**ตอนที่ 3719: อาณาจักรอันสมบูรณ์แบบ (ตอนที่ 2)** น้ำเสียงของกริฟฟอนอัสนีบาตแฝงเร้นไปด้วยโทสะที่คุโชน และลุกลามราวกับไฟป่าโหมกระหน่ำไปยังกริฟฟอนตนอื่นๆ "ไม่" ไทริสหลับตาลงด้วยความเจ็บปวดเมื่อได้ยินชื่อบุตรชายผู้หลงผิดและไร้ร่องรอยอย่างน่าประหลาดของนาง "ครั้งนี้เขาไร้มลทิน เรื่องนี้เกี่ยวพันกับสิ่งที่พวกเจ้าบางคนได้กระทำลงไป และสิ่งที่คนอื่นๆ พยายามจะกระทำต่อหนึ่งในพวกเรา" กริฟฟอนส่วนใหญ่ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น ทว่ามีเพียงไม่กี่ตนที่เบิกตากว้างราวกับตระหนักรู้ถึงบางสิ่ง "อย่างที่พวกเจ้าสังเกตเห็น ว่าพวกเราบางคนไม่ได้อยู่ที่นี่ในวันนี้" ไทริสเอ่ย "เมื่อไม่กี่เดือนก่อน รูนสื่อสารของพี่น้องพวกเจ้ากลุ่มหนึ่งได้อันตรธานหายไปพร้อมๆ กัน และยิ่งหายไปมากขึ้นในวันถัดๆ มา" "ในเมื่อบัดนี้เรื่องการตั้งครรภ์บุตรคนที่สองของ คามิลลา เวอร์เฮน ได้กลายเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาผู้คนแล้ว ข้าก็สามารถเปิดเผยให้พวกเจ้าได้รับรู้เสียทีว่า กริฟฟอนเหล่านั้นไม่ได้ตกตายจากอุบัติเหตุอันน่าสยดสยองระหว่างร่วมมือกันสร้างอาร์ติแฟกต์ทรงพลังแต่อย่างใด ทว่าพวกมันลอบโจมตี คามิลลา เวอร์เฮน ด้วยเจตนาหมายจะปลิดชีพนาง!" "ช่างโชคร้ายสำหรับพวกมัน ที่นางกำลังตั้งครรภ์อยู่ พวกเจ้าคงพอจะจินตนาการถึงจุดจบของเรื่องราวได้ไม่ยาก" เสียงหอบหายใจและเสียงกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์ข่าวสารชิ้นนี้ดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วทั้งโถงถ้ำ จนกระทั่งมารดาแห่งกริฟฟอนทั้งปวงตวัดมือเป็นสัญญาณให้เหล่าบุตรหลานของนางเงียบเสียงลง "วันนั้นข้าไม่ได้เข้าเวร ลีเกียนเป็นผู้จับกุมกริฟฟอนสหายของพวกเจ้า และส่งตัวพวกมันไปให้ซาลาร์คเพื่อเค้นความจริง และทุกๆ รายชื่อที่พวกมันคายออกมา กริฟฟอนอีกมากมายก็ถูกไล่ล่าตามจับตัวมาไต่สวน และถูกประหารชีวิตทิ้งในทันทีที่หมดประโยชน์ต่อการสืบสวน" "ข้ายืนอยู่ตรงนั้นในทุกๆ ขั้นตอน ข้าไม่เคยปริปากร้องขอชีวิตให้พวกมันเลยแม้แต่น้อย และถึงแม้ว่าสหายผู้พิทักษ์ของข้าจะปรานีละเว้นชีวิตกริฟฟอนทรยศเหล่านั้น ข้าก็จะเป็นผู้ลงมือประหารพวกมันด้วยน้ำมือของข้าเอง!" เสียงพึมพำทวีความรุนแรงขึ้นกลายเป็นการทุ่มเถียงด้วยความตื่นตระหนก ทว่าคราวนี้ ไทริสกลับไม่ได้ห้ามปรามพวกเขา "เหตุใดท่านแม่ถึงต้องทำรุนแรงถึงเพียงนี้?" กริฟฟอนอัคคีตนหนึ่งเอ่ยถาม เป็นตัวแทนเปล่งเสียงแห่งความกังขาที่อยู่ในใจของหลายๆ ตน "เพราะแรงจูงใจของพวกมันช่างน่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก!" โทสะและความเคียดแค้นบิดเบือนใบหน้าอันงดงามของไทริสจนบิดเบี้ยว "แผนการของพวกมัน... หากพวกเจ้าจะกล้าเรียกความต่ำช้านั้นว่าแผนการ คือการบีบบังคับให้ ลิธ เวอร์เฮน ต้องกลายเป็นพ่อม่าย เพื่อหวังให้ความเจ็บปวดที่เรามีร่วมกันชักนำให้เราสองใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น" "เดรัจฉานไร้หัวใจพวกนั้น วางแผนที่จะกระทำต่อเวอร์เฮนเฉกเช่นเดียวกับที่ อาร์ธาน เคยก่อกรรมทำเข็ญไว้กับข้า และทั้งหมดนี้ก็เพียงเพราะข้ายังไม่ได้เลือกสามีใหม่! พวกมันต้องการทำให้เวอร์เฮนว่างเว้นจากพันธะ เพื่อผลักดันให้เขามารับบทบาทนี้ ด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ ที่จะให้สายเลือดเทียแมตผสมผสานเข้ากับสายเลือดกริฟฟอนของเรา" "เพื่อถือกำเนิดพวกเจ้าให้โบยบินเหนือดินแดนโมการ์มากยิ่งขึ้น และอาจถึงขั้นสร้างเผ่าพันธุ์ใหม่ที่ถือครองขุมพลังของเหล่าผู้พิทักษ์แห่งการ์เลนทั้งมวล! และเพื่อการนั้น... สตรีผู้บริสุทธิ์นางหนึ่งจำต้องพลีชีพ และบุรุษผู้หนึ่งจำต้องสูญเสียดวงใจของเขาไปอย่างนั้นหรือ!" "กริฟฟอนพวกนั้น... ผู้ซึ่งข้าได้ลบชื่อของพวกมันออกไปจากบันทึกพงศาวดารของเราแล้ว บังอาจกระทำการอันวิปริตถึงเพียงนี้ในนามของข้า! ข้ามิอาจให้อภัย หรือทำความเข้าใจกับพฤติกรรมอันโง่เขลาเบาปัญญาเช่นนั้นได้ และคำตอบเดียวที่คู่ควรกับพวกมันก็คือความตาย!" "ที่ข้ายังไม่ได้แจ้งให้พวกเจ้ารับรู้จนกระทั่งบัดนี้ เป็นเพราะข้าไม่อาจยอมเสี่ยงให้ใครก็ตามในหมู่พวกเจ้า นำความลับเรื่องการตั้งครรภ์นี้ไปแพร่งพรายแก่โมการ์ ข้าไม่อาจปล่อยให้พวกโง่งมตนใดที่ยังหลงเหลืออยู่ในหมู่พวกเจ้า ได้ล่วงรู้และสานต่อแผนการอันน่ารังเกียจนี้อีก" "ข้าต้องการควานหาตัวพวกที่มีจิตใจบิดเบี้ยวและเน่าเฟะเกินกว่าจะเยียวยาได้ทั้งหมด แล้วปลิดชีพพวกมันทิ้งเสียประดุจสัตว์ร้ายที่คลุ้มคลั่ง ทว่าในตอนนี้ ไม่มีความจำเป็นอันใดที่ต้องปิดบังอีกต่อไป และข้าก็อยากจะบอกให้พวกเจ้าได้รู้ไว้ด้วยว่า การสังหาร คามิลลา เวอร์เฮน จะไม่ทำให้พวกเจ้าได้สิ่งใดกลับมาเลย" "ข้ารู้แจ้งถึงแผนการของพวกเจ้า และข้ายอมใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อชดใช้บาปกรรมอันหนักหนานั้นเสียยังดีกว่า ต้องมาสวมบทบาทที่พวกเจ้าเป็นผู้ลิขิตขีดเขียนไว้ให้ หากพวกเจ้าปรารถนาจะเห็นข้ามีความสุขจริง ก็จงใส่ใจแต่ธุระของตนเองเสียเถิด" "หากบังอาจทำลายชีวิตผู้ใดเพียงเพื่อสวมรอยเป็นแม่สื่อแม่ชักอีกล่ะก็ ข้าขอสาบานว่าจะยอมเป็นแม่ม่ายไปชั่วชีวิต เข้าใจที่ข้าพูดหรือไม่!" เหล่ากริฟฟอนต่างพยักหน้ารับคำของนาง ก่อนจะหันไปสุมหัวหารือข่าวใหญ่กับสหายข้างกาย บางตนก็ชี้ให้เห็นถึงความโง่เขลาของญาติมิตรที่เพิ่งตกตายไป มีเพียงไม่กี่ตนที่ยอมรับว่าเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับแผนการนี้มาบ้าง แต่ก็ปัดตกไปเพราะคิดว่าเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ ส่วนตนอื่นๆ ต่างก็รับรู้ได้เพียงว่าไทริสนั้นกำลังเดือดดาลอย่างหนัก จึงได้แต่เก็บความรู้สึกเอาไว้เงียบๆ "และนั่นก็นำเรามาสู่ประเด็นที่สองของการประชุมในครั้งนี้" นางเอ่ยขึ้นเมื่อโถงถ้ำกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง "เมื่อไม่กี่วันก่อน มีความพยายามลอบประทุษร้ายเกิดขึ้นอีกครั้ง ทว่าเป้าหมายในคราวนี้ไม่ใช่ชีวิตของคามิลลา เวอร์เฮน หากแต่เป็น วาเลรอนที่สอง บุตรชายของ ทรูด กริฟฟอน" "เหล่าผู้อเวคจำนวนสิบสี่คนดักซุ่มรอจนกระทั่งทารกน้อยอยู่ตามลำพังกับ ลิธ เวอร์เฮน จากนั้นจึงบีบบังคับให้เขาทอดทิ้งวาเลรอนเสีย ทว่าเมื่อเวอร์เฮนปฏิเสธ เหล่าผู้อเวคก็มุ่งหมายจะสังหารทั้งเขาและเด็กทารก ที่ข้าบอกเล่าเรื่องนี้แก่พวกเจ้า ก็เพราะในหมู่ผู้อเวคเหล่านั้น มีทั้งเผ่าเฟย์ มนุษย์ มังกรชั้นรอง ฟีนิกซ์ ลีเวียธาน และแม้กระทั่งเฟนริร์" "ทว่าสิ่งที่กรีดลึกลงในใจข้ามากที่สุด ก็คือการที่มี 'กริฟฟอนชั้นรอง' จำนวนมากเข้าไปมีส่วนพัวพันกับความโสมมในครั้งนี้ด้วย แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางความมืดมิดนี้ คือการที่ไม่มีกริฟฟอนสายเลือดบริสุทธิ์ตนใดเลยที่ง้างมือขึ้นประหัตประหารสายเลือดเดียวกัน และข้าก็มิอาจหาคำใดมาอธิบายถึงความซาบซึ้งใจที่ข้ามีต่อพวกเจ้าทุกคนในเรื่องนี้ได้เลย" "กระนั้น ในวันนั้น ความไร้เดียงสาของวาเลรอนก็ได้ถูกปล้นชิงไป และความสุขของเขาก็ถูกทำลายลงจนป่นปี้ ได้โปรดเถิด... อย่าได้ริอ่านกระทำการใดๆ ที่อาจเป็นอันตรายต่อทารกผู้น่าสงสารคนนั้นเลย ไม่ว่าพวกเจ้าจะมีความรู้สึกชิงชังต่อมารดาของเขามากเพียงใดก็ตาม" "หากพวกเจ้ายังดึงดันจะทำ ข้าก็คงไม่ห้าม พวกเจ้าก็รู้ดีว่าข้าทำไม่ได้ สิ่งเดียวที่ข้าทำได้คือบอกให้พวกเจ้าได้รับรู้ไว้ ว่ามันจะทำให้ข้าผิดหวังในตัวพวกเจ้าอย่างแสนสาหัส ข้ารับรู้ถึงความโหดร้ายวิปริตที่ทรูดได้ก่อขึ้นเป็นอย่างดี นางคือบุตรสาวของอาร์ธานผู้ถูกสาปแช่ง บุรุษผู้พรากความรักอันยิ่งใหญ่ไปจากชีวิตข้า!" "หลายต่อหลายครั้ง ที่ข้าเคยคิดอยากจะกระชากหัวนางให้หลุดจากบ่า แล้วรีดเร้นโลหิตนางทิ้งเสียประดุจสัตว์ที่ถูกล่า แต่ข้าก็ไม่ได้ทำ ทรูด กริฟฟอนไม่ใช่อาร์ธานผู้เป็นบิดา และข้าก็ไม่อาจโยนบาปกรรมที่อาร์ธานก่อไว้ไปลงที่นางได้ นางบ้าคลั่งเฉกเช่นเดียวกับเขา ทว่ามันเป็นความบ้าคลั่งในรูปแบบที่แตกต่างออกไป" "ในขณะที่อาร์ธานดิ้นรนแสวงหาเพียงความเป็นอมตะ ทรูดกลับปรารถนาที่จะทำให้ราชอาณาจักรเจริญรุ่งเรือง แม้ว่าวิธีการของนางจะอำมหิตผิดมนุษย์มนา และต้องสังเวยด้วยชีวิตนับพันนับหมื่น แต่ผลลัพธ์ที่ประจักษ์แก่สายตานั้น แม้แต่ข้าก็ยังไม่อาจโต้แย้งได้เลย" "นางได้มอบชีวิตใหม่ให้แก่เหล่าสัตว์เทวะด้วยการปลุกพลังสายเลือดผู้พิทักษ์ที่หลับใหลอยู่ในตัวพี่น้องชั้นรองของพวกเจ้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกคนต่างถอดใจยอมแพ้ไปนานแล้ว ทรูดยังได้พยายามกอบกู้ความพินาศของหลากหลายเผ่าพันธุ์ และเป็นผู้ให้กำเนิดเหล่าดอปเปลแกงเกอร์อีกด้วย" "นางได้กรุยทางสำหรับการเปลี่ยนแปลง ซึ่งก่อนหน้านั้นล้วนถูกมองว่าเป็นไปไม่ได้ และบัดนี้ ผลงานของนางกำลังผลิดอกออกผลอันยิ่งใหญ่โดยปราศจากการหลั่งเลือด ทว่าเหตุผลที่แท้จริงที่ข้าไม่เคยยื่นมือเข้าช่วยเหลือราชวงศ์ในยุคปัจจุบัน ผู้ซึ่งสืบสายเลือดมาจากวาเลรอนอันเป็นที่รักของข้านั้น กลับเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง" "ทรูดได้พลิกโฉมดินแดนฝั่งตะวันตกของราชอาณาจักรให้กลายเป็นดินแดนอุดมคติ แน่นอนล่ะ ว่ามันเป็นเพียงความฝันที่ต้องแลกมาด้วยหยาดเลือดของเหล่าอาชญากรและผู้ด้อยโอกาส ทว่ามันก็คือความฝันที่เป็นจริง ในช่วงเวลาที่นางปกครอง นางได้ถอนรากถอนโคนความฉ้อฉลทุจริตจนสิ้นซาก" "นางสถาปนาดินแดนฝั่งตะวันตกขึ้นมาใหม่ กวาดล้างความเลวร้ายที่ถูกหมักหมมมานานนับศตวรรษจากน้ำมือของผู้ปกครองหน้าโง่คนก่อนๆ ให้หายไปภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่เดือน ประชาชนของนางอยู่อย่างปลอดภัย มีความสุข สุขภาพแข็งแรง และอิ่มปากอิ่มท้อง เหล่าขุนนางทำงานเพื่อประโยชน์สุขของราษฎร โดยไม่คิดจะใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายเพื่อกอบโกยผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตนเอง" "หากแม้นนางเป็นผู้ชนะในสงครามคราวนั้น ทรูดก็คงจะกระทำเช่นเดียวกันกับดินแดนฝั่งตะวันออก นางยอมที่จะให้สองมือของนางเปื้อนเลือด เพื่อเนรมิตความฝันของ วาเลรอนที่หนึ่ง ให้กลายเป็นจริง หลังจากนั้น นางก็วางแผนที่จะทิ้งราชอาณาจักรอันสมบูรณ์แบบนี้ไว้ให้แก่วาเลรอนที่สอง แล้วปลิดชีพตนเองเพื่อไปครองรักกับจอร์มุน ชายผู้เป็นที่รักของนางในปรโลก" "ผู้ครอบครองแก่นแท้สีขาวผู้เป็นอมตะ ยอมเสียสละทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ใช่เพื่อตัวนางเอง แต่เพื่อประชาชนของข้าและบุตรชายของนาง นางตั้งใจที่จะลบล้างความผิดพลาดทั้งหมดที่ลูกหลานของวาเลรอนของข้าได้ก่อเอาไว้ ยอมแบกรับภาระอันหนักอึ้งของการตัดสินใจที่แสนยากลำบากทั้งหมด เพื่อที่วาเลรอนของนางจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับมัน" "เพื่อมอบราชอาณาจักรอันสมบูรณ์แบบ... ให้แด่กษัตริย์ผู้สมบูรณ์แบบ" ไทริสทอดเสียงหยุดลงชั่วครู่ เพื่อปล่อยให้บุตรหลานของนางได้ขบคิดถึงถ้อยคำอันลึกซึ้งเหล่านั้น