บทที่ 232: ไม่ต้องกังวล... (M) มือของบารุคเลื่อนลงสู่ขอบเอว เขาปลดกระดุมกางเกงแล้วรั้งมันลงพ้นสะโพก ก่อนจะก้าวขาออกมาแล้วเตะมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เขาเย้ายวนอยู่ตรงนั้นในเพียงกางเกงชั้นในชายตัวสั้น ซึ่งเนื้อผ้าบางเบาไม่อาจปกปิดส่วนสัดอันโอ่อ่าของเขาได้เลย ฉันย่อระยะห่างระหว่างเราเพียงสามก้าว มือของฉันเอื้อมไปคว้าหมับที่ลำคอของเขา นิ้วมือเรียวยาวโอบรัดรอบลำคอแกร่ง ไม่ได้รุนแรงจนเจ็บปวด แต่เพียงพอจะให้เขาได้สัมผัสถึงมัน... เพื่อให้เขาตระหนักว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ถือครองอำนาจเหนือกว่าในค่ำคืนนี้ "คืนนี้เธอเป็นของฉัน" ฉันเอ่ยเสียงพร่า "ของฉันคนเดียว" มืออีกข้างของฉันมุดหายเข้าไปภายใต้เนื้อผ้าชั้นใน เขายังไม่แข็งขืนนัก อันที่จริงเขายังคงนุ่มนวลและแผ่ไออุ่นจางๆ ออกมาสู่ฝ่ามือฉัน ฉันโอบรอบแก่นกายนั้นแล้วเริ่มขยับรูดรั้ง การเสียดสีนั้นแห้งผากและอาจจะชวนให้รู้สึกระคายเคือง แต่เขากลับไม่ถอยหนี ฉันสัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านในอุ้งมือ... เขากำลังเริ่มแข็งขืนขึ้นมา ลมหายใจของเขาเปลี่ยนไป มันสั้นกระชั้นและแผ่วเบา ชีพจรใต้ปลายนิ้วที่ฉันกดทับลำคอเขาอยู่นั้นเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง "แบบนั้นแหละ..." ฉันพึมพำขณะเพิ่มน้ำหนักมือ จ้องมองใบหน้าของเขา จ้องมองดวงตาที่ปรือปิดลงและริมฝีปากที่เผยอออก เขาขยายขนาดขึ้นในทุกจังหวะ ห้องที่เงียบสงัดทำให้เสียงเสียดสีนั้นแจ่มชัด สะโพกของเขาขยับมาข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อไขว่คว้าสัมผัสให้มากขึ้น ฉันบีบรัดลำคอเขาแน่นขึ้นอีกเพียงนิด ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงขึ้นสบตาฉัน มันพร่ามัวด้วยราคะทว่ายังคงงดงามจนน่าใจหาย ฉันละมือจากลำคอและกางเกงชั้นใน ก่อนจะคว้าใบหน้าเขาเข้ามาบดจูบ มันเป็นจูบที่รุนแรงและเรียกร้อง ฉันไม่เอ่ยขอเพื่อรุกราน แต่เลือกที่จะช่วงชิงมาเสียเอง ลิ้นของฉันสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากและเขาก็ยินยอมเปิดทางให้ทันที เขาปล่อยให้ฉันตักตวงทุกอย่างที่ต้องการ ฉันจูบเขาประหนึ่งกำลังพยายามกลืนกินร่างเขาลงไป... ประหนึ่งฉันจะสามารถสูบฉีดเอาเรี่ยวแรงของเขามาเป็นของตน มือของฉันสอดลึกเข้าไปในเส้นผม ฉุดรั้งให้เขาแหงนหน้าขึ้นเพื่อเปิดโอกาสให้ฉันรุกรานได้ถนัดถนี่กว่าเดิม เมื่อผละจูบออกมา เราทั้งคู่ต่างหอบหนัก ฉันใช้ปลายนิ้วชี้ไปที่เตียงและเขาก็เดินตามไปอย่างว่าง่าย เมื่อเข้าใกล้ระยะ ฉันก็ผลักเขาเต็มแรงจนร่างหนาหงายหลังลงบนฟูก เสียงสปริงเตียงลั่นเอียดอาดภายใต้น้ำหนักตัว เขาใช้ศอกยันกายขึ้นเฝ้ามองฉันด้วยสายตาไม่กะพริบ ฉันเอื้อมมือไปด้านหลัง ปลดตะขอชั้นในแล้วปล่อยให้มันร่วงหล่นลงไป จากนั้นจึงเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วลงตามเรียวขา ก้าวออกมาจนร่างกายเปลือยเปล่าอย่างไร้พันธนาการ ฉันปีนขึ้นไปบนเตียง คืบคลานเข้าหาเขาราวกับนักล่าที่กำลังจดจ้องเหยื่อ มือของฉันลากผ่านมัดกล้ามเนื้อบนแผ่นอก สัมผัสถึงความแข็งแกร่งภายใต้ผิวหนังอันร้อนผ่าว เมื่อถึงขอบกางเกงชั้นใน ฉันก็รั้งมันลง แก่นกายของเขาดีดผงาดออกมา... มันแข็งขืน เต็มไปด้วยเลือดฝาด และพร้อมสรรพสำหรับฉัน ฉันกุมความแข็งแกร่งนั้นไว้ เขาครางเครือในลำคอ ฉันรูดรั้งเพียงครั้งเดียว สัมผัสได้ถึงแรงเต้นตุบในฝ่ามือ ก่อนจะก้มลงไปครอบครองเขาด้วยริมฝีปาก รสชาติของเขาเอ่อล้นเข้าสู่ประสาทสัมผัส ทั้งเค็ม ปร่า กลิ่นมัสก์ และบางสิ่งที่เปี่ยมไปด้วยเอกลักษณ์ของบารุค ฉันเกร็งกระพุ้งแก้มและดูดกลึง ต้อนรับเขาให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ลิ้นของฉันตวัดรัดรอบส่วนยอดก่อนจะกลืนกินเขาเข้าไปมากกว่าเดิม เขาทำเสียงสำลักออกมาเบาๆ มือทั้งสองข้างขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับย่น ฉันโยกศีรษะเป็นจังหวะ ลากไล้ผ่านความอ่อนไหวแล้วถดถอยออกมาตวัดลิ้นรัวเร็วที่ส่วนปลาย มือข้างหนึ่งเอื้อมไปหยอกเย้าถุงอัณฑะ คลึงมันอย่างนุ่มนวลในอุ้งมือ "บ้าชะมัด เฮเซล..." เขาครางกระเส่า ฉันทำเสียงฮึมฮัมรอบความใหญ่โตนั้น และแรงสั่นสะเทือนก็ทำให้เขาสบถออกมาอีกครั้ง ฉันรู้สึกได้ว่าเขาใกล้จะถึงจุดเดือดพล่าน เขายิ่งแข็งขืนขึ้นในปากฉัน และกล้ามเนื้อขาของเขาเกร็งเขม็งภายใต้มืออีกข้างของฉัน แล้วฉันก็สัมผัสได้... หยาดหยดแรกแห่งอารมณ์ที่แตะลงบนลิ้น มันเค็มและขมปร่าจางๆ ฉันผละออกมาทันที เขาส่งเสียงฮึดฮัดอย่างขัดใจ แต่ฉันหาได้นำพา ฉันคลานขึ้นไปบนตัวเขาแล้วบดจูบอีกครั้ง มั่นใจว่าเขาจะได้รับรสชาติของตัวเองจากลิ้นของฉัน จูบครั้งนี้เนิบช้ากว่าเดิม... ทว่าหนักแน่น ฉันสำรวจโพรงปากเขาอย่างถี่ถ้วนก่อนจะผละออกมามองเขา... มองดูเขาจริงๆ ผมเผ้าของเขายุ่งเหยิงจากการที่ฉันสอดมือเข้าไป ริมฝีปากบวมเจ่อและแดงก่ำจากรอยจูบ อกหนากระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจ "เธอเป็นของฉัน" ฉันเอ่ยย้ำ เขากลืนน้ำลาย ลูกกระเดือกขยับไหวตามจังหวะ ก่อนจะพยักหน้า ริมฝีปากขยับเป็นคำพูดที่ไร้เสียง... "ใช่" ฉันแหงนคอขึ้นแล้วยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มของนักล่าที่ปรากฏบนใบหน้า "แสดงให้ฉันเห็นสิ" มือของเขาเอื้อมมากุมศีรษะฉัน รั้งฉันเข้าไปใกล้ นิ้วมือสอดประสานในเส้นผม แล้วเขาก็บดจูบฉันกลับมา จูบนี้ต่างออกไป... เขาเริ่มอย่างช้าๆ ริมฝีปากเคลื่อนไหวอย่างบรรจง ทว่าจากนั้นเขาก็เพิ่มความลึกซึ้ง ลิ้นของเขาแทรกเข้ามาในปากฉัน และครั้งนี้ไม่มีการยอมสยบอีกต่อไป เขาต่อสู้เพื่อเป็นผู้คุมเกม ลิ้นของเราตวัดพันเกี่ยวกันอย่างดุเดือด มือที่ว่างของเขาเคลื่อนลงมา กุมยอดอกของฉันไว้เป็นอันดับแรก หัวแม่มือคลึงผ่านยอดถันจนฉันหลุดเสียงครางเข้าไปในปากเขา ความอ่อนไหวแข็งเป็นไตภายใต้สัมผัสของเขา เขาบดคลึงและหยิกมันเบาๆ ความรู้สึกนั้นแล่นปราดเข้าสู่ใจกลางร่างจนฉันต้องครางครวญพิงริมฝีปากเขา มือของเขาเดินทางต่อ... ผ่านซี่โครง หน้าท้อง และสะโพก เขาลากไล้ลวดลายลงบนผิวจนฉันสั่นสะท้าน ขนกายลุกซูบตามรอยสัมผัสของเขา แล้วมือเขาก็แทรกเข้าระหว่างขา... ฉันเปียกชุ่มอยู่แล้ว พร้อมสำหรับเขามาตั้งนานแล้ว นิ้วของเขาแทรกผ่านกลีบเนื้อ รวบรวมน้ำรักที่เอ่อล้นออกมา เขาพุ่งนิ้วสองนิ้วเข้าไปในร่างฉัน ฉันผละจูบออกมาพร้อมกับเสียงสูดหายใจ ร่างกายสะดุ้งสุดตัวจากการรุกรานที่กะทันหัน ความหฤหรรษ์แล่นปราดดั่งสายฟ้าฟาด แต่มืออีกข้างของเขายังคงกุมศีรษะฉันไว้ไม่ให้หนีหาย "บารุค..." ฉันครวญคราง นิ้วของเขาขยับเข้าออกเป็นจังหวะมั่นคงจนฉันหอบพร่า หัวแม่มือวนรอบจุดกระสันล้อไปกับจังหวะกระแทกกระทั้น ฉันเอนกายไปข้างหลังจนแผ่นหลังแอ่นโค้ง แต่ฝ่ามือใหญ่ของเขาประคองฉันไว้มั่นคง นิ้วของเขาไม่เคยหยุดนิ่ง ไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้พักหายใจ ความเสียวซ่านก่อตัวรวดเร็ว... รวดเร็วเกินไป ฉันรู้สึกได้ถึงมันที่ขดตัวอยู่ในช่องท้อง ทั้งร้อนและแน่นขึง นิ้วของเขาโค้งงออยู่ภายในร่าง โดนจุดนั้นที่ทำให้ฉันเห็นแสงดาราพร่างพราย "โอ้ เทพธิดา..." ฉันกระเส่า "โอ้ เทพธิดา... บารุค" เขารัวนิ้วเร็วขึ้น... หนักขึ้น หัวแม่มือกดทับลงบนจุดกระสัน และนั่นคือจุดจบ ฉันกรีดร้องออกมาพร้อมกับร่างกายที่บีบรัดรอบนิ้วของเขา ความสุขสมระลอกแล้วระลอกเล่าสาดซัดผ่านร่าง ทิ้งให้ฉันสั่นเทิ้มดั่งลูกนก เมื่อความสั่นไหวนั้นสงบลง เขาก็ถอนนิ้วออกมา พวกมันฉาบไล้ด้วยน้ำรักที่เปวแวววาว เขาจรดพวกมันลงที่ปากและดูดกินจนสะอาด โดยที่ดวงตายังคงจดจ้องที่ฉันไม่วางตา ภาพนั้นทำให้ความร้อนรุ่มจุดติดขึ้นที่ท้องน้อยอีกครั้ง เขาฉุดฉันลงมาจูบ ฉันรับรสชาติของตัวเองบนลิ้นของเขา ผสมผสานกับรสชาติที่ยังหลงเหลือของเขา มันช่างเป็นส่วนผสมที่ลามกและสมบูรณ์แบบที่สุด เมื่อผละจูบ ริมฝีปากของเขาคลอเคลียที่ใบหู "ชอบไหม?" ฉันพยักหน้าอย่างไร้คำพูด ร่างกายยังคงสั่นสะเทือนด้วยความสุขสมและสมองพร่าเลือน "ฉันต้องการคุณ..." ฉันเค้นเสียงออกมาในที่สุด ฉันขยับกาย โอบเรียวขารอบตัวเขา วางตำแหน่งตัวเองเหนือแก่นกาย สัมผัสถึงส่วนหัวที่กดเบียดเข้าสู่ทางรัก แล้วฉันก็ค่อยๆ... ค่อยๆ ทิ้งตัวลงสวมกอดความแข็งแกร่งนั้น เราทั้งคู่ต่างครางออกมาเมื่อฉันรับตัวเขาเข้าไปจนสุดความยาว การขยายตัวนั้นเกือบจะมากเกินไปหลังจากความรุนแรงของจุดสุดยอดครั้งแรก ทว่าฉันไม่หยุด... ฉันไม่รั้งรอ เพียงขยับต่อไปจนเขานั่งลึกอยู่ในร่างฉันจนมิด ชั่วครู่หนึ่ง ฉันเพียงแค่นั่งอยู่อย่างนั้น ปรับตัว... สัมผัสถึงแรงเต้นตุบภายในร่าง รู้สึกเต็มตื้นจนแทบหายใจไม่ออก แล้วเขาก็เริ่มขยับ มือของเขาจับหมับที่สะโพก ยกตัวฉันขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกระแทกกลับลงมา แรงปะทะนั้นทั้งหนักหน่วงและไร้ซึ่งความปรานี มันขับลมออกจากปอดของฉัน เขาทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า... ตั้งจังหวะอันป่าเถื่อนจนฉันหอบโยน ทุกจังหวะกระแทกเข้าลึกถึงจุดที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ ร่างกายของฉันสะท้านไปตามแรงส่ง "ใช่..." ฉันกระเส่า "ใช่... แบบนั้นแหละ" เขาไม่ผ่อนแรง... ไม่ถนอมสัมผัส เขาโจนจ้วงเข้าหาฉันอย่างรุนแรง นิ้วมือฝังลึกเข้าไปในสะโพกจนฉันรู้ว่ามันต้องเขียวช้ำ โครงเตียงลั่นครืดคราดภายใต้เรา หัวเตียงกระแทกเข้ากับผนังตามแรงส่ง ฉันรู้สึกได้ถึงความสุขสมอีกระลอกที่กำลังก่อตัว... รวดเร็วและรุนแรงยิ่งกว่าครั้งแรก ผนังภายในบีบรัดตัวเขาแน่น พยายามจะดึงเขาให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น "บารุค..." ฉันครวญคราง "ฉันกำลังจะ—" "เสร็จเพื่อฉัน..." เขาคำราม "เสร็จคาแก่นกายของฉันนี่" คำพูดของเขาผลักฉันข้ามขอบเหว ความสุขสมซัดสาดราวกับคลื่นยักษ์สึนามิ ฉันรู้สึกได้ถึงหยาดน้ำรักที่พุ่งพล่านออกมาจนเปียกโชกไปทั้งคู่ ร่างกายของฉันบิดเร้าอย่างควบคุมไม่ได้ เขาไม่หยุด... เขายังคงกระแทกกระทั้นผ่านจังหวะที่ฉันถึงจุดสุดยอด ยืดเวลาแห่งความหฤหรรษ์จนฉันสะอื้นไห้ด้วยความเสียวซ่าน จังหวะของเขาเริ่มสะเปะสะปะและไร้การควบคุม "เฮเซล..." เขาคราง "ฉัน—" "เข้ามาข้างใน..." ฉันหอบ "เติมเต็มฉันซะ" นั่นคือทั้งหมดที่ต้องทำ เขากระแทกลึกเป็นครั้งสุดท้ายและค้างกายอยู่อย่างนั้น ฉันสัมผัสได้ถึงแรงเต้นตุบภายใน... สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากการปลดปล่อยที่พรั่งพรูเข้ามา นิ้วของเขาจิกแน่นที่สะโพกจนฉันรู้ว่าพรุ่งนี้จะต้องมีรอยนิ้วมือปรากฏอยู่ ดี... ฉันต้องการมัน ต้องการหลักฐานของสิ่งนี้ ต้องการตื่นมาพรุ่งนี้แล้วเห็นรอยช้ำเหล่านั้นเพื่อย้ำเตือนว่า ในช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงของคืนนี้ ฉันมีอำนาจเหนือบางสิ่ง เราค้างอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน ทั้งคู่ต่างสั่นสะท้าน... พยายามกู้คืนลมหายใจ ในที่สุดเขาก็ผ่อนแรงบีบและฉันก็ฟุบตัวลงแนบอกหนา อ้อมแขนของเขาโอบรัดฉันไว้แน่น มือข้างหนึ่งลูบไล้เส้นผม ขณะที่อีกข้างลากลายเนิบนาบบนแผ่นหลัง "ไม่เป็นไรนะ?" เขาถามแผ่วเบา ฉันพยักหน้าแนบอกเขา ฉันยิ่งกว่าไม่เป็นไรเสียอีก... เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สูญเสียหมาป่าไป นับตั้งแต่กลายเป็นเพียงโอเมก้าธรรมดาๆ ฉันรู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง แม้จะเป็นเพียงชั่วคราว แม้ว่าพรุ่งนี้ฉันจะตื่นมาแล้วจำได้ว่าฉันไร้ซึ่งพลังในทุกวิถีทางที่สำคัญ แต่คืนนี้... ฉันมีสิ่งนี้ ฉันมีเขา ฉันมีการควบคุม