บทที่ 499: โอกาสที่พลาดไม่ได้ “ในที่สุดก็จบสักที...” อเล็กซ์ทิ้งตัวลงบนโซฟาในห้องของเขาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง เขาเพิ่งกลับมาจากบ่อนพนันพร้อมกับลูมี่หลังจากไปรับเงินรางวัลมา และเป็นไปตามคาด การแข่งขันครั้งนี้ทำกำไรให้เขาได้อย่างมหาศาล เขาเดิมพันทั้งเรนาร์ดและชาร์ลส์ และเนื่องจากทุกคนต่างคาดคิดว่าโอกาสที่พวกเขาจะชนะนั้นต่ำมาก อเล็กซ์จึงได้กำไรกลับมาหลายเท่าตัว อเล็กซ์สามารถกวาดเงินรางวัลมาได้ถึงแปดล้านเหรียญทอง แม้ว่าจะแบ่งเงินไปให้สมาชิกกลุ่มโซดิแอคและขอให้พวกเขาช่วยวางเดิมพันในนามของตัวเองสำหรับรอบชิงชนะเลิศแล้วก็ตาม แน่นอนว่าเพื่อเป็นการปลอบใจ อเล็กซ์ก็ใจดีมอบเงินให้พวกเขาคนละหนึ่งแสนเหรียญทองเป็นการตอบแทนที่ช่วยเขา “นายดูสภาพดูไม่จืดเลยนะ” อเล็กซ์เหลือบมองลูมี่ที่แอบเข้ามาในห้องของเขาด้วยการเดินทะลุกำแพงเข้ามา เนื่องจากห้องของเธออยู่ติดกับห้องของเขา มันจึงสะดวกสำหรับเธอที่จะมาหาเขาได้ทุกเมื่อ “โทษฉันไม่ได้หรอกนะ” อเล็กซ์ตอบ “ฉันทำงานหนักเชียวนา รู้ไว้ด้วย” ลูมี่ไม่ได้โต้เถียงคำพูดของเขา อเล็กซ์ทำงานหนักจริง ๆ นั่นแหละ หญิงสาวเดินตรงไปที่โซฟา จากนั้นเธอก็ใช้เวทมนตร์พยุงตัวอเล็กซ์ขึ้นครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยให้เขาทิ้งตัวลงมาอย่างนุ่มนวลอีกครั้ง ตอนนี้ศีรษะของชายหนุ่มกำลังหนุนอยู่บนตักของลูมี่ ในขณะที่มือขวาของเธอกำลังวางอยู่บนหน้าอกเขาแล้วลูบเบา ๆ “แล้วแผนสำหรับวันพรุ่งนี้ล่ะ?” ลูมี่ถาม “เราจะวางเดิมพันใส่ชาร์ลส์หรือเรนาร์ดอีกไหม?” อเล็กซ์ยิ้มบาง ๆ ขณะเพลิดเพลินกับหมอนตักและสัมผัสอันอ่อนโยนของลูมี่ พวกเขาใกล้ชิดกันมากขึ้นหลังจากใช้เวลาด้วยกัน ลูมี่ใช้เวลานานกว่าจะเปิดใจให้กับผู้คน แต่เมื่อเธอทำได้แล้ว เธอก็ไม่ลังเลที่จะแสดงความรักต่อเขาในที่ลับตาคน ทว่าในที่สาธารณะ เธอยังคงพ่นคำพูดร้าย ๆ และมองเขาด้วยความเหยียดหยามเช่นเดิม “พรุ่งนี้ฉันคงไม่เดิมพันข้างใครทั้งนั้น” อเล็กซ์ตอบ “ขนาดฉันยังไม่แน่ใจเลยว่าใครจะชนะถ้าพวกเขาสู้กันอย่างเอาจริงเอาจัง” ก่อนหน้านี้ อเล็กซ์ได้ถามชาร์ลส์ไปแล้วว่าเขาคิดจะสู้กับเรนาร์ดอย่างจริงจังหรือจะยอมแพ้ในการแข่งขัน “ทุกคนจะคอยดูการต่อสู้ในวันพรุ่งนี้ และผมไม่อยากทำให้พวกเขาผิดหวัง” ชาร์ลส์กล่าวอย่างหนักแน่น “อีกอย่าง ผมอยากรู้ว่าตัวเองจะไปได้ไกลแค่ไหน” ในเมื่อชาร์ลส์ต้องการสู้จริง ๆ อเล็กซ์จึงตัดสินใจไม่เดิมพันต่อ เรนาร์ดอาจจะเป็นพระเอกในเรื่อง ELO ก็จริง แต่ชาร์ลส์ก็ไม่ใช่คนที่เขาจะประมาทได้เช่นกัน อีกอย่าง การวางเดิมพันฝั่งใดฝั่งหนึ่งมันทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจนัก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจพอแค่นี้ดีกว่า อย่างไรเสียเขาก็ได้กำไรจากการแข่งขันมามากพอแล้ว “โอ้? ดูเหมือนนายจะยังมีความสำนึกเหลืออยู่นะ” ลูมี่กล่าวขณะใช้มือซ้ายลูบหัวอเล็กซ์ “เด็กดี” ชายหนุ่มอยากจะกลอกตาใส่ แต่เพราะไม่อยากทำให้ช่วงเวลาอันแสนหวานนี้จบลงก่อนเวลาอันควร เขาจึงตัดสินใจนิ่งเงียบไว้ “ว่าแต่ นายคิดว่าพวกขุนนางจะเล่นตุกติกอะไรเบื้องหลังไหม?” ลูมี่ถาม “ในเมื่อตัวเต็งของพวกมันไม่มีใครชนะรายการนี้เลย พวกเขาอาจจะตัดสินใจป่วนแมตช์ชิงแชมป์ก็ได้นะ” “พวกนั้นทำแบบนั้นได้แน่นอน” อเล็กซ์ตอบ “แต่ถ้าทำขึ้นมาจริงๆ มันจะกลายเป็นประเด็นทางการทูต ฉันมั่นใจว่าดยุกเพอร์ซิวาลและนักบุญหญิงคงไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นหรอก” “ถ้าดยุกอยากจะทำอะไรจริง ๆ เขาจะรอจนกว่าการแข่งขันจะจบลง ดังนั้นฉันคิดว่าแมตช์ชิงแชมป์ในวันพรุ่งนี้ก็น่าจะเรียบร้อยดี” ลูมี่เหยียดยิ้ม “ฉันชอบความมองโลกในแง่ดีของนายนะ แต่อย่าลืมสิว่าจิตใจของมนุษย์นั้นแปรปรวนยิ่งนัก” ชายหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเงียบ ๆ “ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเรียกกำลังเสริมไว้แล้ว” อเล็กซ์ยอมรับ “ฉันคุยกับท่านเลกซ์ก่อนหน้านี้ และถามเขาว่าพอจะกล่อมให้ท่านอาจารย์ใหญ่มาที่นี่ในวันพรุ่งนี้เพื่อดูแมตช์ชิงแชมป์ได้ไหม” “ตราบใดที่ท่านอยู่ที่นั่น ทุกคนคงต้องคิดให้รอบคอบก่อนจะเข้ามาวุ่นวายกับนักเรียนของสถาบันฟรีเดน” ลูมี่พบว่าข่าวนี้ค่อนข้างน่าอุ่นใจ ดังนั้นเธอจึงไม่เซ้าซี้เรื่องนี้ต่อ “หลังจากจบการแข่งขัน เราจะเหลือเวลาอีกแค่สี่วันในการสำรวจโซลารา” ลูมี่กล่าว “นายยังจะไปที่หุบเขาเสียงกระซิบอยู่ไหม?” “ฉันต้องไป” อเล็กซ์ตอบ “นี่เป็นโอกาสที่ดีเกินกว่าจะพลาดไปได้” “ฉันจะไปด้วย” “ฉันรู้แล้วล่ะ” เขากับลาทิฟ่าได้คุยกันเรื่องที่เขาจะไปสำรวจหุบเขาเสียงกระซิบแล้ว และนั่นเป็นเหตุผลใหญ่ที่ทำให้เธอส่งลูมี่มาเป็นเพื่อนอเล็กซ์ในการเดินทางไปโซลาราตั้งแต่แรก เมื่อมีเธออยู่ ลาทิฟ่าก็ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของอเล็กซ์มากนัก เธอก็สามารถมองเห็นเขาได้ทุกเมื่อที่ต้องการผ่านสัมผัสของร่างแยก นอกจากนี้หากมีเหตุฉุกเฉินที่ลูมี่รับมือไม่ไหว ลาทิฟ่าก็สามารถเข้าสิงร่างของเธอชั่วคราวเพื่อจัดการสถานการณ์ด้วยตัวเองได้ ลาทิฟ่าครอบครองบัลลังก์พฤกษา (Verdant Throne) มีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถซิงโครไนซ์กับอเล็กซ์ เพื่อปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของมันออกมาได้ แม้ว่าชายหนุ่มจะยังไม่สามารถเอาชนะพวกที่มีแรงค์ 6 ขึ้นไปได้ แต่เขาก็มั่นใจว่าจะหนีรอดตราบใดที่ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังระดับแรงค์ 8 เลกซ์และเนโรเป็นตัวอย่างของยอดฝีมือระดับสูงที่อเล็กซ์ไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยพลังที่มีอยู่ในปัจจุบัน “นายกังวลเรื่องใครมากกว่ากัน?” ลูมี่ถาม “ชาร์ลส์หรือเรนาร์ด?” “เรนาร์ด” อเล็กซ์ตอบทันควัน “พูดตามตรง ฉันกังวลเรื่องเนสเซียมากกว่าพวกขุนนางในโซลาราเสียอีก” “เธอเห็นสายตาของเนสเซียก่อนหน้านี้ไหม? เธอดูเหมือนไม่มีเจตนาจะปล่อยให้เรนาร์ดตื่นขึ้นมาในวันพรุ่งนี้เลย ถ้านิสัยอย่างเธอ เธออาจจะแอบใช้ยาถ่ายฤทธิ์แรงที่จะทำให้เรนาร์ดต้องทุกข์ทรมานไปหลายวันก็ได้” “... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ฉันดันเห็นภาพนั้นขึ้นมาเลย” ลูมี่ส่ายหัวอย่างจนใจ “เนสเซียเวลาเอาจริงนี่น่ากลัวชะมัด” “ใช่ไหมล่ะ?” อเล็กซ์เหยียดยิ้ม “แต่ชาร์ลส์ได้กำชับเธอไปแล้วล่ะนะ บางทีนั่นอาจจะช่วยหยุดไม่ให้เธอวางยาเรนาร์ดตอนหลับได้” “โอกาสที่เธอจะฟังเขาเนี่ยกี่เปอร์เซ็นต์กัน?” ลูมี่เลิกคิ้ว “ประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์” อเล็กซ์ตอบ “ถ้าเขายังคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ โอกาสก็น่าจะเพิ่มขึ้นอีกสักสิบเปอร์เซ็นต์” ลูมี่ไม่รู้ว่าควรจะขำดีไหม เพราะเธอรู้สึกว่าเรนาร์ดน่าสงสารเหลือเกินในตอนนี้ หากไม่ใช่เพราะอเล็กซ์สั่งให้ผู้พิทักษ์ของเขาคอยจับตาดูชายหนุ่มที่นอนไม่ได้สติคนนั้น ป่านนี้เนสเซียคงร่ายมนตร์ทำให้เขาอยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมสำหรับการต่อสู้ไปนานแล้ว