Chapter 222: Finally In Motion

เผยแพร่เมื่อ 3 เม.ย. 2569 00:52

บทที่ 222: เริ่มเคลื่อนไหวในที่สุด ฟินน์สังเกตเห็นการเลือกใช้คำอย่างระมัดระวังของเธอ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่เซ้าซี้ เขาผ่อนลมหายใจออกมาเงียบๆ แล้วส่ายหน้า “ผมจะไม่เปิดเผยแผนการของผมหรอกนะ คุณจะทำอะไรเพื่อช่วยเหลือก็ตามใจคุณเถอะ ผมคงห้ามคุณไม่ได้อยู่แล้ว แต่ผมอยากให้พวกคุณทั้งสองคนอยู่ห่างจากอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากเรื่องนี้ให้มากที่สุด” เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของธาเลียอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับต้องการสื่อถึงเจตนาที่เกินกว่าคำพูดจะอธิบายได้ แต่สิ่งที่เขาเห็นในแววตาของเธอกลับมีเพียงความแน่วแน่ เธอไม่มีทางเปลี่ยนใจเรื่องนี้แน่ ความตึงเครียดเริ่มก่อตัวขึ้นขณะที่ทั้งสองยังคงยืนจ้องหน้ากันโดยไม่มีใครยอมใคร ฟินน์พยายามสื่อสารผ่านแววตา ขณะที่ธาเลียปฏิเสธที่จะถอยหลัง การจ้องตากันอย่างดุเดือดสิ้นสุดลงเมื่อซิลวาน่าเดินออกมาจากห้องของเธอเพราะได้ยินเสียงของฟินน์ ฟินน์ถอนหายใจพลางเบนสายตาหนี เขาพยักหน้าให้ซิลวาน่าเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับเข้าห้องของตัวเองแล้วปิดประตูตามหลัง . . เช้าวันต่อมา ฟินน์ออกเดินทางแต่เช้ามืด เขายืนรออยู่ข้างนอกตั้งแต่ก่อนแสงแรกของวันเหมือนเช่นเคย เขาหวังว่าจะได้ดักรอจอนในตอนที่เขาออกจากบ้าน ชายหนุ่มคนนี้ได้เห็นเหตุการณ์ที่อธิบายไม่ได้เมื่อคืน และถึงแม้จอนจะดูไม่เหมือนคนที่ชอบเอาเรื่องที่เห็นไปบอกพ่อแม่ แต่ก็ประมาทไม่ได้ ไม่กี่นาทีหลังจากที่ฟินน์มายืนรอ จอนก็เดินออกมา เขายืนอยู่ที่รั้วไม้เตี้ยๆ หน้าบ้านของครอบครัวพลางมองมาที่ฟินน์อย่างเงียบๆ ฟินน์พยักหน้าให้แล้วเริ่มออกเดิน จอนเดินตามมาด้วยจังหวะที่เท่ากัน พวกเขาเดินห่างออกจากบ้านจนได้ระยะที่เหมาะสมก่อนที่ฟินน์จะเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “ฉันเดาว่านายคงมีคำถามสินะ” “จริงๆ แล้วไม่ครับ” คำตอบของจอนทำให้ฟินน์ชะงักไปเล็กน้อย เขาเอียงคอรอให้จอนพูดต่อ “ไม่ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น มันเกินความเข้าใจของผมไปมาก ผมไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องแบบนั้น เลยคิดว่าไม่รู้รายละเอียดอะไรเพิ่มเลยจะดีกว่าครับ” เขาพูดคล้ายกับเป็นการร้องขอ ฟินน์ยิ้มมุมปากก่อนจะนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ได้เลยจอน นายทำเป็นว่าไม่เคยเห็นอะไรก็แล้วกัน นั่นเป็นทางเลือกที่ฉลาด แต่ถ้าวันไหนนายเปลี่ยนใจ... ถ้าอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับโลกใบใหญ่ที่อยู่เหนือกว่าชีวิตประจำวันที่นายเป็นอยู่ ก็แค่บอกฉัน” ฟินน์ทิ้งคำพูดนั้นไว้ก่อนที่พวกเขาจะเดินเงียบๆ ไปจนถึงตัวเมือง ทั้งคู่ผ่านการตรวจที่ประตูเมือง ซึ่งวันนี้ดูจะไม่เข้มงวดเท่าปกติแม้จะยังรัดกุมกว่าช่วงก่อนหน้า จากนั้นก็มุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมืองและแยกทางกันเมื่อถึงท่าเรือ แต่ในขณะที่ฟินน์กำลังเดินไปที่โรงเก็บเส้นใยใยหินและเดินผ่านเรือ 'ไทด์เบรกเกอร์' (Tidebreaker) เขารู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมาจึงเงยหน้าขึ้นดู นั่นคือวาร่า ลูกสาวของหัวหน้าเมอร์ดอน เธอมองลงมาที่เขาในขณะที่กลุ่มคนงานท่าเรือกะกลางวันเดินขวักไขว่ผ่านไปมาเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดประจำการของตน ส่วนคนงานกะกลางคืนก็กำลังเดินกลับไปพักผ่อนที่หอพัก “วันนี้เธอต้องทำงานบนดาดฟ้าเรือ” เธอบอกเขา “ไปหา สลิค โจนส์ บอกเขาไปว่าฉันสั่งมา” พูดจบเธอก็หันหลังเดินจากราวระเบียงดาดฟ้าเรือ มุ่งหน้าไปยังส่วนอื่นของเรือจนลับสายตาฟินน์ไป “แหม เร็วทันใจดีจริง” ฟินน์พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางมุ่งหน้าไปยังท่าเทียบเรือที่เขาเห็นชายที่ชื่อ สลิค โจนส์ เขาแจ้งคำสั่งของมิสวาร่าตามที่ได้รับมอบหมาย เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของสลิค โจนส์ย่นยับด้วยความไม่พอใจ ชายคนนั้นเหลือบมองไปยังดาดฟ้าเรือตามสัญชาตญาณแต่ไม่เห็นมิสวาร่า ท

React

พูดคุย