี่ปีกระทั่งตอนนี้ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เกริดมีคุณสมบัติในการผลิตไอเทมระดับตำนานมาตั้งแต่เมื่อสามถึงสี่ป่อนแล้ว ซึ่งถ้านับตามเวลาในซาทิสฟาย (Satisfy) มันก็นานถึง 10 ปีเลยทีเดียว ทว่ามีการคาดการณ์กันว่าเกริดสร้างไอเทมระดับตำนานขึ้นมาได้ไม่ถึง 10 ชิ้นด้วยซ้ำตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานี้ ‘ดาบใหญ่สีน้ำเงิน, ดาบใหญ่สีดำ, ชุดเกราะเกล็ดดำ...’ เกริดใช้ไอเทมเดิมซ้ำๆ มาตลอดหลายปี แม้จะถูกขนานนามว่าเป็นราชาโอเวอร์เกียร์ ทว่าเขากลับต้องเผชิญกับภาวะขาดแคลนไอเทม ด้วยเหตุนี้ แพนมีร์จึงคิดว่าโอกาสที่เกริดจะสร้างไอเทมระดับตำนานนั้นต่ำมาก เขาเชื่อมั่นว่าเกริดมีโอกาสเกือบจะ 0% ที่จะสร้างไอเทมระดับตำนานขึ้นมาได้ในกิจกรรมนี้ แพนมีร์จึงคิดว่ามันคงไม่ได้ต่างจากตัวเขามากนัก ทว่าความจริงเป็นอย่างไรกันแน่? [(เมื่อได้เห็นเทคนิคของทวยเทพ) ระดับความชำนาญในทักษะงานฝีมือของช่างตีเหล็กในตำนาน เลเวล 8] เทคนิคการตีเหล็กของเกริดได้วิวัฒนาการขึ้นและตอนนี้มันก็แสดงประสิทธิภาพได้ดีกว่าเมื่อก่อน ในขณะที่เกริดในอดีตมีโอกาส ‘น้อยมาก’ ที่จะผลิตไอเทมระดับตำนาน ทว่าเกริดในปัจจุบันมีโอกาส ‘ค่อนข้างน้อย’ ที่จะผลิตไอเทมระดับตำนานได้ แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด เกริดยังมีพะเนินของช่างตีเหล็กในตำนานที่เขาเป็นคนออกแบบและผลิตขึ้นมาด้วยตนเอง มันคือพะเนินที่ช่วยเพิ่มโอกาสในการสร้างไอเทมระดับตำนานขึ้นไปอีกถึง 1% ตามทฤษฎีแล้ว หนึ่งใน 100 ชิ้นที่เกริดสร้างขึ้นมักจะเป็นไอเทมระดับตำนาน ถึงกระนั้น ทำไมเกริดถึงมีไอเทมระดับตำนานน้อยนัก? นั่นเป็นเพราะเขาโชคร้ายล้วนๆ ความโชคร้ายที่ติดตัวเกริดมาแต่เกิดได้บดบังค่าความน่าจะเป็นของระบบจนมิด ยุนนาฮี (Yoon Nahee) หัวหน้าทีมปฏิบัติการของเอสเอ กรุ๊ปยังคงจำมันได้ติดตา มันคืออีเมลหลายสิบฉบับที่เกริดส่งมายังทีมปฏิบัติการเมื่อไม่กี่ปีก่อน [เจ้าหน้าที่ครับ ผมคือช่างตีเหล็กในตำนานนะ ผมสร้างไอเทมตามวิธีการผลิตอย่างถูกต้องชัดเจน แล้วทำไมผมถึงสร้างได้แต่ไอเทมระดับปกติล่ะ? มันเป็นบั๊กหรือเปล่าครับ??] [เจ้าหน้าที่?? ผมส่งอีเมลไปให้เมื่อวันก่อนนะ ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงในการสร้างไอเทมชิ้นหนึ่ง แต่ทำไมมันถึงออกมาแค่ระดับปกติไม่ก็ระดับหายากล่ะ?? กระทั่งไอเทมระดับหายากก็ยังแทบจะไม่โผล่ออกมาเลยด้วยซ้ำ] [เฮ้ย ไอ้พวกคน XXX! ฉันสร้างไอเทมมาเป็นร้อยชิ้นแล้วนะ แต่ยังไม่เห็นระดับมหากาพย์เลยสักชิ้น! หือ? นี่มันเรื่องตลกหรือไง? ทำไมถึงเรียกฉันว่าเป็นตำนานทั้งที่ฉันสร้างไอเทมระดับตำนานไม่ได้ล่ะ ไอ้พวก XXX!! นี่มันบั๊กหรือว่าเป็นการควบคุมของพวกเจ้าหน้าที่กันแน่? เอ๊ะ?? เอ๊ะ?!] [อา! ไอ้พวกบ้า! ไอ้พวกหลอกลวง! นี่ฉันต้องไปถึงสำนักงานใหญ่เลยไหม?? คำพูดดีๆ จะหยุดการโกงของพวกแกได้หรือเปล่า??] “...” นี่คือเนื้อหาในอีเมลของเกริด ในตอนนั้น หัวหน้าทีมยุนนาฮีและทีมบริหารไม่ได้ลงโทษเกริดแต่อย่างใด พวกเขาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกับพฤติกรรมที่ไร้สติของเขา นั่นเป็นเพราะเขาน่าสงสารเกินไป ในตอนนั้น โอกาสที่เกริดจะสร้างไอเทมได้มันต่ำเกินไปในสายตาของทีมปฏิบัติการ ทีมปฏิบัติการถึงกับสงสัยว่ามีบั๊กหรือเปล่าและเข้าไปตรวจสอบดู แน่นอนว่าข้อสรุปก็คือมันไม่ใช่บั๊ก ปรากฏว่าดวงของเกริดมันแค่แย่เฉยๆ ทีมปฏิบัติการจึงรู้สึกเห็นใจเกริดมาก ‘ในตอนนั้น ฉันจินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ’ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของยุนนาฮีในยามที่เธอยืนยันผลลัพธ์ของกิจกรรมการตีเหล็ก ‘ฉันไม่คิดเลยว่าคนคนนั้นจะเติบโตขึ้นได้มากขนาดนี้’ พละกำลังที่เกริดสะสมมาตลอดได้นำไปสู่การปะทุของโชคลาภในช่วงเวลาที่สำคัญ มันเป็นไปได้เพราะเกริดสู้มาจนถึงที่สุด แทนที่จะรู้สึกท้อแท้หรือละทิ้งความพยายามไป หัวหน้าทีมยุนนาฮีทำความเคารพเกริด “ยินดีด้วยนะคะ ฉันตั้งตารอชมความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของคุณในอนาคตค่ะ” *** ‘...โชคก็ถือเป็นทักษะอย่างหนึ่ง ความพ่ายแพ้ของฉันมันเป็นเรื่องธรรมชาติสินะ’ คู่ต่อสู้คือช่างตีเหล็กในตำนาน ข้อเท็จจริงที่ว่าเดิมทีเกริดเป็นตำนานอยู่แล้วนั้นบ่งบอกว่าโชคของเขาจะต้องดีอย่างท่วมท้น แพนมีร์พยายามปลอบใจตัวเองหลังจากพ่ายแพ้มาสองปีซ้อน ทว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกัน เขารู้สึกหมดแรงเมื่อคิดว่าความพยายามของเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมามันไร้ความหมาย ลองมองไปที่กิจกรรมของช่างเย็บผ้าและกิจกรรมของนักทำอัญมณีดูสิ ช่างเย็บผ้าอันดับหนึ่งและนักทำอัญมณีอันดับหนึ่งต่างก็คว้าเหรียญทองมาครองได้ทั้งคู่ ในทางกลับกัน ช่างตีเหล็กอันดับหนึ่งกลับไม่เคยคว้าเหรียญทองมาได้เลยแม้แต่เหรียญเดียว ‘พยายามไปก็ไม่มีประโยชน์’ ทำไมสวรรค์ถึงได้ส่งให้แพนมีร์กับเกริดเกิดมาในยุคสมัยเดียวกันด้วยนะ? แพนมีร์กำลังคร่ำครวญและรู้สึกท้อแท้อยู่นั้นเอง ในยามที่ประสิทธิภาพของเฟลาเออร์ (Failure) ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน “ว้าว! ดูประสิทธิภาพนั่นสิ บ้าไปแล้วจริงๆ” “นี่คือไอเทมจากการสร้างงั้นเหรอ? ประสิทธิภาพมันดีกว่าไอเทมดรอปเยอะเลยไม่ใช่หรือไง?” “ไม่นะ อะไรนะ? นี่มันกระทั่งเป็นไอเทมที่เกริดออกแบบเองงั้นเหรอ?” “ชื่อของมันคือ เฟลาเออร์ (ความพ่ายแพ้)...” “ถ้าไอ้นั่นคือความพ่ายแพ้ แล้วความสำเร็จมันจะเป็นขนาดไหนกันเนี่ย...?” ไอเทมชิ้นแรกที่เกริดสร้างขึ้นอย่างเฟลาเออร์นั้นเป็นเพียงไอเทมระดับเทียร์สอง (Tier 2) เท่านั้นหากนับตามมาตรฐานปัจจุบันของเกริด เฟลาเออร์ยังขาดประสิทธิภาพไปบ้างหากนำไปเทียบกับธนูหงส์แดงหรือดาบแห่งความหยั่งรู้ ทว่าประชาชนกลับมองว่าเฟลาเออร์คือยอดศัสตราวุธ เฟลาเออร์เริ่มปรากฏขึ้นในคำค้นหาแบบเรียลไทม์ของพอร์ทัลไซต์ในประเทศต่างๆ เหล่าเน็ตไทเซ็นต่างก็ยุ่งอยู่กับการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของมัน ท่ามกลางความโกลาหลนั้น “แพนมีร์” เกริดเดินเข้าไปหาแพนมีร์ เกริดรู้สึกกังวล ดวงตาของแพนมีร์เต็มไปด้วยความโศกเศร้า เหมือนกับข่าน (Khan) ที่กำลังจดจำถึงการสูญเสียลูกชายของตนเอง มันราวกับว่าเขาจะเลิกเล่นเกมไปซะตอนนี้เลย แพนมีร์ เกริดไม่อยากให้เหตุการณ์มันเป็นแบบนั้น ช่างตีเหล็กที่ยอดเยี่ยมคือสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับอาณาจักรโอเวอร์เกียร์! “ดูนี่สิ” [ผู้เล่นเกริดต้องการแบ่งปันข้อมูลไอเทมกับคุณ คุณต้องการจะยอมรับหรือไม่?] “...?” แพนมีร์ถึงกับตะลึง เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเกริดถึงได้ยื่นพะเนินมาให้เขาแบบนี้ “เหะ...!” แพนมีร์ยอมรับการแบ่งปันข้อมูลไอเทมด้วยความงุนงง มันราวกับว่าเขาได้เห็นผีในตอนที่ดวงตาของเขาเบิกกว้างออกมา [พะเนินของช่างตีเหล็กในตำนาน] ระดับ: ตำนาน ความทนทาน: 550/550 พลังโจมตี: 130~150 โอกาสในการสร้างไอเทมระดับหายาก: +30% โอกาสในการสร้างไอเทมระดับมหากาพย์: +20% โอกาสในการสร้างไอเทมระดับเอกลักษณ์: +8% โอกาสในการสร้างไอเทมระดับตำนาน: +1% * ปริมาณค่าประสบการณ์ที่ได้รับสำหรับทักษะที่เกี่ยวข้องกับการผลิตจะเพิ่มขึ้น เงื่อนไขการใช้งาน: ทายาทของแพ็กม่า “ม-ไม่อยากจะเชื่อเลย!!!” 13 ปี นั่นคือระยะเวลาที่แพนมีร์ทำอาชีพช่างตีเหล็กมาในซาทิสฟาย แพนมีร์สร้างไอเทมมานับไม่ถ้วนตลอดหลายปีที่ผ่านมาและเคลียร์เควสต์มาทุกรูปแบบ ทำให้เขามีโอกาส 0.01% ในการสร้างไอเทมระดับตำนาน ทว่าพะเนินที่เกริดสร้างขึ้นมากลับช่วยเพิ่มโอกาสในการสร้างไอเทมระดับตำนานให้เขาถึง 1% ทุกสิ่งทุกอย่างมันช่างไร้ค่าต่อหน้าพลังของไอเทมจริงๆ แพนมีร์ได้รับความตกตะลึงอย่างมากจนตัวเซ เขาพยายามออกแรงที่ขาทั้งสองข้างที่กำลังอ่อนแรงลง “ฉันยินดีจะสร้างพะเนินให้นายนะ” เกริดเข้าไปพยุงเขาไว้ เกริดคว้าหมับเข้าที่เอวหนาของแพนมีร์เพื่อช่วยพยุงและยื่นข้อเสนอ “เงื่อนไขก็คือ นายต้องย้ายมาอยู่ที่อาณาจักรโอเวอร์เกียร์ แพนมีร์ ฉันต้องการนาย โปรดมาร่วมกิลด์โอเวอร์เกียร์กับพวกเราเถอะ” “...ท-ทว่า” แพนมีร์รู้สึกโลภมากกับข้อเสนอของเกริด เขากลับมามีไฟอีกครั้ง ทว่าหลังจากที่ได้เรียนรู้วิธีการสร้างไอเทมที่มีตัวตน (Ego Items) ในอาณาจักรคนแคระแล้ว ตอนนี้แพนมีร์จึงเป็นถึงหัวหน้าช่างตีเหล็กของจักรวรรดิ เขาเอาชนะเหล่า NPC ที่โดดเด่นและได้รับการการันตีโดยตรงจากองค์จักรพรรดิ เขาจึงไม่ได้ขาดแคลนทั้งทรัพย์สินและอำนาจหลังจากได้รับความคุ้มครองจากจักรวรรดิที่ปกครองทวีปนี้อยู่ มันคุ้มค่าจริงๆ เสียเหรอที่จะสละสิ่งเหล่านี้เพื่อย้ายไปอยู่ที่อาณาจักรโอเวอร์เกียร์น่ะ? เกริดทำให้แพนมีร์ที่กำลังลังเลอยู่ได้ตระหนักถึงความจริง “มีอะไรสำคัญไปกว่าไอเทมอีกงั้นเหรอในโลกใบนี้น่ะ? จักรวรรดิไม่อาจมอบไอเทมให้คุณได้หรอกนะ” “อา...!” หมอกร้ายในใจของแพนมีร์มลายหายไป ชีวิตคือไอเทม! แพนมีร์ตระหนักถึงสัจธรรมและความลังเลใจของเขาก็อันตรธานไป “เข้าใจแล้วครับ...! ผมจะส่งใบสมัครเข้าร่วมกิลด์โอเวอร์เกียร์เดี๋ยวนี้เลยครับ!” “มันไม่ใช่กิลด์โอเวอร์เกียร์หรอก ทว่าเป็นแรงงานโอเวอร์เกี... ไม่สิ ส่งใบสมัครไปที่โอเวอร์เกียร์ทู (Overgeared Two) นะ นั่นคือกิลด์สำหรับคลาสสายที่ไม่เน้นการต่อสู้ทั้งหมด” “ครับ...? ข-เข้าใจแล้วครับ” ถ้าเขาฟังไม่ผิด เกริดเกือบจะพูดคำว่าแรงงานออกมางั้นเหรอ? แพนมีร์สงสัยในหูตัวเองและพยักหน้าตอบกลับ จากนั้น... “อะไรน่ะ...?” เหล่าฝูงชนและผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันเห็นภาพชายวัยกลางคนกับชายหนุ่มที่กำลังกระซิบกระซาบกันพลางโอบกอดกันอยู่ หลายคนจึงพากันเข้าใจผิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเกริดกับแพนมีร์ ใบหน้าที่แดงก่ำของแพนมีร์กลับยิ่งทำให้ความเข้าใจผิดนั้นเพิ่มขึ้นไปอีก ‘มีอะไรบางอย่างที่น่าสงสัยนะนี่’ เกริดรู้สึกเสียวสันหลังวูบทว่าเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก อย่างไรก็ตาม วันนี้กองกำลังแรงงานของอาณาจักรโอเวอร์เกียร์... ไม่สิ มันเป็นวันที่เขาได้รับยอดอัจฉริยะมาร่วมทีมต่างหาก เกริดรู้สึกมีความสุขมาก ยิ่งการแข่งขันระดับโลกดำเนินไปเท่าไหร่ เกริดก็ยิ่งเติบโตขึ้นมากเท่านั้น *** “น่าสมเพช” ภายในห้องพักนักกีฬาของทีมสหรัฐฯ หลังจากจบการแข่งขัน สคัล (Skull) ก็เอ่ยวิพากษ์วิจารณ์แพนมีร์ ไม่ใช่เพราะแพนมีร์พ่ายแพ้ให้กับเกริดมาสองปีซ้อนหรอกนะ แพนมีร์ที่คว้าเหรียญเงินมาได้น่ะควรจะได้รับคำชื่นชมไม่ใช่การถูกตราหน้า ความโกรธของสคัลนั้นเกิดจากการที่แพนมีร์เลือกที่จะไปเข้าร่วมกับเกริดต่างหาก “ฉันได้ยินมาจากช่างตีเหล็กคนอื่นๆ นายตัดสินใจจะเข้าร่วมกิลด์โอเวอร์เกียร์งั้นเหรอ?” “ใช่แล้วล่ะ” “หึ...! นายไม่มีศักดิ์ศรีบ้างเลยหรือไง? นายจะไปรับใช้เกริดจริงๆ งั้นเหรอ? นายไม่ได้พูดหรอกเหรอว่าจะคอยปฏิเสธเกริดที่ได้รับคลาสช่างตีเหล็กในตำนานมาเพราะโชคช่วยอยู่เสมอน่ะ?” “อย่าได้ดูถูกความสำเร็จของเขาว่าเป็นเพียงเพราะดวงเลยนะ” “นายบ้าไปแล้ว! นายเสียสติไปแล้วเพราะถูกไอเทมบังตาอยู่ยังไงล่ะ!” ในความเป็นจริงแล้ว สคัลนั้นชื่นชมในตัวแพนมีร์มาก สคัลเคารพแพนมีร์ที่เป็นถึงระดับท็อปในสายงานของตนเองทั้งที่มีอายุมากแล้ว นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขารู้สึกผิดหวังมากกว่าเดิม “แพนมีร์! ฉันน่ะ...! ฉันอยากให้นายขัดขืนเกริดไปจนถึงที่สุดและเอาชนะเขาให้ได้ต่างหาก!” “...ฉันขอโทษด้วยนะ” แพนมีร์รู้ดีว่าสคัลชื่นชมเขา แพนมีร์จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ฉันไม่เหมือนนายหรอกนะ! ฉันจะปฏิเสธไอเทมและพึ่งพาแต่ทักษะของตัวเองเท่านั้น!” สคัลประกาศกร้าวพลางวิ่งออกจากห้องพักนักกีฬาไป สองชั่วโมงต่อมา “...ฉันขอเข้าร่วมกิลด์โอเวอร์เกียร์ด้วยได้ไหม?” หลังจากเข้าร่วมกิจกรรมวิ่งวิบากมอนสเตอร์ สคัลก็ถูกธนูหงส์แดงของจีชูคา (Jishuka) กระหน่ำยิงจนน่วมเหมือนหมาและเดินมาหาเกริด สคัลได้ตระหนักถึงพลังที่แท้จริงของไอเทมเข้าให้แล้ว