"วาดออกมาได้ตรงตามตัวจริงหรือเปล่า? ชายหนุ่มผู้สง่างามและหล่อเหลาเอาการ หรือจะบอกว่าอยู่ในระดับบุรุษผู้หยาบกร้านแต่เปี่ยมเสน่ห์ดีล่ะ? คึกคักคัก!" เทพสงคราม อาร์เอส... เขาคือผู้ยิ่งใหญ่ที่มีโอกาสเข้าใกล้ตำแหน่ง 'ราชาคนแรก' มากที่สุดคนหนึ่ง ในตอนนี้เกริดตระหนักได้แล้วว่า หากไร้ซึ่งเลาเอลเคียงข้าง บัลลังก์ราชาคนแรกคงถูกอาร์เอสผู้นี้ช่วงชิงไปครอบครองเป็นแน่ "นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้ยินคนชมตัวเองว่าหล่อ... คำพูดคำจาของคุณมันจะไม่เกินไปหน่อยหรือ?" อาร์เอสมีพลังประหลาดที่ทำให้ผู้คนรอบข้างรู้สึกผ่อนคลาย นิสัยที่ร่าเริงและรูปลักษณ์ที่ดูธรรมดาสามัญของเขาช่วยสร้างความสนิทใจและดึงดูดความเลื่อมใสจากผู้อื่นได้ไม่ยาก "นี่เจ้าไม่เคยได้ยินใครชมว่าตัวเองหล่อบ้างเลยรึ? แปลกจริง... อาฮะ หรือว่าเป็นเพราะแม่ยอดขมีขำคนนี้" อาร์เอสแย้มยิ้มพลางใช้ศอกกระทุ้งสีข้างเกริดเบาๆ "แกล้งทำเป็นถ่อมตัวต่อหน้าคนรักอย่างนั้นรึ?" 'คนรัก?' คนรักที่ไหนกัน? เกริดมองตามสายตาของอาร์เอสไปจนพบกับจีชูวร์ก้า ความงามที่ตราตรึงใจ ผิวสีแทนเนียนละเอียด และช่วงขาที่เรียวยาวราวกับนางแบบทำให้เธอโดดเด่นออกมาแม้จะอยู่ท่ามกลางฝูงชนนับร้อยก็ตาม "...เธอไม่ใช่คนรักของผม" "ข้าก็ได้ยินข่าวลือมานะว่าเจ้าสยบทั้งจีชูวร์ก้าและยูร่าได้อยู่หมัด" "ผมไม่ได้สยบใครทั้งนั้น..." "การได้ครอบครองทั้ง 'บุปผาแห่งอเมริกาใต้' และ 'บุปผาแห่งตะวันออก' ที่เลิศเลอที่สุดในปฐพี... ข้าล่ะอิจฉา อิจฉาจริงๆ ถ้าข้าหนุ่มกว่านี้สักสิบปีล่ะก็ คงมีโอกาสบ้างล่ะนะ" "ไม่ใช่อย่างนั้น พวกเธอไม่ใช่คนรักของผม ลองคิดตามหลักความเป็นจริงสิ นอกจากว่าชาติที่แล้วผมจะเป็นผู้กล้าที่กอบกู้จักรวาลจนโชคดีได้ขนาดนั้น... ไม่สิ การมีคนรักสองคนพร้อมกันมันไม่ดูเป็นไอ้สถลไปหน่อยหรือไง?" "โอ้... งั้นเจ้าก็คบกับยูร่าแค่คนเดียวงั้นรึ? ส่วนความสัมพันธ์กับจีชูวร์ก้าเป็นแค่ไฟพยับแดดที่วูบไหวเพียงชั่วครู่ใช่ไหม?" "เฮ้อ... เลิกพูดเถอะ" เกริดสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของ 'โดรัน' จากตัวอาร์เอส เขาคิดว่าการไปต่อความยาวสาวความยืดกับคนประเภทนี้มีแต่จะเสียเวลาเปล่า เกริดบ่นพึมพำพลางเบือนหน้าหนี ในขณะที่ดวงตาของอาร์เอสกลับฉายแววราบเรียบขณะจ้องมองแผ่นหลังของเกริด 'เป็นพวกที่ซื่อตรงและบริสุทธิ์ใจสินะ' ยากนักที่จะเชื่อว่าชายคนนี้คือเจ้าเหนือหัวของอาณาจักร ความประหม่าขัดเขินไม่มีให้เห็น การแสดงออกทางอารมณ์ก็ช่างตรงไปตรงมา อาร์เอสในวัย 49 ปีรู้ดีว่าคนอย่างเกริดมักจะไม่แทงข้างหลังใคร 'แน่นอนว่าข้ายังสรุปเร็วเกินไปไม่ได้' ทว่าความประทับใจแรกที่ยอดเยี่ยมนั้นเป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ลง แม้สมาคมโอเวอร์เกียร์อาจจะเคยใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรกเพื่อบีบให้กองทัพอาร์เอสต้องยอมเป็นพันธมิตร แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่ผ่านพ้นไปแล้ว และด้วยความช่วยเหลือของเหล่าสมาชิกโอเวอร์เกียร์ พวกเขาก็สามารถจัดการกับกองทหารหุ้มเกราะระดับหัวกะทิได้อย่างง่ายดาย อาร์เอสคิดว่าการสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับเกริดและสมาคมโอเวอร์เกียร์ต่อจากนี้ไปคือหนทางที่ถูกต้อง "ข้าแค่ล้อเล่นน่ะ! เป็นถึงวีรบุรุษแต่ใจแคบไปได้ ลูกผู้ชายมันต้องใจกว้างดั่งมหาสมุทรสิ! เหมือนข้านี่ไง! คึกคักคัก!" อาร์เอสเริ่มหยอกล้อเกริดที่เอาแต่เงียบขรึม ตาแก่นี่... ไม่สิ ยากจะเชื่อจริงๆ ว่าเขาคือผู้นำของกองทัพอาร์เอสอันเกรียงไกร 'พวกเราต้องระวังตัวไว้' 'เขาแสร้งทำหรือเปล่านะ?' จีชูวร์ก้าและยูเฟเมียเริ่มเฝ้ามองอาร์เอสด้วยความระแวดระวัง "เฮ้อ..." สก๊อตถอนหายใจออกมาอย่างลึกซึ้ง ท่าทางของเขาดูไม่ต่างจากเลาเอลยามที่ต้องอยู่กับเกริดไม่มีผิด จีชูวร์ก้าและยูเฟเมียเกาแก้มตัวเองเบาๆ พวกเธอเริ่มเข้าใจรางๆ แล้วว่าอาร์เอสเป็นคนประเภทไหน *** อาร์เอสนั้นถูกตาต้องใจในเนื้อแท้ของเกริดอย่างแท้จริง อีกทั้งเขายังเล็งเห็นว่าความแข็งแกร่งของสมาคมโอเวอร์เกียร์และอาณาจักรโอเวอร์เกียร์เป็นสิ่งจำเป็นในระยะยาว แม้พันธมิตรนี้จะเกิดขึ้นจากการถูกบังคับ แต่เขาก็หวังว่ามันจะยั่งยืนสืบไป ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเข้าหาเกริดด้วยความจริงใจ "นี่ยังไม่พออีกงั้นรึ?" ณ ลานฝึกซ้อมใจกลางปราสาทอาร์เอส อาร์เอสได้เปิดตัวกองกำลังใหม่จำนวนหนึ่งหมื่นนายที่เขาซุ่มฝึกฝนมาอย่างดี "ทักษะบ่มเพาะยอดทหาร (Fostering Strong Soldiers) ของข้าเพิ่งจะเลเวล 2 เลยมอบคุณลักษณะพิเศษได้แค่ 20 รูปแบบเท่านั้น แถมเลเวลเริ่มต้นของทหารพวกนี้ก็แค่ 200 เอง... ก็นะ แต่มันก็ดีกว่าจุดเริ่มต้นของพวกทหารหุ้มเกราะระดับหัวกะทิเยอะเลยล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!" "..." กลุ่มของเกริดและเหล่าสมาคมกองทัพอาร์เอสต่างพากันมาดูเหล่าทหาร การที่อาร์เอสเปิดเผยความลับของทักษะและขุมกำลังใหม่ให้คนอื่นเห็นหน้าตาเฉยเช่นนี้เป็นเรื่องที่เหลือกินเหลือเชื่อเกินไป "ทะ... ท่านเสียสติไปแล้วหรือครับ!" สก๊อตแผดเสียงหลงออกมาอย่างลืมตัว เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอาร์เอสถึงยอมแบไต๋ให้เกริดและสมาชิกโอเวอร์เกียร์เห็นจนหมดเปลือกแบบนี้ แต่อาร์เอสเพียงแค่ยักไหล่ "พวกเขาก็เห็นความสามารถของข้าไปบ้างแล้วนี่นา จะเสียเวลาปิดบังสิ่งที่วันหนึ่งต้องถูกเปิดเผยไปทำไม? สู้ให้รู้แต่เนิ่นๆ แล้วใช้สมองร่วมกันดีกว่า คึกคักคัก!" "เฮ้อ... เฮ้อ..." สก๊อตหายใจหอบถี่พลางถอนหายใจยาวเหยียด มาดที่เคยเยือกเย็นของเขามลายหายไปสิ้น ใ���หน้าของเขาดูซูบเซียวราวกับจะล้มพับลงไปได้ทุกเมื่อ เกริดเอ่ยถามท่ามกลางบรรยากาศอันน่าอึดอัดนี้ "คุณลักษณะที่แตกต่าง? หมายถึงท