บทที่ 6: พลิกกระดานเกม ‘นี่มันเปลี่ยนทุกอย่างเลย’ อเล็กซ์จ้องมองสมุดสกิลในมือด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อในโชคของตัวเอง เช่นเดียวกับไอเทม สกิลจะถูกแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ ได้แก่ ทั่วไป, ไม่ธรรมดา, หายาก, หายากพิเศษ, ยูนีค, ตำนาน และพระเจ้า สมุดสีม่วงที่อยู่ในมือของอเล็กซ์คือสมุดสกิลระดับหายากพิเศษ ซึ่งเป็นไอเทมที่อนุญาตให้เขาเลือกสกิลใดก็ได้ที่มีอยู่ในเกม ทว่ามันมีข้อจำกัดอยู่บ้าง เขาเลือกได้เพียงแค่สกิลเดียว และต้องเป็นสกิลระดับหายากหรือต่ำกว่านั้นเท่านั้น ถึงแม้ว่าระดับของสมุดสกิลนี้จะไม่ใช่ระดับสูงสุด แต่มันกลับมีตราประทับ [EX] กำกับอยู่ นั่นหมายความว่าอย่างไร? ต่างจากสกิลที่ได้รับจากสมุดสกิลทั่วไป สกิลใดก็ตามที่ผู้เล่นเลือกโดยมีตรา [EX] กำกับจะสามารถเติบโตไปสู่สิ่งที่แข็งแกร่งกว่าเดิมได้มาก เพียงแค่จุดนี้จุดเดียวก็ทำให้มันมีค่ามากกว่าสมุดสกิลระดับหายากพิเศษทั่วไปในเกมแล้ว ไม่ว่าสกิลที่เลือกจะเป็นระดับทั่วไป ไม่ธรรมดา หรือหายาก แต่มันจะสามารถพัฒนาไปถึงระดับตำนานได้ในที่สุด ตราบใดที่ผู้เล่นยังคงใช้สกิลนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างที่อเล็กซ์บอกไว้ก่อนหน้านี้ สมุดสกิลเล่มนี้คือตัวพลิกเกมอย่างแท้จริง มันจะช่วยให้เขาเริ่มต้นวางโครงสร้างตัวละครในอุดมคติได้ตั้งแต่ช่วงต้นเกม ซึ่งจะทำให้เขาสามารถเข้าถึงสกิลที่ดีกว่าได้ในอนาคต "แต่ผมยังต้องปลดล็อกค่าสถานะเวทมนตร์เพื่อใช้สกิลที่ต้องการอยู่ดี" อเล็กซ์พึมพำ "นั่นหมายความว่าผมต้องรอจนกว่าจะได้เข้าเรียนที่สถาบันฟรีเดน" หลังจากเก็บสมุดสกิลลงในแหวนเก็บของอย่างระมัดระวังเพื่อรอใช้งานในอนาคต เขาก็หยิบถุงใบเล็กที่อยู่ข้างในหีบออกมา ภายในถุงบรรจุเหรียญเงินไว้จำนวนยี่สิบเหรียญ ซึ่งมีมูลค่าพอๆ กับเหรียญทองสองเหรียญ ‘สมบูรณ์แบบ’ อเล็กซ์คิด ‘ด้วยเงินก้อนนี้ ผมก็ไม่ต้องกังวลเรื่องที่พักสักพักแล้ว’ อเล็กซ์ยัดถุงเงินลงในแหวนเก็บของและมองไปรอบๆ ค่ายเพื่อตรวจสอบว่ามีอะไรหลงเหลืออยู่อีกหรือไม่ จนถึงตอนนี้ นอกจากดาบของนักรบก็อบลินแล้ว ในค่ายก็ไม่มีอะไรที่มีค่าเหลือให้เก็บอีก เมื่อเห็นว่าไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไป อเล็กซ์จึงเดินไปที่ประตูเทเลพอร์ตแล้ววางมือลงบนนั้น อักขระใต้ฝ่าเท้าของเขาเริ่มเปล่งแสง อเล็กซ์รู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวขณะที่พวกมันสว่างขึ้นทีละจุด เมื่อพลังของวงเวทถึงขีดจำกัด ร่างกายของเขาก็เลือนหายกลายเป็นละอองแสงที่พุ่งไปยังเกาะลอยฟ้าที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองทาโลเรีย ชั่วครู่ต่อมา อเล็กซ์รู้สึกว่าตัวเองยืนอยู่บนพื้นมั่นคงกลางจัตุรัสขนาดใหญ่ เมื่อสติเริ่มกลับมา เขาก็ได้ยินเสียงจอแจดังอยู่รอบตัว ดูจากสภาพแล้ว เขาคงมาอยู่ในศูนย์กลางการเทเลพอร์ตของเมือง มีร้านค้ามากมายตั้งเรียงรายอยู่ริมจัตุรัส และหลังร้านเหล่านั้นคือพ่อค้าที่กำลังตะโกนขายสินค้าให้กับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองของพวกเขา เดิมทีอเล็กซ์ตั้งใจจะเดินดูสินค้าของเหล่าพ่อค้า แต่เขาก็เปลี่ยนใจเมื่อมีเสียงคำรามดังออกมาจากท้อง เตือนให้เขารีบหาอะไรกิน "ดิมดิม" "นายพูดถูก ดิมดิม ฉันต้องหาอาหารและพักผ่อน ไปหาโรงแรมกันก่อนเถอะ" "ดิมดิม~" ในฐานะผู้เล่น เขาเคยมาเยือนเมืองทาโลเรียอยู่หลายครั้ง แต่ตอนนี้มันคือความจริง และเขากำลังสัมผัสทุกอย่างผ่านมุมมองที่แตกต่างออกไป แน่นอนว่าการได้เห็นเมืองนี้ในชีวิตจริงมันให้ความรู้สึกที่ต่างออกไปมาก หลังจากสอบถามเส้นทางจากยามที่กำลังลาดตระเวน อเล็กซ์ก็พบโรงแรมที่เขาต้องการพักในที่สุด โรงแรมหางแมว ตามชื่อของมัน ที่นี่บริหารโดยเหล่าเผ่ามนุษย์แมว ทำให้มันมีชื่อเสียงในหมู่ผู้เล่นมาก นอกจากนั้น ยังมีตัวละครยูนีคที่สามารถพบได้ในสถานที่แห่งนี้ อเล็กซ์เองก็หวังว่าจะได้พบกับตัวละครนี้ ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่เขาเลือกโรงแรมนี้ โอกาสอาจจะมีน้อยนิด แต่ตราบใดที่เขายังพักอยู่ที่นี่ การได้พบกับตัวละครนั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเข้าโรงแรม การแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวและหน้าต่างสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ***** [เควสต์เนื้อเรื่องหลัก] [ลงทะเบียนเข้าสถาบันฟรีเดน] — สถาบันฟรีเดนเป็นสถานที่ที่รวบรวมวัยรุ่นที่มีพรสวรรค์ที่สุดในทวีปเพื่อฝึกฝนให้เป็นนักรบและจอมเวทที่ยอดเยี่ยม นักเรียนส่วนใหญ่ที่นี่ล้วนเป็นสมาชิกของชนชั้นสูงและครอบครัวที่มีอิทธิพล < ภารกิจ > — สอบผ่านการคัดเลือกเข้าสถาบันเพื่อเป็นนักเรียนทุน ระยะเวลา: 3 เดือน รางวัล: ??? บทลงโทษหากล้มเหลว: ตายแบบสยอง ***** มุมปากของอเล็กซ์กระตุกทันทีหลังจากเห็นชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นกับเขาหากไม่สามารถทำภารกิจสำเร็จ ‘ฟังดูโหดไปหน่อยนะ’ เขาคิดขณะเดินเข้าไปในโรงแรมเพื่อหาอาหารและที่พัก "ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมหางแมวค่ะ เมี๊ยว~" เมื่อได้เห็นมนุษย์แมวแสนสวยเป็นครั้งแรก อเล็กซ์ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับพวกเธอ แต่การได้เห็นตัวเป็นๆ ไม่ใช่ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์นั้นเป็นประสบการณ์ที่เหนือจริงมาก ด้วยเหตุนี้ อเล็กซ์จึงมีความรู้สึกอยากให้คะแนนห้าดาวกับโรงแรมนี้ทันที เพียงเพราะพนักงานเสิร์ฟทุกคนล้วนเป็นมนุษย์แมวที่สวยงาม โชคร้ายที่ในโลกอาร์คานาไม่มีการรีวิวห้าดาว เขาจึงทำได้เพียงแค่ชูนิ้วโป้งให้พนักงานต้อนรับในใจเท่านั้น ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกผู้ชายสายวัฒนธรรมบนโลกถึงชอบมนุษย์สัตว์ โดยเฉพาะมนุษย์แมว, มนุษย์จิ้งจอก, มนุษย์หมาป่า และสาวแมว "ผมอยากสั่งอาหารครับ" อเล็กซ์กล่าว "แล้วก็จองห้องพักสำหรับสองสามวันด้วย" "คุณมาถูกที่แล้วค่ะ คุณผู้ชาย" พนักงานสาวตอบพร้อมรอยยิ้ม เธอผายมือไปยังโต๊ะว่างที่อยู่ในมุมอบอุ่นของร้านและนำเขาไปที่นั่นก่อนจะรับออเดอร์ ชายหนุ่มไม่ได้อยู่ในอารมณ์อยากทานเนื้อตอนนี้ เขาจึงเลือกสั่งซุปเห็ดและแซนด์วิชสำหรับเขาและดิมดิม ไม่นานนักอาหารก็มาเสิร์ฟ ทันทีที่อาหารวางลง พวกเขาก็เริ่มทานพร้อมกับพูดคุยกันระหว่างมื้อ "ดิมดิม นายจะอยู่กับฉันใช่ไหม?" อเล็กซ์ถามเทพติ่มซำที่กำลังทานแซนด์วิชอย่างมีความสุข ดิมดิมพยักหน้า "ดิม" "งั้นบอกฉันหน่อยสิว่านายชอบอะไรบ้าง" อเล็กซ์พูด "นายมีอาหารโปรดไหม?" ดิมดิมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบคำถามของอเล็กซ์ "ดิม~" "ชอบพุดดิ้งที่สุดเหรอ?" "ดิม!" "เดี๋ยวฉันจะทำให้นายกินในอนาคตนะ" อเล็กซ์บอก ซึ่งเรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มอย่างมีความสุขจากเทพตัวน้อยที่น่ารัก พูดตามตรง เขารู้สึกสบายใจขึ้นหลังจากรู้ว่าดิมดิมจะร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย เขาไม่อยากจะยอมรับมันหรอกเพราะมันฟังดูเลี่ยนไปหน่อย แต่เขารู้สึกเหงาเล็กน้อยที่อาจจะไม่ได้เจอเพื่อนๆ จากโลกเดิมอีกต่อไป ‘สงสัยกิลด์คงต้องหาแทงค์คนใหม่สำหรับการเรดประจำสัปดาห์แล้วสิ’ อเล็กซ์ตระหนักขึ้นมาเมื่อนึกถึงกิลด์ของเขา ซึ่งเป็นหนึ่งในกิลด์ระดับท็อปของเกม ‘หวังว่ากิลด์มาสเตอร์คงไม่เป็นบ้าไปหลังจากรู้ว่าฉันหายตัวไปนะ’ (หมายเหตุผู้แปล: MIA คือหายสาบสูญระหว่างปฏิบัติหน้าที่) ด้วยรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า ชายหนุ่มมองไปยังดิมดิมที่กำลังเคี้ยวแซนด์วิชชิ้นใหม่อย่างเพลิดเพลิน พูดตามตรง เขารู้สึกผิดเล็กน้อยที่ทิ้งความรับผิดชอบทุกอย่างไว้ข้างหลัง แต่ต่อให้เขาสามารถย้อนเวลากลับไปในช่วงที่ได้รับตัวเลือกนั้นอีกครั้ง เขาก็จะไม่ลังเลที่จะตัดสินใจมายังโลกของอาร์คานาอยู่ดี เพราะโลกที่เต็มไปด้วยความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุดนี้เปรียบเสมือนเสียงเพลงของไซเรนที่เรียกหาคนอย่างอเล็กซ์ ผู้ปรารถนาจะมีโอกาสครั้งที่สองในชีวิต เขาอาจจะเริ่มต้นได้ไม่สวยนัก แต่เขาก็ยังรู้สึกมั่นใจว่าจะผ่านการทดสอบของสถาบันฟรีเดนได้ ทว่า อเล็กซ์กลับมองข้ามรายละเอียดที่สำคัญยิ่งอย่างหนึ่งไป ระดับความยากของการทดสอบสถาบันถูกปรับเพิ่มขึ้นเป็นระดับนรกแล้ว ซึ่งเป็นความจริงที่เขาจะได้รับรู้ก็ต่อเมื่อเวลาผ่านไปสามเดือนนับจากนี้เท่านั้น