**บทที่ 31: เสียงกระซิบถึงวีรชนแห่งกริโทเนีย** ท่ามกลางใยแห่งโชคชะตาที่ฉุดรั้งเขาไว้ ชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีทองอร่ามทอดตัวยาวระแผ่นหลังในอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะกำลังตกอยู่ในความมึนงง เบื้องหน้าของเขามิใช่อื่นใดนอกจากสตรีผู้หนึ่ง... สตรีที่งดงามและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจที่สุดเท่าที่เขาเคยพบพานมาในชีวิต โดยเฉพาะดวงตาสีมรกตคู่คมที่ทอประกายลึกลับคู่นั้น ยามที่เขาสบประสาน ราวกับโลกแห่งความจริงรอบตัวพลันเลือนหายไป สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือความปิติอันท่วมท้นที่สตรีผู้นี้มอบความสนใจให้แก่เขา พร้อมกับความรู้สึกศรัทธาอันศักดิ์สิทธิ์ที่ผุดขึ้นในใจ ประหนึ่งกลัวว่าการมีตัวตนอยู่ของนางนั้นเป็นดั่งความฝันที่มิอาจแตะต้องให้แปดเปื้อน ทว่า... นี่ไม่ใช่ความฝัน สตรีผู้นั้นเอ่ยกับชายหนุ่มตรงหน้า นางประกาศก้องว่าตนคือเทพธิดาผู้ปกครองโลกใบนี้ ทว่าบัดนี้อำนาจของนางเริ่มถดถอยและโลกที่นางพิทักษ์อยู่กำลังถูกกองทัพปีศาจรุกรานจนล้นทะลัก ชายหนุ่มพยายามปฏิเสธด้วยความสั่นกลัว เขาตระหนักดีว่าตนเองไม่มีพลังอำนาจใดๆ ที่จะช่วยเหลือใครได้ ในโลกความเป็นจริง เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดาที่ไม่ได้โดดเด่นทั้งเรื่องเรียนหรือสมรรถภาพทางกาย หากจะบอกว่าเขาเป็นคนจิตใจดีก็คงได้ แต่ในความเป็นจริง ชีวิตในโรงเรียนของเขากลับถูกกลั่นแกล้งอย่างหนัก สาเหตุของการถูกรังแกนั้นแสนเรียบง่าย... เพียงเพราะเขามีใบหน้าที่งดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดในมังงะโชโจ รูปร่างที่เพรียวบางและสุขภาพที่ดูอ่อนแอของเขากลับกลายเป็นที่ต้องตาต้องใจของเหล่าเด็กสาว ยิ่งเขาพยายามหลีกหนีด้วยความหวาดกลัว ก็กลับยิ่งดึงดูดความสนใจจากพวกเธอมากขึ้นเท่านั้น สิ่งนี้เองที่จุดไฟแห่งความริษยาในใจของเหล่าเด็กหนุ่มจนเขาต้องเก็บตัวเงียบอยู่แต่ในบ้าน ทว่าเสียงเรียกจากเทพธิดาในยามนั้นกลับมอบความหวังที่เขาโหยหา "ไม่ต้องห่วง... เจ้ามีพลังอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ การไปยังโลกของข้าจะปลุกมันขึ้นมา และแน่นอน ข้าจะมอบพลังให้เจ้าเอง ได้โปรด... ช่วยข้าด้วย" หากเป็นช่วงเวลาก่อนหน้านี้ เขาอาจปฏิเสธไปแล้ว แม้จะโหยหาชีวิตแบบตัวเอกในเกมมากเพียงใด แต่เขายังคงเลือกความจริงของโลกเดิมอยู่ดี ทว่าในสถานการณ์ที่มืดแปดด้าน ถูกกลั่นแกล้งจนไร้ทางออก พ่อแม่ก็คอยกดดันเรื่องการหยุดเรียน ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังบีบคั้นเขา "ทะ...จริงหรือครับ? คนอย่างผมจะทำได้จริงๆ หรือ?" "แน่นอน... หากไม่ใช่เจ้าก็ไม่มีใครทำได้อีกแล้ว และจะมีเด็กสาวอีกคนที่เป็นคู่หูของเจ้าผู้ซึ่งตัดสินใจก้าวไปบนเส้นทางนี้เช่นกัน โอ้ วีรชนแห่งข้า... ได้โปรดมอบพลังให้แก่ข้าเถิด" เทพธิดาผู้งดงามกำลังอ้อนวอนเขา แถมยังมีเพื่อนร่วมชะตากรรมเป็นเด็กสาวอีกคน... ความเป็นห่วงเรื่องที่นางเป็นผู้หญิงลดน้อยลงไป เมื่อคิดว่ามีคนจากโลกเดียวกันอยู่ด้วยก็น่าอุ่นใจ "ท่านบอกว่าจะมอบพลังให้ แล้วท่านจะให้อะไรผมบ้างครับ?" เขาถามอย่างฉลาดแกมโกง สำหรับเขาแล้ว การเริ่มจากเลเวล 1 นั้นมันน่ารำคาญใจ ในโลกของเกมเขาชื่นชอบการปรับแต่งตัวละครก่อนเริ่มเล่นเสมอ แม้เขาจะรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และนางไม่ได้เอ่ยเลยสักคำว่าเขาจะกลับมาได้หรือไม่ แต่ด้วยฐานะเทพธิดา เขาเชื่อว่านางย่อมทำได้ "ร่างกายที่สามารถต่อกรกับอสูรปีศาจ พลังเวทที่เหนือกว่าเผ่าปีศาจ เนตรปีศาจที่สามารถสะกดจิตผู้คนได้ และ 'รองเท้าเงิน' คู่นี้ที่จะช่วยให้เจ้าทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและขจัดความเหนื่อยล้า" ชายหนุ่มพยายามซ่อนความปิติยินดีในใจไว้ นี่มันพลังระดับโกงชัดๆ! เขาเริ่มรู้สึกถึงอำนาจที่กำลังจะครอบครอง ทว่าในขณะที่เขากำลังเคลิบเคลิ้ม หญิงสาวเบื้องหน้ากลับดึงสติเขาด้วยรัศมีอันเคร่งขรึม นางดูเป็นผู้ใหญ่และมีความเป็นมืออาชีพผิดกับเทพธิดาผู้งดงามเมื่อครู่ แม้ความสูงของนางจะถึงเพียงแค่ไหล่ของเขา แต่ความสง่างามที่แผ่ออกมากลับทำให้เขารู้สึกเกร็งอย่างประหลาด "ข้าดีใจที่เจ้าตกลง วีรชน... ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับสนทนา ได้โปรดตามข้ามา" รอยยิ้มเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดทำให้อดัมก้าวเดินตามไปอย่างไม่อาจขัดขืน ณ เวลานั้น หญิงสาวผู้นี้ไม่ได้ถามชื่อเขา เพราะนางมีเหตุผลของนาง จักรวรรดิกริโทเนียได้ละทิ้งศรัทธาในเทพธิดาไปนานแล้ว พวกเขามองว่าวีรชนผู้นี้เป็นเพียง 'อาวุธ' ชิ้นหนึ่งที่ทรงพลังที่สุดในการทำสงครามกับปีศาจเท่านั้น วีรชนผู้โง่เขลาผู้นี้ไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นั้นเลยแม้แต่น้อย *** (ณ ห้องสวดภาวนา) 'ห้องแห่งนี้มันไร้ค่าจริงๆ' เทพธิดา... ผู้ที่ทุกคนบนโลกนี้เคยศรัทธาและบูชา แต่ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา กลับไม่มีคำอธิษฐานใดส่งไปถึงนางเลยแม้แต่น้อย ความเชื่อที่ว่าความงามจะนำมาซึ่งพรจากสวรรค์ได้พังทลายลงสิ้น แต่แล้ว จู่ๆ ก็มีคำพยากรณ์ประทานลงมายังนักบวชแห่งจักรวรรดิว่าจะมีวีรชนปรากฏตัว... น่าขันสิ้นดี! วีรชนผู้นี้คือเครื่องมือที่ถูกงมมาจากแท่นบูชาที่กำลังจะถูกโละทิ้ง จักรวรรดิของเราได้ทำการทดลองนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งการเสริมสร้างร่างกาย การถ่ายโอนเทคนิคการต่อสู้ และการหลอมรวมมนุษย์เข้ากับเวทมนตร์ดำ สิ่งเหล่านี้อาจดูโหดร้ายในสายตาคนทั่วไป แต่เพื่อชัยชนะเหนือเผ่าปีศาจ เรายอมทำทุกอย่าง! และเมื่อเปรียบเทียบวีรชนผู้นี้กับผลงานชิ้นเอกที่พวกเราสร้างขึ้นมา วีรชนผู้นี้กลับเหนือกว่ามาก... ร่างกายที่ไม่ต้องผ่านการดัดแปลงใดๆ แต่กลับมีพลังมหาศาล เขาดูเป็นชายหนุ่มที่อ่อนแอ แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับมีทักษะบางอย่าง... ข้าได้สั่งเตรียมการป้องกันเนตรปีศาจนั้นไว้แล้วสำหรับเชื้อพระวงศ์โดยเฉพาะ อดัม อิวาฮาชิ... จงยินดีซะ เจ้าจะจารึกชื่อของตนลงในหน้าประวัติศาสตร์ในฐานะวีรชน และจงทำให้ข้าพึงพอใจด้วยการชโลมทุ่งน้ำแข็งนั้นด้วยเลือดของพวกปีศาจเสีย! โอ้ เทพธิดาผู้เล่นสนุกกับพวกเรา... ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นว่า เราจะใช้ 'ของเล่น' ที่ท่านประทานมาให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้อย่างไร ด้วยเกียรติแห่งจักรพรรดิ... ข้าจะทำลายพวกมันให้สิ้นซาก!