Chapter 6: วงโคจรที่สิบ เกรย์รีบหมุนเวียนพลังงานทันที เขาพบว่ามันง่ายกว่าครั้งก่อนที่เขาเคยลองทำ และความเจ็บปวดก็ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด “ว้าว ไม่น่าหยุดฝึกเลยเรา” เกรย์รู้สึกยินดี แต่เขาก็เริ่มรู้สึกเสียดายขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงวันที่ต้องทนทุกข์ทรมานเพียงเพื่อให้พลังงานไหลเวียนไปได้ “ทำไมไม่เขียนบอกไว้ในคัมภีร์บ้างนะ ถ้าบอกไว้ผมก็คงไม่ต้องทนเจ็บอยู่หลายวันแบบนี้” เกรย์บ่นพึมพำอย่างขมขื่น ถึงแม้จะรู้ดีว่าบ่นไปก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่เขาไม่อยากโทษตัวเองที่หยุดฝึกไปกลางคัน เลยเลือกที่จะโยนความผิดไปที่อื่นแทน (มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาด หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกเขามักจะพยายามหาใครสักคนมาเป็นแพะรับบาป บางครั้งพวกเขารู้ดีว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด แต่ก็น้อยคนนักที่จะยอมรับ เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องกันต่อ) ในเวลาไม่นาน เกรย์ก็สามารถหมุนเวียนพลังรอบที่สองได้สำเร็จ เขาเหนื่อยอ่อนจากการทำงานหนักและเผลอหลับไปในทันที วันต่อมา เกรย์ตื่นสาย แม้จะยังไม่ถึงเที่ยงวันแต่ก็ใกล้เคียงมากแล้ว “อ่า ช่างเป็นค่ำคืนที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ” เกรย์ตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า หลังจากที่บรรลุความสำเร็จในการหมุนเวียนพลัง เขารู้สึกดีกับตัวเองมาก ถึงแม้จะยังไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่สำหรับเกรย์แล้ว นี่ถือเป็นความสำเร็จครั้งสำคัญ เขาจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนจะลงไปชั้นล่าง เขาเห็นมาร์ธาเพิ่งเดินเข้ามาในบ้านพอดี เมื่อมาร์ธาเห็นเกรย์ เธอก็ส่งยิ้มหวานให้เขา ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อเกรย์เห็นรอยยิ้มนั้น เขาก็รู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง ‘ช่วงนี้เราไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา’ เกรย์เริ่มทบทวนทุกอย่างที่เขาทำในช่วงนี้ แต่ก็นึกไม่ออกว่าไปทำให้แม่โกรธเคืองตอนไหน “เป็นยังไงบ้าง?” มาร์ธาถามเมื่อเกรย์เดินเข้าไปใกล้ เกรย์ชะงักไปโดยสัญชาตญาณและถอยห่างออกมาในระยะที่เขารู้สึกว่าปลอดภัย “ผมสบายดีครับ ขอบคุณครับ แม่ล่ะครับวันนี้เป็นยังไงบ้าง?” เกรย์ถามพร้อมรอยยิ้ม “ต้องบอกเลยว่า วันนี้แม่ดูสวยมากจริง ๆ ครับ” ก่อนที่มาร์ธาจะได้ตอบคำถามที่เกรย์ถาม เขาก็ชิงพูดขึ้นมาอีก ‘ช่างปากหวานเสียจริง เหมือนพ่อเขาไม่มีผิด’ มาร์ธาเยาะเย้ยในใจอย่างเย็นชา เธอรู้ดีว่าทำไมเขาถึงมาชมเธอ เวลาที่เขาทำอะไรผิด เขามักจะทำแบบนี้เพื่อให้เธออารมณ์ดี แม้เธอจะไม่เคยหลงกล แต่มันก็ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะลดทอนบทลงโทษที่เตรียมไว้ให้เขาโดยไม่รู้ตัว “การฝึกเมื่อวานเป็นยังไงบ้าง?” มาร์ธาถามพร้อมรอยยิ้ม “ก็ดีครับ ผมสังเกตว่าความอึดของผมเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยตั้งแต่เริ่มฝึกวิชานี้ แม้ว่าจะยังไม่ได้เริ่มการฝึกฝนอย่างเต็มรูปแบบ แต่ผมคิดว่าคงอีกไม่นานแล้วครับ อ้อ แล้วผมก็ทำความก้าวหน้าในการหมุนเวียนรอบที่สองได้แล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่ทำไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงรอบที่สิบครับ” เกรย์ร่ายยาวทุกอย่างที่เขาทำเมื่อวาน เขาหลงลืมเรื่องที่เกิดขึ้นกับเดเร็คไปเสียสนิท เพราะมัวแต่ตื่นเต้นกับความสำเร็จในการฝึกฝนเมื่อคืนนี้ มาร์ธาจ้องมองเขาอย่างพินิจพิเคราะห์ ‘ทำไมเขาถึงปิดบังแม่ หรือว่าลืมไปแล้วนะ? ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่จะลองถามดู’ “แม่ได้ยินมาว่าลูกแอบลอบโจมตีเดเร็คเมื่อวานตอนขากลับจากป่า” มาร์ธาจับตาดูปฏิกิริยาของเกรย์อย่างใกล้ชิด เกรย์ตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น แล้วทุกอย่างก็กระจ่างขึ้น มิน่าล่ะเธอถึงทำตัวแปลก ๆ ที่แท้ก็เพราะเรื่องความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขากับเดเร็คนี่เอง “ผมไม่ได้ลอบโจมตีเขานะครับ เขาต่างหากที่มาโจมตีผมก่อน ผมเลยตอบโต้ไปตรง ๆ ผมเตือนเขาแล้วด้วยซ้ำ แต่เขาจะมารังแกผมเพราะคิดว่าผมอ่อนแอ” เกรย์พูดอย่างภาคภูมิใจพร้อมกับยืดอก มาร์ธามองเขาโดยไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ‘เจ้าเด็กคนนี้’ “แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาพูดนะ เขาบอกว่าเขายืนอยู่ข้างทางเฉย ๆ แล้วลูกก็โผล่มาลอบโจมตีตอนที่เขาเผลอ เขาบอกว่าลูกทำแบบนั้นอาจเพราะโมโหที่เขาแกล้งล้อว่าลูกเป็นคนพิการ” มาร์ธาเล่าสิ่งที่ได้รับฟังมา เธอรู้จักลูกชายของเธอดีเกินกว่าใคร แม้เขาจะซุกซน แต่เขาไม่มีทางลอบโจมตีใคร... เอาเถอะ ถ้าไม่ใช่ด้วยเหตุผลนั้น ‘ด้วยนิสัยของเขา เขาต้องลอบโจมตีศัตรูแน่’ แต่เดเร็คยังนับเป็นศัตรูไม่ได้ด้วยซ้ำ แถมยังไม่คุ้มค่าเวลาของเกรย์เลยด้วย “เขาโกหกครับ” เกรย์ปกป้องตัวเองอย่างมั่นใจ เขารู้ว่าแม่รู้ดีว่าเขาพูดความจริง เธอแค่พยายามขู่เขาเท่านั้น และต่อให้เขาทำผิด เขาก็รู้ว่าเธอจะปกป้องเขาอย่างแน่นอน มาร์ธามองเขาอยู่ครู่หนึ่ง “บอกแม่มาซิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่” เกรย์เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง ตั้งแต่ตอนที่เขากำลังจะออกไปจนถึงตอนที่ถูกเดเร็คดักหน้า มาร์ธาถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินว่าเกรย์สามารถเอาชนะเดเร็คได้อย่างง่ายดายเพียงไร เดเร็คเป็นคนที่มีระดับพลังอยู่ในขั้นที่ 8 ของขอบเขตการรวบรวมพลัง ห่างจากขอบเขตการหลอมรวมเพียงนิดเดียว แต่เกรย์กลับเร็วกว่าเขา ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือเดเร็คเป็นผู้ใช้ธาตุลม เธอหันไปมองลูกชาย ความภาคภูมิใจเอ่อล้นอยู่ในใจ แต่เธอก็ไม่ได้แสดงออกมา หากเกรย์รู้ว่าเธอภูมิใจในตัวเขา เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะทำอะไรบ้าบิ่นต่อไปอีก “เอาล่ะ เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแม่จัดการเอง แต่แม่ไม่อยากได้ยินว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกนะ จงโฟกัสกับการฝึกฝนให้เต็มที่และพยายามทำให้การหมุนเวียนพลังเสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด ลูกจะได้เริ่มการฝึกฝนที่แท้จริงเสียที” มาร์ธาบอกเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอไม่อยากให้เขาเสียเวลากับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ ขอแค่ให้เขาเริ่มฝึกฝนได้อย่างจริงจัง แม่ก็มีความสุขแล้ว “ครับแม่ ผมจะตั้งใจให้มากกว่านี้ครับ” เกรย์ประกาศอย่างมุ่งมั่น มาร์ธามองเขาแล้วพยักหน้าอย่างพอใจเมื่อเห็นความมุ่งมั่นของเกรย์ เกรย์ฝึกฝนต่อในวันนั้น เพียงแต่ตอนนี้กิจวัตรของเขาเปลี่ยนไป เขาจะฝึกฝนในเวลากลางวันและทำสมาธิในเวลากลางคืน เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งหนึ่งเดือนผ่านพ้นไป เกรย์ไม่ได้ข่าวคราวจากเดเร็คหรือใครอื่นหลังจากนั้น เขาได้รับช่วงเวลาแห่งความสงบสุขที่หาได้ยาก ซึ่งเขาก็มีความสุขมากเพราะตอนนี้เขาสามารถโฟกัสไปที่การฝึกฝนได้อย่างเต็มที่ ตลอดหนึ่งเดือนนี้ เขาทำได้ถึงวงโคจรที่เจ็ด ยิ่งวงโคจรสูงขึ้นเท่าไร มันก็ยิ่งยากสำหรับเขามากขึ้นเท่านั้น แต่เขามีความมุ่งมั่น จึงไม่หยุดหรือยอมแพ้กลางคันเพียงเพราะรู้สึกว่ามันยากเกินไป เขายังคงผลักดันตัวเองไปจนถึงขีดจำกัดและก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองอยู่เสมอ เมื่อใดที่อยากฝึกฝน เขาจะตั้งเป้าหมายไว้ที่ตัวเองเพื่อทำลายสถิติ หากทำได้มากกว่าที่เคยทำตามปกติ นั่นหมายความว่าเขาประสบความสำเร็จในการก้าวข้ามตัวเองคนเก่าแล้ว อีกหนึ่งเดือนผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น เกรย์ยังคงฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งจนมาร์ธาเริ่มรู้สึกกังวล มีครั้งหนึ่งที่เกรย์กลับบ้านมาในสภาพเหมือนคนกึ่งตาย เธอถึงกับต้องบังคับให้เขาพักอยู่บ้านเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ก่อนจะอนุญาตให้เขาฝึกต่อ แม้กระทั่งตอนอยู่บ้าน เกรย์ก็ยังคงหมกมุ่นอยู่กับการทำสมาธิ ในช่วงสองเดือนนี้ เกรย์สามารถทำวงโคจรได้ครบ 9 วงแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงวงสุดท้ายเท่านั้น หากเขาทำสำเร็จเมื่อไร เขาจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตของผู้ใช้ธาตุอย่างเป็นทางการ เกรย์ตื่นเต้นมากและแทบรอไม่ไหวที่จะได้เริ่มควบคุมธาตุต่าง ๆ เกรย์หยุดพักชั่วคราวก่อนจะลุยวงสุดท้าย เขาพบว่าตัวเองควรหยุดพักบ้าง เพื่อไม่ให้ร่างกายพังเสียก่อน หลังจากพักผ่อนเสร็จ เขาก็เริ่มฝึกฝนทันทีโดยเริ่มขยับพลังงานตามคำแนะนำของวงโคจรที่สิบ วงโคจรแต่ละวงมีเส้นทางที่แตกต่างกัน เขาจึงต้องระมัดระวังในการศึกษาเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด แม้จะคล้ายคลึงกันเกือบหมด แต่ก็ยังมีเส้นทางเฉพาะตัวของแต่ละวงเสมอ เกรย์ทำงานหนักและหลังจากผ่านไป 2 สัปดาห์ของการฝึกฝนอย่างเข้มงวด ในคืนหนึ่ง เขาก็ทำวงโคจรสุดท้ายได้สำเร็จในที่สุด