**ตอนที่ 1025 ความเร็วแห่งมังกร (ภาคต้น)** “ช่วยฉันด้วย ลิธ... เจ้าคือความหวังเดียวของฉันในตอนนี้” นัยน์ตาของโอไรออนรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา เขามิได้เอ่ยคำล้อเลียนเรื่องคราบสบู่ที่ยังติดอยู่บนเส้นผมของลิธ หรือเรื่องที่เด็กหนุ่มตอบรับการติดต่อในสภาพเปลือยท่อนบนเลยแม้แต่น้อย “ฉันได้ร่ายมนตราติดตามและเวทแจ้งเตือนเอาไว้ในสื่อสารของลูกสาวทุกคน เพื่อที่ว่าเมื่อใดก็ตามที่จี้สื่อสารไม่ได้ถูกเก็บไว้ในมิติส่วนตัว ฉันจะได้รับสัญญาณเตือนทันทีหากสัญญาณถูกตัดขาดโดยข่ายมนตราผนึกมิติ...” น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ “ทว่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อน สัญญาณของทุกคนกลับมืดดับลงพร้อมกัน” “ท่านแน่ใจหรือว่า...” ลิธพยายามจะเอ่ยปาก แต่ภายในท้องไส้ของเขากลับบิดมวนด้วยลางสังหรณ์อันเลวร้าย “แน่ใจที่สุด! อย่างแรกฉันรีบตรวจสอบกับผู้บัญชาการของพวกเธอ ซึ่งเขาก็ไม่รู้เรื่องการโจมตีหรือการสั่งปิดพื้นที่เลย จากนั้นฉันพยายามติดต่อสมาชิกทุกคนในกองสำรวจที่ฉันมีรูนติดต่ออยู่ แต่ทุกคนกลับขาดการติดต่อเหมือนกันหมด!” โอไรออนพยายามสรุปเหตุการณ์อย่างเรียบง่ายและตรงประเด็นที่สุด “เบเรียนพยายามปลอบฉัน เพราะรายงานล่าสุดเมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อนทุกอย่างยังปกติดี แต่เมื่อเขาไม่สามารถติดต่อใครได้แม้แต่ผ่านสายด่วนนิรภัยของค่าย... พวกเราจึงตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นแล้ว” “แล้วผมจะช่วยอะไรได้บ้าง?” ลิธรู้จักตำแหน่งที่ฟลอเรียอยู่เพียงแค่ชื่อเท่านั้น หากไม่นับเขตเคลลาร์และดิสตาร์ เขาก็แทบไม่ได้เดินทางไปที่ใดในอาณาจักรอีกเลยนับตั้งแต่เริ่มทำงานให้สถาบันพยัคฆ์ขาว แม้แต่ตอนนั้น เขาก็เดินทางไปเพียงเมืองที่มีเกตวาร์ปประจำเมืองเท่านั้น “การฝึกงานของเจ้ายังไม่เริ่ม เจ้าจึงอาจยังไม่รู้ แต่เช่นเดียวกับพืชพรรณ... เหล่าอสูรจักรพรรดิเองก็มีเครือข่ายเกตเป็นของตนเอง” โอไรออนอธิบายอย่างรวดเร็ว “อาจารย์ของเจ้าสามารถส่งเจ้าไปที่ใดก็ได้เกือบทุกแห่ง ในขณะที่เกตเมืองที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างจากถ้ำเหล่านั้นนับร้อยกิโลเมตร” “ตอนนี้ฉันอยู่ระหว่างภารกิจสำคัญของราชวงศ์ และไม่ได้รับอนุญาตให้ทำลายความเงียบในการสื่อสารด้วยซ้ำ จิร์นีเองก็กำลังยุ่งอยู่ แต่ต่อให้เราว่าง... เราก็ไม่มีทางไปถึงที่นั่นได้ทันเวลา” โอไรออนขบกรามแน่น “กองทัพและสมาคมต้องใช้เวลาเตรียมกำลังรบหลายชั่วโมงเพื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลังพอจะตัดขาดกองพันทหารกว่า 1,000 นายที่เพิ่งส่งไปเสริมกำลังเมื่อไม่กี่วันก่อน และถึงแม้พวกเขาจะพร้อม พวกเขาก็ยังต้องใช้เวลาเดินทางไปที่นั่นอีก” “เจ้าเป็นเพียงคนเดียวที่ไปถึงที่นั่นได้อย่างรวดเร็วด้วยเครือข่ายของพวกอสูร และสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้... ขอร้องล่ะ ลิธ ฉันไม่สนว่าเจ้าจะใช้วิธีไหน และไม่สนชีวิตใครหน้าไหนในค่ายเฮงซวยนั่นทั้งนั้น!” “สิ่งที่ฉันต้องการคือให้เจ้าไปที่นั่น ตามหาลูกสาวของฉันให้พบ และพาทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย ฉันอยากจะไปด้วยตัวเอง แต่...” สัญญาณเริ่มขาดหายไปพร้อมกับร่างโฮโลแกรมของโอไรออนที่วูบดับลง สิ่งที่ปรากฏขึ้นแทนที่คือแผนที่ของอาณาจักรพร้อมจุดสีแดงกะพริบถี่ๆ ตรงตำแหน่งที่ตั้งของค่าย ทันทีที่ลิธเห็นข้อความระบุว่าเป็น “เหมืองผลึกมานา” ความเย็นยะเยือกก็แล่นปราดไปตามไขสันหลังทันที “มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ?” คามิลล่าเดินเข้ามาหาเขาในชุดคลุมอาบน้ำตัวหนานุ่ม เธอไม่เคยเห็นใครในตระกูลเออร์นาสเสียการควบคุมอารมณ์มาก่อน แม้เสียงน้ำที่ไหลอยู่จะกลบการสนทนาส่วนใหญ่ไป แต่ท่าทางที่ลิธจ้องมองจี้สื่อสารเขม็งนั้นไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย “ไม่ดีเลย... ไม่ดีอย่างที่สุด ฟลอเรีย ฟราย่า และควิลล่าเพิ่งจะขาดการติดต่อในเหมืองผลึกนั่น!” ลิธร่ายเวทวารีสั้นๆ เพื่อสลัดคราบสบู่และทำให้ผมแห้งสนิทในพริบตา ขณะที่เกราะสกินวอล์กเกอร์แผ่ซ่านออกมาปกคลุมร่างกายของเขา “ผมไม่เคยบอกฟลอเรียเรื่องการตื่นของเธอเลย การสัมผัสกับสายแร่มานาปริมาณมหาศาลเป็นเวลานานอาจจะ...” คามิลล่าแตะปลายนิ้วชี้ลงบนริมฝีปากของลิธเพื่อหยุดคำพูดของเขา “ไว้ค่อยอธิบายให้ฉันฟังทีหลังเถอะค่ะ ตอนนี้ไปเถอะ... เพื่อนของคุณต้องการคุณ” คามิลล่าจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขา สื่อให้รู้ว่าเธอเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างเต็มเปี่ยม “ขอบคุณนะคามิ คุณ...” ลิธจุมพิตที่ปลายนิ้วของเธอก่อนจะถูกขัดจังหวะอีกครั้ง “ฉันบอกให้ไปไง! และถ้าคุณไปจูบใครเข้าล่ะก็ ฉันฆ่าคุณแน่!” เธอแผดเสียงไล่หลังในขณะที่เขาร่างของเขาวูบหายไปในประตูมิติ มุ่งหน้าสู่ล็อบบี้ของรีสอร์ตที่มีเกตตั้งอยู่ “ส่งผมไปที่อีนก้า เดี๋ยวนี้!” ลิธกระแทกบัตรประจำตัวลงบนเคาน์เตอร์เพื่อแสดงสิทธิ์ในการเข้าถึง อีนก้าคือค่ายฝึกทหารในเขตเคลลาร์ที่มีข้อดีเพียงอย่างเดียว คือมันตั้งอยู่ใกล้กับสายแร่มานามากพอที่ลิธจะใช้ประตูมิติเพียงบานเดียวเพื่อเข้าถึงเป้าหมายได้ “มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับที่พักหรือเปล่าครับ? ทางฟลายอิ้งกริฟฟอนยินดีที่จะ...” พนักงานต้อนรับเริ่มกังวลเมื่อเห็นอาร์คเมจทำท่าจะเช็กเอาต์กะทันหัน แต่ไอมานาอันเข้มข้นที่เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารซึ่งกำลังแผ่ซ่านออกมาคุกคามรอบตัวลิธทำให้เขาต้องเงียบกริบ “ผมบอกว่า เดี๋ยวนี้!” ดวงตาของลิธสว่างโชนด้วยมานา ขณะที่ร่างกายแผ่ลมกรรโชกออกมาจนทำให้เฟอร์นิเจอร์ทั่วทั้งห้องโถงสั่นสะท้านราวกับเกิดแผ่นดินไหว “ขะ... ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพครับ” ชายผู้น่าสงสารเค้นคำพูดออกมาได้ด้วยลมหายใจเฮือกสุดท้าย แม้แต่ความตายก็ไม่อาจหยุดยั้งความเป็นมืออาชีพที่สั่งสมมานับสิบปีของเขาได้ ทันทีที่ลิธหายลับไปและแน่ใจว่าจะมีคนมาเปลี่ยนกะ ชายผู้นั้นก็ปล่อยให้ตัวเองเป็นลมล้มพับไปทันที “โซลัส รับผมที่อีนก้า เตรียมพร้อมสำหรับ 'โปรโตคอลโอเมก้า' ของฟลอเรียด้วย” ลิธกรอกเสียงลงในจี้สื่อสารทันทีที่สิบเวรอนุญาตให้เขาผ่านเกต “โอเมก้า?” คำนั้นทำให้ความง่วงงุนมลายหายไปจากน้ำเสียงของเธอทันที โซลัสนั้นต่างจากลิธตรงที่เธอชอบการนอนหลับในยามค่ำคืน สำหรับเธอมันคือความหรูหราที่หาได้ยากและยังช่วยให้เธอเห็นภาพอดีตผ่านความฝัน “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!” ลิธพบว่าหอคอยมารอเขาอยู่แล้ว เขาใช้การเชื่อมต่อทางจิตถ่ายโอนข้อมูลทั้งหมดให้โซลัสรับรู้ในชั่วพริบตา *‘มันรุนแรงและกะทันหันเกินไป นายแน่ใจจริงๆ เหรอ?’* ไม่มีเวลาสำหรับคำพูด แม้แต่ความคิดยังดูเชื่องช้าเกินไปในขณะที่เธอเร่งกลับไปยังลูเทียและเปิดประตูมิติสู่รังของฟาลูเอล *‘แน่ใจที่สุด’* ลิธก้าวข้ามผ่านประตูมิติในขณะที่หอคอยย่อส่วนลง พวกเขายังไม่ได้เปิดเผยความลับเรื่องร่างหอคอยของโซลัสให้ฟาลูเอลรู้ ดังนั้นเมื่อโซลัสสวมกลับเข้าที่นิ้วของเขา ลิธก็กำลังเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ของเขาแล้ว “ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โอไรออนเพื่อนของเจ้าพูดถูก ฉันจะส่งเจ้าไปยังเขตปกครองของอาชาทาร์ที่เป็นเดรก (Drake) แล้วเขาจะวาร์ปเจ้าไปยังจุดหมายให้ใกล้ที่สุด รอเดี๋ยวนะ...” “ข้าไม่สามารถเชื่อมต่อทางจิตในระยะไกลขนาดนี้ได้ ดังนั้นการอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟังอาจต้องใช้เวลาสักครู่” หัวสามหัวของฟาลูเอลตื่นอยู่ ในขณะที่อีกสี่หัวยังคงหลับใหล ไฮดราเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตไม่กี่ชนิดที่สามารถพักผ่อนและฟื้นฟูผลของการกระตุ้นพลัง (Invigoration) ได้ในขณะที่ทำงานไปด้วยอย่างไม่หยุดหย่อน ซึ่งในยามปกติลิธคงจะอิจฉาจนตาร้อนผ่าว โชคดีที่เหล่าอสูรจักรพรรดิมักไม่นิยมการพูดอ้อมค้อมหรือพิธีรีตองที่ยืดยาว “อาชาทาร์ นี่คือเหตุฉุกเฉิน ลูกศิษย์ของข้าต้องการความช่วยเหลือ เปิดเกตและส่งเขาไปยังพิกัดต่อไปนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้” นั่นคือคำอธิบายเพียงอย่างเดียวที่ฟาลูเอลให้ไว้พร้อมกับแชร์พิกัดของเหมือง “จัดไป” ดูเหมือนว่าอาชาทาร์จะไร้ซึ่งความสอดรู้สอดเห็น หรือไม่คำว่า “เหตุฉุกเฉิน” ก็มีความหมายอันหนักแน่นสำหรับเหล่าอสูรจักรพรรดิ เดรกหนุ่มเชื่อมต่อวงจรวาร์ปจากรังของเขาเข้ากับของฟาลูเอลโดยไม่ถามสักคำ จนกระทั่งเขาได้สบตาผู้มาเยือน “นี่เป็นเรื่องของเพื่อน คนรัก หรือครอบครัวล่ะ?” อาชาทาร์มีรูปลักษณ์คล้ายกิ้งก่ายักษ์ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำเงินไพฑูรย์อันงดงาม พร้อมมีเขาพุ่งออกมาจากจมูก เดรกนั้นมีความแข็งแกร่งทางกายภาพทัดเทียมกับมังกร ทว่าพวกมันไร้ซึ่งปีกและลมหายใจแห่งต้นกำเนิด (Origin Flames) แต่พวกมันสามารถผสานพลังแห่งธาตุเข้ากับลมหายใจ มอบอานุภาพพิเศษที่เข้าทำลายศัตรูโดยไม่สิ้นเปลืองมานา “ทั้งหมดที่กล่าวมานั่นแหละ!” ลิธคำรามตอบ เขาไม่รู้ว่าคำตอบแบบไหนจะทำให้มังกรดินตนนี้ยอมทุ่มเทพลังทั้งหมดให้ ดังนั้นเขาจึงเลือกเดิมพันด้วยทุกสิ่งที่มี!