Chapter 982 Midnight วิถีแห่งความอ่อนตัวประกอบไปด้วยวิถีย่อยๆ อีกสองสามอย่าง ซึ่งอเล็กซ์ได้บรรลุความเข้าใจผ่านการเรียนรู้วิถีแห่งความอ่อนตัวโดยตรง อเล็กซ์ยังมองเห็นอีกว่าวิถีแห่งความอ่อนตัวกับวิถีแห่งโลหะมีความเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง ดังนั้นวิถีทั้งสองจึงเป็นส่วนหนึ่งของวิถีแห่งโลหะที่ยิ่งใหญ่กว่าอย่างแน่นอน อเล็กซ์กลับไปที่ก้อนโลหะแข็งสำหรับทำด้ามดาบแล้วนำไปเผาจนมันละลายและอ่อนตัวลงมาก เขาฟาดค้อนลงบนโลหะอีกสองสามครั้งก่อนจะหยุดลง การใช้ค้อนทุบไม่ได้ผลอีกต่อไปแล้วและเขาจำเป็นต้องทำอย่างอื่น เขาต้องใช้วิถีที่เพิ่งเรียนรู้มาใหม่ อเล็กซ์วางค้อนลงและใช้เจตจำนงบีบอัดโลหะตรงหน้าในทันที โลกปฏิบัติตามคำสั่งของเขา แต่ถึงอย่างนั้นอเล็กซ์ก็ยังรู้สึกได้ว่าปราณถูกกระชากออกจากร่างกายเพื่อนำไปใช้บีบอัดโลหะก้อนนั้น มันต้องใช้พลังแทบทั้งหมดที่มีเพื่อทำให้โลหะบางลง และในตอนนี้ มันบางกว่าดาบปกติทั่วไปถึงเกือบ 20% "ไม่น่าเชื่อเลยว่าเจ้าจะเรียนรู้วิถีได้ง่ายๆ แบบนี้" นักล่าเทพกล่าว "แถมยังเป็นวิถีที่สำคัญต่อการตีโลหะด้วย" "มันก็เป็นแบบนี้แหละ" อเล็กซ์กล่าว "ข้าควรจะตีดาบให้เสร็จเสียที" สิ่งที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวคือการขึ้นรูปทรงของดาบและเพิ่มเส้นทางเดินปราณ ส่วนเรื่องความคมนั้น เขาต้องปรับใช้จากสิ่งที่มีโดยไม่มีวิถีแห่งความคม ปริมาณของโลหะน้อยกว่าที่เขาคาดหวังไว้ เขาจึงตัดสินใจตีให้ดาบมีความบางลง เขาทำความยาวใบดาบไว้ประมาณ 80 เซนติเมตร ซึ่งเมื่อรวมกับส่วนโกร่งดาบและด้ามจับแล้ว ความยาวโดยรวมก็จะเกินหนึ่งเมตรได้อย่างง่ายดาย ความกว้างคือจุดที่เขาต้องยอมลดทอนลงมา ซึ่งทำให้ใบดาบกว้างอย่างมากที่สุดเพียง 3 เซนติเมตร ส่วนความหนานั้นมันบางที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้แล้ว จากนั้นเขาส่งปราณเข้าไปเพื่อสร้างเส้นทางเดินปราณทั่วทั้งอาวุธ ในขณะที่ทำเช่นนั้น เขาได้ยินนักล่าเทพพูดบางอย่าง "เส้นทางเดินปราณ 3 เส้นไปทางซ้าย 2 เส้นตรงกลาง และ 3 เส้นไปทางขวา สร้าง 8 เส้นที่โคนดาบแล้วลากยาวขึ้นไป" อเล็กซ์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้ยินอีกฝ่ายพูดในขั้นตอนนี้ แต่เขาเชื่อในวิจารณญาณของนักล่าเทพในเรื่องของดาบ เขาจึงปฏิบัติตาม "เส้นแรกของ 3 เส้นทางซ้ายให้โค้งไปทางขวาหลังจากผ่านไป 5 เซนติเมตร เส้นที่สองโค้งไปทางขวาหลังจากนั้นหนึ่งเซนติเมตร เส้นสุดท้ายทำห่วงเล็กๆ ตรงจุดที่เส้นที่สองจะแตะกับมันก่อนจะตรงต่อไป" นักล่าเทพเริ่มบอกสิ่งที่ต้องทำทีละขั้นตอน และอเล็กซ์ก็ทำตามทุกคำแนะนำอย่างสุดความสามารถ เขาไม่ได้เสียสมาธิไปกับการประหลาดใจที่นักล่าเทพมาคอยบอกวิธีสร้างเส้นทางเดินปราณ เขาเพียงแค่ทำตามที่บอกในขณะที่เส้นทางเดินปราณค่อยๆ ขยับขึ้นไปด้านบน เกิดการโค้งงอและเป็นห่วงนับไม่ถ้วนตลอดทาง เมื่อถึงตอนจบ อเล็กซ์ไม่เข้าใจเลยว่าเส้นปราณไหนอยู่ตรงไหน แต่เขารู้ว่าเขาทำตามได้อย่างสมบูรณ์แบบเพราะนักล่าเทพไม่ได้พูดอะไรอีก เมื่ออเล็กซ์ตีเส้นทางเดินปราณเสร็จสิ้น การตีดาบก็เสร็จสมบูรณ์ เขากำลังจะนำดาบลงไปแช่น้ำเพื่อลดอุณหภูมิอย่างรวดเร็ว แต่นักล่าเทพกลับพูดขึ้น "จงทำให้มันเย็นลงด้วยเลือดของเจ้าก่อนที่จะใช้น้ำ" "อะไรนะ?" อเล็กซ์ประหลาดใจ "ทำตามที่ข้าบอก" นักล่าเทพกล่าว อเล็กซ์รีบนำเลือดออกจากร่างกายและราดลงบนโลหะร้อนที่วางอยู่บนทั่งตีเหล็ก เมื่อเลือดสัมผัสกับโลหะ มันส่งเสียงฉ่าและเดือดพล่านด้วยความร้อนระอุ ถึงกระนั้นอเล็กซ์กลับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่น่าอัศจรรย์ ดาบเล่มนั้นกำลังดูดซับเลือดของเขาและแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ "นะ-นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" เขาถาม ในขณะที่ถาม อเล็กซ์รู้สึกเจ็บแปลบในจิตใจและหัวใจ ราวกับมีบางอย่างถูกกระชากออกไปจากตัวเขา "เจ้าเพิ่งทำการหลอมด้วยเลือดให้กับดาบเล่มนี้" นักล่าเทพกล่าว "อ้อ ข้านึกว่าส่วนนั้นต้องทำหลังจากที่ข้าใช้ปราณหลอมมันเสร็จแล้วค่อยใช้เลือดเพื่อให้มันยอมรับข้าเป็นนายเสียอีก" อเล็กซ์กล่าว "อีกอย่าง ข้าไม่ต้องใช้แก่นเลือดหรอกหรือ?" "เจ้าไม่จำเป็นต้องใช้ด้วยปริมาณเลือดที่เจ้าใส่ลงไปหรอก" นักล่าเทพกล่าว "อีกอย่าง การหลอมด้วยเลือดไม่เหมือนกับการหลอมทั่วไป" "มันต่างกันอย่างไร?" อเล็กซ์ถาม "ดาบเล่มนี้จะเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว เว้นแต่ว่าเจ้าจะตายหรือสายเลือดของเจ้าดับสูญไป ดาบเล่มนี้จะทำตามคำสั่งของเจ้าตลอดไป" นักล่าเทพกล่าว "เดี๋ยวนะ ถ้าข้าทำดาบหาย คนอื่นก็จะไม่สามารถหลอมมันใหม่ได้งั้นหรือ?" เขาถาม "ใช่ เว้นแต่เจ้าจะตาย" นักล่าเทพตอบ "เข้าใจแล้ว" อเล็กซ์พยักหน้าพลางครุ่นคิด "นั่นก็... ไม่เลว แต่เจ้าดูเหมือนจะมีเหตุผลอื่นด้วยสินะ? มันคืออะไร?" "เหตุผลประการที่สองและอาจสำคัญที่สุดของการหลอมด้วยเลือด คืออาวุธชนิดนี้สามารถเติบโตจนมีจิตวิญญาณภายในได้ดีกว่าอาวุธที่สร้างขึ้นตามปกติมาก" นักล่าเทพกล่าว "ซึ่งนับเป็นเรื่องดี เพราะถ้าหากมีจิตวิญญาณเกิดขึ้นในอาวุธ มันหมายความว่าอาวุธของเจ้าสามารถเติบโตไปพร้อมกับเจ้าได้" "ถ้าอย่างนั้น... เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้อาวุธเล่มอื่นอีกเลย" นักล่าเทพกล่าว อเล็กซ์ตะลึงที่ได้ยินว่าดาบเล่มใหม่ที่เขาทำขึ้นมาสามารถเติบโตจนมีจิตวิญญาณได้ "เดี๋ยวนะ แล้วทำไมข้าถึงไม่ทำแบบนั้นกับดาบเล่มอื่นล่ะ? ข้าคงทำดาบที่มีจิตวิญญาณได้ตั้งเยอะแยะแล้ว" "เจ้าทำไม่ได้หรอก" นักล่าเทพกล่าว "การหลอมด้วยเลือดต้องการให้ผู้หลอมสูญเสียปราณ จิตใจ และร่างกายส่วนหนึ่งไปในระหว่างกระบวนการ เจ้ามอบปราณให้มันขณะทำเส้นทางเดินปราณ มอบร่างกายผ่านทางเลือด และมอบจิตใจผ่านทางเสี้ยวหนึ่งของดวงวิญญาณที่ถูกกระชากออกไปจากเจ้า" "เจ้าอาจจะพอมีปราณและเลือดที่จะสละให้ได้ แต่ตัวเจ้าเองก็ไม่ได้มีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งพอจะไม่ได้รับบาดเจ็บจากการสละสิ่งเหล่านี้มากเกินไป" นักล่าเทพกล่าว "เข้าใจแล้ว" อเล็กซ์กล่าว "นั่นคือความเจ็บปวดที่ข้ารู้สึกสินะ เป็นจิตวิญญาณของข้าที่ถูกกระชากออกไป" อเล็กซ์ปล่อยสัมผัสทางจิตวิญญาณออกไปและพบว่ามันอ่อนแอกว่าที่ควรจะเป็นเล็กน้อย เขาได้สูญเสียส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณไปอย่างถาวร "ดังนั้นไม่มีใครสามารถทำการหลอมนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะทำลายจิตวิญญาณของตัวเองสินะ?" อเล็กซ์ถาม "นั่นคือเหตุผลหนึ่งที่การหลอมด้วยเลือดเริ่มหาได้ยากขึ้นเรื่อยๆ และเกือบจะหายสาบสูญไปจากดินแดนมนุษย์แล้ว" "หลายคนมีปราณและเลือดเพียงพอแค่ให้สละได้เล็กน้อยเท่านั้น จึงทำได้เพียงการหลอมตามปกติ พวกเขาไม่อาจแบกรับความเสี่ยงที่จะสูญเสียส่วนหนึ่งของดวงวิญญาณได้ ดังนั้นเจ้าจะไม่มีวันพบสมบัติเช่นนี้ในดินแดนระดับต่ำ และจะพบได้เพียงในดินแดนระดับสูงเท่านั้น" "เหตุผลอีกประการคือ ผู้หลอมต้องอยู่ ณ สถานที่สร้างอาวุธเพื่อถ่ายทอดปราณ เลือด และจิตวิญญาณ ผู้สร้างไม่สามารถถ่ายปราณของตัวเองในกระบวนการนี้ได้ แต่ต้องพึ่งพาคนที่เขาต้องการสร้างอาวุธให้" "เนื่องจากส่วนใหญ่ไม่มีความรู้ว่าอาวุธควรถูกสร้างอย่างไรหรือเส้นทางเดินปราณควรทำอย่างไร พวกเขาจึงมักจะล้มเหลวและสูญเสียส่วนหนึ่งของดวงวิญญาณไป นั่นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ในเส้นทางการบ่มเพาะของคนๆ หนึ่ง ดังนั้นหลายคนจึงไม่อยากเสี่ยง" นักล่าเทพกล่าว "เจ้าพูดถูก" อเล็กซ์คิด "เส้นทางเดินปราณเป็นเรื่องยาก แม้แต่สำหรับข้าหลังจากทำมาหลายครั้งแล้วก็ตาม" เมื่อพูดจบ อเล็กซ์ก็มองไปที่ดาบเปื้อนเลือด "จริงสิ แล้วเส้นทางเดินปราณที่เจ้าให้ข้าทำนั่นคืออะไร?" เขาถาม "เจ้าไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน" น้ำเสียงของนักล่าเทพเปลี่ยนเป็นคุกคามในทันทีเมื่อเขากล่าวเบาๆ ว่า "ลองทดสอบดูสิ" อเล็กซ์รู้สึกขนลุกเล็กน้อย แต่เนื่องจากนี่เป็นดาบของเขา เขาจึงไม่เห็นเหตุผลที่จะต้องกลัว ดาบยังไม่มีด้ามจับและเต็มไปด้วยเลือด อเล็กซ์จึงล้างทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะทำด้ามจับชั่วคราวขึ้นมา จากนั้นเขาก็ถ่ายปราณเข้าไป บางอย่างเกิดขึ้นแต่เขาก็บอกไม่ได้ว่าคืออะไร มันราวกับว่าประตูถูกเปิดออกไปครึ่งหนึ่ง แต่เขายังไม่สามารถก้าวผ่านไปได้ "เส้นทางเดินปราณนี้ไม่ทำงาน" อเล็กซ์กล่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย หากเขาต้องสูญเสียส่วนหนึ่งของดวงวิญญาณไปกับสิ่งที่ใช้งานไม่ได้ เขาจะทำให้อีกฝ่ายได้รับบทเรียนอย่างสาสมแน่นอน "ใส่ปราณหยินเข้าไป" นักล่าเทพกล่าวด้วยน้ำเสียงคุกคามเช่นเดิม "ตกลง" อเล็กซ์กล่าวและใส่ปราณหยินเข้าไป ทันทีที่ทำเช่นนั้น เขาก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ปราณหยินที่เขาส่งเข้าไปเปลี่ยนคุณลักษณะกลายเป็นความตายและบางสิ่งที่อเล็กซ์คาดเดาได้ว่าเป็นความมืด ดาบสีเทาดำที่มีประกายแสงระยิบระยับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทในทันที ในขณะที่ประกายแสงยังคงอยู่ราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน "นี่มันอะไรกัน?" อเล็กซ์ถามด้วยสีหน้าสับสน "ส่งข้าเข้าไป!" นักล่าเทพสั่ง "อะไรนะ?" อเล็กซ์ถาม "ส่งข้าเข้าไปในดาบ!" อเล็กซ์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่านักล่าเทพนั้นอ่อนแอเกินกว่าจะชิงการควบคุมไปจากเขาได้ เขาจึงทำตามที่นักล่าเทพบอกและใช้เจตจำนงบังคับให้นักล่าเทพเข้าไปในดาบ ในที่สุดนักล่าเทพก็หลุดออกจากตัวอเล็กซ์และเข้าไปอยู่ในสิ่งที่เหมาะกับเขาที่สุด "ฮ่าๆ! ในที่สุดข้าก็ได้กลับมาอยู่ในดาบเสียที และมันก็เหมือนกับร่างเดิมของข้าเปี๊ยบเลย" เขากล่าวอย่างตื่นเต้น อเล็กซ์รีบตรวจสอบการควบคุมของตนแล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่นักล่าเทพไม่ได้ทำอะไรไม่ดีลงไป "นี่คือดาบของเจ้าแล้ว" นักล่าเทพกล่าวกับเขา "เจ้าควรตั้งชื่อให้มันนะ" "ชื่อเหรอ?" อเล็กซ์ครุ่นคิดพลางมองดูดาบสีดำสนิทที่มีประกายแสงระยิบระยับอยู่ภายใน เขาคิดหาชื่อที่เขาคิดว่าอธิบายตัวตนของมันได้ดีที่สุด "มิดไนท์" (เที่ยงคืน)