```json { "query": "translate the following English text to Thai with an epic and dramatic tone, using vivid imagery and natural phrasing. Maintain character names and specific terms as provided in the context. The protagonist 'Lith' should use the pronoun 'ข้า'. The translation should convey the atmosphere and emotions of the scene. Original English text: \"At ease.\" Lith replied. \"I'm not here on official duty nor am I going to stay. I need to cross the border. Is that a problem?\" \"For you? Not at all.\" The sergeant shrugged. \"When you return, however, make sure to show your ID, or the guards will think you are a shapeshifter and shoot you on sight.\" Lith thanked the guards for their service and went to the meeting point with Xenagrosh, a big rock used as a landmark a few kilometers away from the city. \"Isn't it dangerous for you to be in the Desert? Why didn't we meet past the border?\" Lith asked after greeting the two Abominations.𝑓𝑟𝑒𝑒𝓌𝑒𝑏𝑛𝑜væl.𝒸𝑜𝑚 \"The borders are relatively safe. Here Salaark's senses are at their weakest. Unless we use a lot of magical power, she won't ever know we've been here.\" Zoreth shook her head. \"As for your question, if we met past the border, you would have risked being arrested. Salaark's golden plaque makes you a valuable hostage. Sure you would've had no trouble escaping, but having an army on our tail would be a bad way to start our trip.\" \"Where's Elphyn?\" Bytra asked, surprised to see Lith alone. \"Right here.\" His eyes became golden and his voice feminine as he raised his hand to show her the stone ring. \"Even after 700 years I still bear the scars of your attack. I can keep my physical form only for a short time before it crumbles. \"I prefer saving my strength for when it's needed.\" \"I'm really sorry, Elphyn. I swear that if I could, I'd give everything I have to switch our condition.\" Bytra's voice was filled with honest remorse that managed to get through even Solus' resentment. \"Please, call me Solus. I hate that name, especially when you are the one speaking it. It only brings me bad memories.\" She said. Zoreth assumed her Shadow Dragon form, making Lith and Bytra climb on her back before taking flight. The border between Verendi and Garlen was filled with all kinds of elemental sealing arrays, making it impossible to fly or Warp. Zoreth used her bloodline abilities to become as light as a feather and to turn herself and her passengers into a nigh-gaseous form that the wind carried through the border without triggering the magical protections. She moved akin to a huge bird, propelled only by the flapping of her wings and the air currents. Once they got far away enough from the array field, she returned to normal and used magic to accelerate past the speed of sound. \"Fuck me sideways.\" Lith said, gawking at the energy dome surrounding them. Not only there was no air current slapping his face, but his feet felt as steady as if he was still on the ground. Yet the landscape flashing in front of his eyes in a blur told him otherwise. \"From the last message we received, we know that Theseus is not close to the Desert. There's no point wasting our time there. We'll reach one of the inner countries of Verendi and start looking from there.\" Zoreth said via air magic. \"Why not Warp?\" Solus asked, gawking as well from her ring as she used the Eyes of Menadion to understand how the Dragon could fly that fast and protect her guests at the same time. \"Warp requires a destination and we have none.\" Bytra replied. \"Also, if we appear out of thin air, we'll draw the attention of the guards, or worse, people will try to hire us. \"This way, instead, we can go wherever we want unnoticed and listen to the rumors as we fly above the small settlements.\" \"What rumors?\" Lith asked. \"We are looking for a thirty meters (100') tall monster-Eldritch hybrid who suffers from fits of blood madness and has created a pillar of black light just a couple of days ago. \"Even if he's thousands of miles away, you can bet that he's the talk of the day. That kind of news travels fast.\" Bytra replied. \"What do you mean and why can't you just use the pillar again to communicate?\" It was the first time that Solus spoke to her without an insult or seething rage in his voice so the Raiju smiled at the question. \"Verendi is made of several small states compared to Garlen. They are constantly at war with each other, trying to find a way to expand their respective territories. An Eldritch is considered a powerful weapon. \"You can bet that all countries will try to cajole Theseus in their service and kill him if he refuses. They fear his strength, but they fear the idea of an Eldritch joining one of their enemies more.\" Bytra said. \"And you can't use the pillar too often without exposing his position.\" Solus completed the phrase for her. \"Exactly.\" The Raiju nodded. \"By following the rumors, we can still discover our companion's whereabouts and use the pillar only when we have no other option. We want to rescue him, not throw him to the wolves.\" \"That's great thinking. We should-\" The words died on Solus' ring when she realized how familiar the tone between them had become on the spur of the moment. Her love for magic and the idea of visiting a new continent had almost made Solus forget who she was dealing with. An awkward silence ensued and no one was willing to break it without a good reason. The Shadow Dragon covered hundreds of kilometers at a time, circling around small cities and merchants' rest areas along the main trading routes, hoping to pick up anything about their mark. She used air magic to carry the noise up and then her keen Dragon hearing to filter the buzzing voices. It wasn't enough to understand what they were talking about but she was just looking for recurring words like monster, weapon, and pillar. If all she heard were curse words and haggling, she moved on to the next location, hoping to have better luck. After a few hours, they had already crossed the borders of the republics of Danghia, Ruthen, and Zelma but they still had no clue about where to find Theseus. 'At least I had all the time I needed to understand how Xenagrosh's flight spell works and how to set up a gyrostabilized barrier.' Solus thought. 'Without it, we would have been crushed by the wind pressure or knocked off her back at the first turbulence.' \"Don't worry, this much was expected.\" Xenagrosh voice resounded inside the dome. \"We are still going blind, but the moment we get a lead, things will become much easier. All we need is a starting point. \"We're now in the republic of Namgar, two thousand kilometers from the border with the Desert and in the hinterland of Verendi. If anything weird has happened in any of the nearby countries, here we can find some clues. \"I'm above the city of Gulna, one of the main trading hubs of Namgar. The country is notoriously neutral and profits by selling weapons to anyone who can pay for them. People from all over Verendi come here to buy and sell. \"With a bit of luck, we'll find Theseus simply by following the people hunting him. If he has been spotted, they are going to buy the biggest weapons they can afford.\""} "พักผ่อนตามสบายเถิด" ลิธตอบ "ข้ามิได้มาที่นี่ในฐานะเจ้าหน้าที่ และมิได้ตั้งใจจะอยู่ที่นี่นาน ข้าเพียงต้องการข้ามพรมแดน มีปัญหาอันใดหรือไม่?" "สำหรับท่าน? ไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย" จ่ากล่าวพร้อมยักไหล่ "แต่เมื่อท่านกลับมา โปรดแสดงบัตรประจำตัวให้แน่ใจ มิฉะนั้น ทหารยามจะเข้าใจผิดคิดว่าท่านเป็นผู้แปลงกายและจะยิงท่านทันทีที่พบเห็น" ลิธกล่าวขอบคุณเหล่าทหารรักษาการณ์สำหรับการบริการ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบกับเซนาโกรช ซึ่งเป็นหินก้อนมหึมาที่ตั้งตระหง่านเป็นเครื่องหมายบอกทิศทาง ห่างจากตัวเมืองออกไปไม่กี่กิโลเมตร "การเดินทางในทะเลทรายนั้นอันตรายไม่ใช่หรือ? เหตุใดเราจึงไม่นัดพบกันเลยนอกพรมแดน?" ลิธถามหลังจากทักทายอสูรทั้งสอง "พรมแดนเหล่านี้ค่อนข้างปลอดภัย ที่นี่สัมผัสของซาลาร์กจะอ่อนแอที่สุด เว้นแต่เราจะใช้พลังเวทมนตร์มหาศาล หล่อนก็ไม่มีทางล่วงรู้ว่าเรามาที่นี่" โซเร็ธส่ายหน้า "ส่วนคำถามของท่าน หากเรานัดพบกันนอกพรมแดน ท่านอาจเสี่ยงต่อการถูกจับกุม แผ่นจารึกสีทองของซาลาร์กทำให้ท่านเป็นตัวประกันอันมีค่า แน่นอนว่าท่านคงไม่ลำบากในการหลบหนี แต่การมีกองทัพไล่ล่าตามติดนั้น นับเป็นการเริ่มต้นการเดินทางที่ไม่ดีเลย" "แล้วเอลฟินเล่า?" บายทราถาม พลางประหลาดใจที่เห็นลิธมาเพียงลำพัง "อยู่ที่นี่" ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีทองและเสียงเปลี่ยนเป็นแหลมเล็กราวสตรี ขณะที่เขาชูมือขึ้นแสดงแหวนหิน "แม้เวลาจะล่วงเลยไป 700 ปี ข้าก็ยังคงแบกรับบาดแผลจากการโจมตีของเจ้า ข้าสามารถคงอยู่ได้เพียงช่วงสั้นๆ ก่อนที่ร่างนี้จะสลายไป" "ข้าเลือกที่จะเก็บงำกำลังไว้เพื่อยามที่มันจำเป็นต้องใช้" "ข้าเสียใจจริงๆ เอลฟิน ข้าสาบาน หากข้าทำได้ ข้าจะยอมแลกทุกสิ่งที่มีเพื่อสลับเปลี่ยนสภาพการณ์ของเรา" น้ำเสียงของบายทราเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างจริงใจที่สามารถทะลุผ่านแม้แต่ความขุ่นเคืองของโซลัสได้ "ได้โปรด เรียกข้าว่า โซลัส ข้าเกลียดชื่อนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นเจ้าที่เอ่ยออกมา มันนำมาซึ่งความทรงจำอันเลวร้ายเท่านั้น" นางกล่าว โซเร็ธแปลงร่างเป็นมังกรเงาขนาดมหึมา สั่งให้ลิธและบายทราปีนขึ้นหลังของนาง ก่อนจะทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า พรมแดนระหว่างเวเรนดิและ การ์เลนเต็มไปด้วยม่านพลังผนึกธาตุทุกรูปแบบ ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะบินหรือวาร์ปผ่านไป โซเร็ธใช้พรสวรรค์จากสายเลือดของตนให้เบาราวขนนก และแปรสภาพตนเองกับผู้โดยสารให้กลายเป็นสภาวะคล้ายไอระเหย ให้สายลมพัดพาร่างผ่านพรมแดนไปโดยไม่กระตุ้นการทำงานของระบบป้องกันเวทมนตร์ นางเคลื่อนไหวราวกับนกยักษ์ ขับเคลื่อนด้วยการกระพือปีกและกระแสลมเพียงเท่านั้น เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากขอบเขตของม่านพลังมากพอแล้ว นางก็กลับคืนสู่ร่างปกติ และใช้เวทมนตร์เร่งความเร็วเหนือเสียง "ให้ตายสิ!" ลิธอุทาน ตะลึงงันกับโดมพลังงานที่โอบล้อมพวกเขาอยู่ ไม่เพียงแต่ไม่มีกระแสลมที่ปะทะใบหน้า แต่เท้าของเขาก็รู้สึกมั่นคงราวกับยังคงยืนอยู่บนพื้นดิน ทว่าทิวทัศน์ที่พร่าเลือนแล่นผ่านดวงตาของเขาบ่งบอกเป็นนัยเป็นอย่างอื่น "จากข่าวสารล่าสุดที่เราได้รับ เราทราบว่าธีเซอุสไม่ได้อยู่ใกล้ทะเลทรายแล้ว การเสียเวลาที่นั่นจึงไร้ประโยชน์ เราจะไปยังหนึ่งในดินแดนภายในของเวเรนดิและเริ่มต้นค้นหาจากที่นั่น" โซเร็ธกล่าวผ่านเวทมนตร์อากาศ "แล้วทำไมไม่วาร์ปล่ะ?" โซลัสถาม พลางตะลึงงันไม่แพ้กันจากภายในแหวน ขณะที่นางใช้ดวงตาแห่งเมนาเดียนเพื่อทำความเข้าใจว่ามังกรสามารถบินได้เร็วปานนี้และปกป้องแขกของนางไปพร้อมๆ กันได้อย่างไร "การวาร์ปต้องมีจุดหมายปลายทาง และเราก็ไม่มี" บายทราตอบ "ยิ่งไปกว่านั้น หากเราปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกระทันหัน เราจะดึงดูดความสนใจของทหารยาม หรือที่แย่กว่านั้นคือ ผู้คนจะพยายามจ้างเรา" "ด้วยวิธีนี้ เราสามารถเดินทางไปที่ใดก็ได้ตามต้องการอย่างไม่มีใครสังเกต และรับฟังข่าวลือขณะที่เราบินอยู่เหนือชุมชนเล็กๆ" "ข่าวลือเกี่ยวกับอะไร?" ลิธถาม "เรากำลังตามหาอสูรสายพันธุ์เอลดริทช์สูงสามสิบเมตร (100 ฟุต) ผู้มีอาการคลุ้มคลั่งด้วยโลหิต และได้สร้างเสาแห่งแสงสีดำขึ้นเมื่อสองสามวันก่อน" "ต่อให้เขาอยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ ท่านก็วางใจได้เลยว่าเขาต้องเป็นประเด็นพูดคุยประจำวันอย่างแน่นอน ข่าวคราวเช่นนั้นแพร่กระจายเร็วเหลือเกิน" บายทราตอบ "ท่านหมายความว่าอย่างไร และเหตุใดท่านจึงไม่ใช้เสานั้นเพื่อสื่อสารอีกครั้ง?" เป็นครั้งแรกที่โซลัสพูดกับนางโดยไม่มีคำดูถูกหรือความโกรธเกรี้ยวจนแทบจะระเบิดออกมา ไรจูจึงยิ้มให้กับคำถามนั้น "เวเรนดิประกอบด้วยรัฐเล็กๆ หลายแห่งเมื่อเทียบกับการ์เลน พวกเขามักทำสงครามกันอยู่เสมอ พยายามหาหนทางขยายอาณาเขตของตนเอง เอลดริทช์ถือเป็นอาวุธทรงพลัง" "ท่านวางใจได้เลยว่าทุกประเทศจะพยายามชักชวนธีเซอุสเข้ารับใช้ หรือไม่ก็สังหารเขาหากเขาปฏิเสธ พวกเขาหวาดกลัวในพละกำลังของเขา แต่พวกเขาหวาดกลัวในความคิดที่ว่าเอลดริทช์จะเข้าร่วมกับศัตรูของพวกเขามากกว่า" บายทรากล่าว "และท่านก็ไม่สามารถใช้เสานั้นบ่อยเกินไปโดยไม่เปิดเผยตำแหน่งของเขาได้" โซลัสต่อประโยคให้นาง "ถูกต้อง" ไรจูพยักหน้า "ด้วยการติดตามข่าวลือ เรายังคงสามารถค้นหาที่อยู่ของสหายของเรา และจะใช้เสานั้นก็ต่อเมื่อเราไม่มีทางเลือกอื่น เราต้องการช่วยเหลือเขา ไม่ใช่โยนเขาให้แก่หมาป่า" "เป็นการคิดที่ยอดเยี่ยม เราควร-" คำพูดขาดห้วงไปในแหวนของโซลัสเมื่อนางตระหนักว่าน้ำเสียงระหว่างพวกนางดูคุ้นเคยกันอย่างฉับพลัน ความรักในเวทมนตร์และความคิดที่จะได้เดินทางไปยังทวีปใหม่ เกือบจะทำให้โซลัสลืมไปว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับใคร ความเงียบอันน่าอึดอัดเข้าปกคลุม และไม่มีใครอยากจะเป็นฝ่ายทำลายมันหากไม่มีเหตุผลอันสมควร มังกรเงาเคลื่อนที่ผ่านระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร วนเวียนรอบเมืองเล็กๆ และจุดพักของพ่อค้าตามเส้นทางการค้าสายหลัก หวังจะเก็บข้อมูลอะไรก็ได้เกี่ยวกับเป้าหมายของพวกเขา นางใช้เวทมนตร์อากาศเพื่อพัดพาเสียงรบกวนขึ้นไป และใช้โสตประสาทอันเฉียบคมของมังกรเพื่อกรองเสียงพูดอื้ออึง มันยังไม่มากพอที่จะเข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดคุยเรื่องอะไร แต่เพียงมองหาคำที่ซ้ำๆ กันเช่น สัตว์ประหลาด, อาวุธ, และเสา หากนางได้ยินแต่คำด่าทอและการต่อรองราคา นางก็จะเคลื่อนไปยังที่ต่อไป โดยหวังว่าจะโชคดีกว่านี้ หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง พวกเขาได้ข้ามพรมแดนของสาธารณรัฐ ดังห์เกีย, รูเธน, และ เซลมา เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังไร้ร่องรอยเกี่ยวกับที่อยู่ของธีเซอุส 'อย่างน้อยข้าก็มีเวลาทั้งหมดที่ต้องการเพื่อทำความเข้าใจว่าคาถาลอยของเซนาโกรชทำงานอย่างไร และจะตั้งค่าม่านพลังที่ช่วยรักษาเสถียรภาพได้อย่างไร' โซลัสคิด 'หากปราศจากมัน พวกเราคงถูกบดขยี้ด้วยแรงดันลม หรือถูกเหวี่ยงหลุดออกจากหลังของนางตั้งแต่แรกที่มีการกระเพื่อม' "อย่ากังวลไปเลย สิ่งที่คาดหวังได้ก็ประมาณนี้" เสียงของเซนาโกรชดังขึ้นภายในโดม "เรายังคงมองไม่เห็นทิศทาง แต่เมื่อใดที่เราได้เบาะแส สิ่งต่างๆ จะง่ายขึ้นมาก เราเพียงแค่ต้องการจุดเริ่มต้น" "ตอนนี้เราอยู่ในสาธารณรัฐ นัมการ ห่างจากพรมแดนทะเลทรายสองพันกิโลเมตร และอยู่ภายในแผ่นดินของเวเรนดิ หากมีสิ่งผิดปกติใดๆ เกิดขึ้นในประเทศใกล้เคียง เราสามารถหาเบาะแสได้ที่นี่" "ข้าอยู่เหนือเมือง กุลนา ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการค้าหลักของนัมการ ประเทศนี้ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นกลางและทำกำไรด้วยการขายอาวุธให้กับทุกคนที่สามารถจ่ายได้ ผู้คนจากทั่วเวเรนดิเดินทางมาที่นี่เพื่อซื้อและขาย" "หากโชคดี เราจะพบธีเซอุสได้เพียงแค่ติดตามผู้ที่ตามล่าเขา หากเขาถูกพบเห็น พวกเขาจะต้องซื้ออาวุธที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่พวกเขาจะหาซื้อได้" ```