## บทที่ 2045 เร่งเครื่อง (ภาค 1) "ข้าจะยกระดับการป้องกันของไฮเปอเรียนให้สูงขึ้น เพื่อหวังปัดป้องการโจมตีทั้งสองทางของข้า เมื่อตระหนักว่านี่คือกับดัก แม้เขาจะสามารถปัดหางของข้าออกไปได้ ข้าก็จะทะลวงเข้าโจมตีกลางอกของเขาอยู่ดี" "ไม่ว่ากรดของข้าจะกัดกินถึงปอดหรือเพียงแค่แขนของมัน เมื่อข้าได้เปรียบขึ้นมา การต่อสู้ครั้งนี้ก็จะถึงจุดจบ" ไออาต้าครุ่นคิด กรงเล็บและเหล็กในของเซคห์เม็ตพุ่งเข้าใส่ราวกับสายฟ้า ไร้ซึ่งสิ่งขวางกั้น แคร้งค์เพียงจ้องมองนางด้วยดวงตากลมโตราวกับธุระของผู้ใดมิใช่ กงเล็บแรกทิ่มลึกเข้าไปในขนสีดำสนิท ขณะที่เหล็กในของนางพุ่งเข้าถึงอกของไฮเปอเรียน ปล่อยกรดปริมาณมหาศาลที่ส่งเสียงฉ่าเสียดแก้วหู ทว่า ปัญหาคือเล็บเหล่านั้นกลับมิอาจกรีดถึงผิวหนังได้เลย! ขนอันหนาทึบของแคร้งค์นั้นเต็มไปด้วยพลังแห่งความมืดและปฐพี ธาตุประจำกายอันแข็งแกร่งของเขา ผสมผสานกันเพื่อเสริมความสามารถตามธรรมชาติของแบดเจอร์ที่วิวัฒนาการไปขั้นสุด ให้สามารถกระจายพลังงานจลน์จากการปะทะทุกรูปแบบ แม้แต่เหล่าอสุรกายที่ใหญ่โตและแข็งแกร่งกว่ายังประสบปัญหาในการทำร้ายไฮเปอเรียนได้ ในกรณีของไออาต้า นางมีขนาดเล็กและอ่อนแอกว่ามาก หากมิใช่เพราะกระแสแห่ง 'ไลฟ์ เมลสตอร์ม' ที่ไหลเวียนทั่วร่าง แคร้งค์คงแทบไม่รู้สึกถึงแรงปะทะใดๆ เลย ทว่า บัดนี้ เขากลับต้องพึ่งพาสมบัติการป้องกันตามธรรมชาติของขนอันหนา และชุดเกราะ 'อดามันต์' เต็มยศที่สวมซ่อนอยู่ภายใน เมื่อกรงเล็บของไออาต้าไปถึง มันมีพลังส่งเหลืออยู่น้อยนิด จนเพียงแค่ 'เคาะ' ชุดเกราะนั้น แทนที่จะกรีดฉีกได้ "เห็นไหมเล่า หากเจ้าสวมเกราะทับเกล็ดของเจ้า มันย่อมเสียหายได้ง่ายดาย และการซ่อมแซมก็มักต้องใช้เวลาและมานา การฟื้นฟูขนของข้านั้นเป็นเรื่องหมูๆ หากแย่ที่สุด ข้าก็สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้เสมอ" แคร้งค์สื่อสารกับลิธผ่านกระแสจิต ขณะที่เขาจับไออาต้าขังไว้ในอ้อมกอดอันรัดแน่น ราวกับหมีป่า ระบบ 'การ์ดเต็มขั้น' เตือนภัยนาง แต่นางเร็วกว่าไฮเปอเรียนจอมเปิ่นผู้นี้มาก ทว่า เมื่อนางกระพือปีกเพื่อถอยออกไป นางกลับพบว่าอวัยวะทุกส่วนของตนถูกพันธนาการไว้ แม้กระทั่งหาง "เหตุใดกรดของข้าจึงมิได้ผล? ข้ายังได้ยินเสียงฉ่าอยู่เลย—" สมองของนางโขกกระแทกกับกะโหลกศีรษะอย่างรุนแรงเมื่อร่างของนางปะทะกับผืนดิน หลังจากคว้าจับนางไว้ แคร้งค์เพียงปล่อยตนเองให้ล้มโถมไปข้างหน้า พร้อมผสานพลังแรงโน้มถ่วงและเวทมนตร์ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ผู้ทรงเกียรตินี้มีน้ำหนักพุ่งจากหลายสิบตันเป็นหลายร้อยตันในพริบตา และทั้งหมดก็กดทับลงบนเซคห์เม็ต ผู้ซึ่งพบว่าตนเองอยู่ระหว่างคีมเหล็กที่ไร้ทางหนี ปราการเวทมนตร์ของนางยังคงต้านทานอยู่ ทว่า บัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยร้าวที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ไฮเปอเรียนทุบตีราวพายุโหมกระหน่ำ แขนอันใหญ่โตของมันเปรียบเสมือนอาวุธทื่อที่ทรงพลัง ส่งคลื่นกระแทกผ่านปราการทุกครั้งที่ปะทะ บัดนี้ เมื่อไออาต้าถูกพันธนาการ พลังงานจลน์จากการทุบตีได้สำแดงฤทธิ์ใส่ร่างนางเป็นสองเท่า ครั้งแรกเมื่อมันกระแทก และครั้งที่สองเมื่อแผ่นหลังของนางกระดอนจากพื้น แม้ว่าการโจมตีของแคร้งค์จะมิอาจทะลวงถึงตัวนางได้ แต่มันก็สามารถสร้างความเสียหายอย่างสาหัส "หากข้าใช้ 'บลิงก์' ในขณะที่เจ้าอ้วนหนานี่ยังเกาะติดอยู่ ข้าก็จะลากมันไปด้วย ไม่ว่านี่จะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการหรือไม่ ข้าก็มิอาจออมมือได้อีกต่อไป" นางร่ายเวทมนตร์ทั้งหมดที่เตรียมพร้อมไว้ สาดใส่ไฮเปอเรียนในระยะประชิด "นั่นทำให้ข้าเสียอกเสียใจนัก เราเพิ่งจะเริ่มทำความรู้จักกันเองนะ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงหัวเราะร่า โดยที่การทุบตีไม่หยุดหย่อน ลิธต้องการจะก้าวเข้าไปช่วยเหลือ ทว่า ไม่มีสิ่งใดที่เขาสามารถทำได้โดยไม่เสี่ยงที่จะก่อกวนกลยุทธ์ของแคร้งค์ และเปิดช่องให้อิอาต้าหลบหนีไปได้ อีกทั้ง เขายังได้ร่าย 'ดวงตาแห่งเมนาเดียน' ขึ้น และใช้มันเพื่อไขปริศนาแห่งการไม่ถูกทำลายของไฮเปอเรียน การมองเห็นชีวิต (Life Vision) นั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง สิ่งเดียวที่มันแสดงให้ทั้งเขาและไออาต้าเห็น คือร่างของแคร้งค์ส่องประกายเจิดจ้าจนพร่ามัว ไม่ว่าเขาจะใช้ความสามารถสายเลือดใดก็ตาม พลังที่แผ่ออกมานั้นมหาศาลยิ่งกว่าแกนสีม่วงสดอันทรงพลังทั่วไป นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาพลาดการรับรู้ถึงแกนพลังของเกราะที่ซ่อนอยู่ มันมิได้ถูกอำพราง แต่ถูกบดบังด้วยแสงอันเจิดจ้า ทว่า 'ดวงตา' กลับสามารถแยกแยะพลังงานต่างๆ ที่ห่อหุ้มไฮเปอเรียนได้อย่างชัดเจน ระบุถึงความสามารถสายเลือด 'มานา บอดี้' (Mana Body), เวทมนตร์หลอมรวม (fusion magic), คาถา และการออกแบบเกราะที่ประหลาดที่สุดแบบหนึ่งเท่าที่ลิธเคยพบเห็น พื้นผิวด้านนอกของชุดเกราะอดามันต์นั้นประกอบด้วยตะขอเกี่ยวอันแหลมคมที่เรียงตัวประกบกันอย่างแนบเนียน สร้างภาพลวงตาของพื้นผิวที่เรียบสนิท ทว่า เมื่อเกราะถูกโจมตี ตะขอเหล่านั้นจะดีดตัวพุ่งออกมาพร้อมแทงทะลวงผู้โจมตี กักขังร่างของพวกเขาไว้ ตะขอเหล่านี้ถูกเคลือบด้วยเวทมนตร์แรงโน้มถ่วงอันทรงพลังในระยะใกล้ มันทำงานราวกับกาวเหนียวหนึบที่ยึดทุกสิ่งไว้ แม้ว่าศัตรูจะใช้ใบมีด กรงเล็บ หรือสิ่งใดก็ตามที่ตะขอไม่อาจเจาะผ่าน พวกเขาก็จะถูกยึดติดอยู่ดี เพียงการดึงเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะหลุดพ้นจากตะขอเกี่ยวเหล่านั้น ทว่า ผลแห่งความประหลาดใจคือทั้งหมดที่แคร้งค์ต้องการเพื่อกักจับเหยื่อของเขา เขาทราบดีว่าความเร็วของตนนั้นด้อยกว่าเหล่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ อยู่มาก ทว่า ความแข็งแกร่งอันดิบเถื่อนของเขาคือของจริงอย่างแท้จริง เพียงชั่วพริบตาเดียวก็เพียงพอแล้วที่เขาจะกดคู่ต่อสู้ลงกับพื้น และเมื่อการต่อสู้เข้าสู่ระยะประชิด เขาเชื่อมั่นว่าจะสามารถเอาชนะใครก็ตามได้ ความสามารถ 'มานา บอดี้' ช่วยเสริมพละกำลังทางกายภาพของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น และทำให้เขาแทบจะต้านทานเวทมนตร์ได้ในทุกรูปแบบ จนแม้แต่ 'ไลฟ์ เมลสตอร์ม' ก็ยังมิอาจก่อกวนเขาได้มากนัก "อย่างน้อยหางที่เหมือนกระบองของมันก็ไร้ประโยชน์สิ้นดีในสถานการณ์เช่นนี้ ในขณะที่หางของข้ายังคงเป็นอาวุธสังหารอันร้ายกาจ" ไออาต้าครุ่นคิด พร้อมสะบัดเหล็กในของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า กรดของนางมีธรรมชาติทางกายภาพ นางจึงใช้ได้เพียงเท่าที่นางมีก่อนจะหมดไป ทว่า ธรรมชาติที่ไม่ใช่เวทมนตร์นี้เองที่ทำให้มันสามารถทำงานได้ในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าธาตุใดจะถูกผนึกไว้ก็ตาม นางปักเหล็กในลงไปอย่างมั่นคงที่อกของไฮเปอเรียน ยึดมันไว้ในตำแหน่งเดิม ขณะที่นางสูบฉีดกรดของตนเพื่อเผาขนและเนื้อของมัน ทว่า กลับเป็นนางเองที่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแผดเผา นางร้องอุทานด้วยความตกใจ เมื่อพบว่าหางของตนกลับดำปี๋ไปเสียแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น นางยังได้ยินเสียงกรดของนางส่งเสียงฉ่า แต่กลับไม่มีผลใดๆ ปรากฏให้เห็นบนตัวแคร้งค์ ไออาต้าไม่อาจเข้าใจได้ว่าสิ่งนี้เป็นไปได้อย่างไร ทว่า ลิธกลับเข้าใจ 'ดวงตา' ได้เผยให้เห็นถึงการมีอยู่ของความสามารถสายเลือดที่สอง ซึ่งเคลือบคลุมขนของมันไว้ ราวกับที่ 'มานา บอดี้' ปกคลุมร่างของแคร้งค์ ธาตุแห่งความมืดจากพลังงานแห่งโลก ผสมผสานกับพลังชีวิตของมัน ได้ก่อกำเนิดเป็นออร่าอันหนาทึบที่เรียกว่า 'คลีนซิ่ง มิสต์' (Cleansing Mist) ซึ่งกัดกร่อนทุกสิ่งที่สัมผัสด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กรงเล็บที่เคลือบด้วย 'อดามันต์' ของไออาต้ากำลังต่อต้านผลกระทบของมันด้วย 'ไลฟ์ เมลสตอร์ม' ทว่า แสงสีเงินนั้นก็ยิ่งเลือนรางลงทุกวินาทีที่ยังคงติดอยู่ภายใต้ขนสีดำ สิ่งใดก็ตามที่อยู่ภายในรัศมีอิทธิพลของออร่าสีดำนั้น จะต้องเผชิญกับผลกระทบอันเสื่อมสลายของมัน ส่วนหนึ่งของพลังงานจลน์จากการปะทะจะถูกเปลี่ยนเป็นความร้อน ในขณะที่มานาของเวทมนตร์จะถูกบีบบังคับให้ออกจากการประสานงานกับพลังงานแห่งโลก ทำให้มันอ่อนกำลังลง สำหรับกรด 'คลีนซิ่ง มิสต์' จะย่อยสลายมันออกเป็นส่วนประกอบก่อนที่จะเผามัน เสียงฉ่าที่ดังขึ้นมิได้มาจากกรดที่กำลังกัดกร่อนแคร้งค์ หากแต่มาจากออร่าสีดำที่กำลังกัดกร่อนตัวกรดเอง การผสมผสานอันทรงพลังของ 'มานา บอดี้' และ 'คลีนซิ่ง มิสต์' ทำให้ความสามารถในการป้องกันของเหล่าไฮเปอเรียนจัดอยู่ในอันดับต้น ๆ ในบรรดาสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งมวล "ขออภัยนะที่รัก ชนเผ่าของข้านั้นเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการกำจัดพวกศัตรูที่ใช้กรด พิษ หรืออาวุธใดก็ตามที่พวกขี้ขลาดนิยมใช้" ไฮเปอเรียนประสานอุ้งเท้าหน้าเข้าหากัน กระหน่ำทุบตีเซคห์เม็ต พร้อมทั้งเร่งพลัง 'กราวิตี้ ฟิวชั่น' ให้ถึงขีดสุดในขณะที่กระแทก